BACHÓRZ JÓZEF, prorektor Uniwersytetu Gdańskiego

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Józef Bachórz (z prawej) i Józef Borzyszkowski, 2016

JÓZEF BACHÓRZ (ur. 20 IX 1934 Lipie, powiat rzeszowski), literaturoznawca, prorektor Uniwersytetu Gdańskiego (UG)). Syn Alojzego i Marii. W 1947 ukończył szkołę podstawową w Lipiu, w latach 1947–1951 uczył się w szkołach średnich w Rzeszowie, 1951–1955 studiował filologię polską na uniwersytecie w Łodzi (UŁ). Od 1 I 1954 pracował jako cenzor w Wojewódzkim Urzędzie Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk w Łodzi. W latach 1955–1957 był nauczycielem w liceum w Starym Targu (powiat sztumski), 1957–1966 w liceum w Kwidzynie.

W latach 1966–1969 nauczyciel w Studium Nauczycielskim w Gdańsku. Od 1969 doktor (promotor: Maria Janion), w latach 1969–1970 adiunkt w Wyższym Studium Nauczycielskim (WSN) Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Gdańsku (1970–1973: WSN UG), kierownik Zakładu Filologii Polskiej. Od 1973 w Instytucie Filologii Polskiej UG, w latach 1973–1979 zastępca dyrektora tego instytutu. Od 1980 doktor habilitowany, od 1981 docent. Od września 1980 do maja 1981 prorektor UG do spraw dydaktycznych. W latach 1987–1993 kierownik Zakładu Historii Literatury Polskiej, od 1990 profesor tytularny, od 1996 profesor zwyczajny, w latach 1991–1993 dyrektor Instytutu Filologii Polskiej UG, 1993–2000 kierownik Zakładu Historii Literatury Polskiej XIX wieku. Od 2000 na emeryturze.

Od 6 VI 1949 członek Związku Młodzieży Polskiej, przewodniczący Zarządu Wydziałowego UŁ. Od 29 X 1953 do 1990 członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR), 1962–1967 członek KW PZPR w Gdańsku, od 21 VI 1978 do 26 X 1981 sekretarz Komitetu Uczelnianego PZPR UG, w 1981 delegat na IX Nadzwyczajny Zjazd PZPR. Lektor KW PZPR w Gdańsku. Wykładowca Wieczorowego Uniwersytetu Marksizmu-Leninizmu. W 1981 członek Komisji Naukowej o Literaturze Polskiej Akademii Nauk (PAN), od 1990 członek Rady Naukowej Instytutu Badań Literackich PAN, w latach 1992–1997 członek Komitetu Nagród Naukowych Premiera Rzeczypospolitej Polskiej. Członek wielu komisji konkursowych (m.in. przewodniczący komisji konkursowej Gdańskiego Konkursu Literackiego im. Bolesława Faca 2012–2013).

Autor wielu prac, m.in. Poszukiwanie realizmu. Studium o polskich obrazkach prozą w okresie międzypowstaniowym 1831–1863 (1972), Realizm bez „chmurnej jazdy”. Studium o powieściach Józefa Korzeniowskiego (1979), Jak pachnie na Litwie Mickiewicza (2003), Romantyzm a romanse. Studia i szkice o prozie polskiej w pierwszej połowie XIX wieku (2005), Złączyć się z burzą... Studia i szkice o romantycznych wyobrażeniach morza i egzotyki (2005), Spotkania z „Lalką”. Mendel studiów i szkiców o powieści Bolesława Prusa (2010); Pozytywizm. Podręcznik dla szkół ponadpodstawowych (1995). Do znaczących osiągnięć naukowych należą także opatrzone jego wstępami edycje Lalki (1991) i Kronik Bolesława Prusa (1994) oraz Nad Niemnem Elizy Orzeszkowej (1996) w serii I Biblioteki Narodowej Ossolineum. 27 XI 2009 otrzymał księgę pamiątkową Album gdańskie. Prace ofiarowane Profesorowi Józefowi Bachórzowi w siedemdziesiątą piątą rocznicę urodzin i pięćdziesięciolecie pracy nauczycielskiej.

Odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2004), Medalem Komisji Edukacji Narodowej. W 2002 odznaczony Medalem Księcia Mściwoja II. Laureat Nagrody Naukowej Miasta Gdańska im. Jana Heweliusza (2003; nagrody miasta Gdańska), Nagrody Artystycznej Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki (2005). Mąż Mirony, ojciec Joanny Wiklirskiej. MD

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania