GEBERT JERZY ANTONI, radiowy dziennikarz sportowy

Z Encyklopedia Gdańska
Wersja Blazejsliwinski (dyskusja | edycje) z dnia 16:47, 14 lip 2024

(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Jerzy Gebert
Jerzy Gebert
Jerzy Gebert (w tańcu), z prawej aktor Stanisław Michalski, 1965
Jerzy Gebert i Tadeusz Bolduan

JERZY ANTONI GEBERT (ur. 25 XII 1930 Ostróg, Wołyń), radiowy dziennikarz sportowy. Dzieciństwo spędził na Wołyniu, następnie mieszkał z rodziną w Siedlcach. W Gdańsku od czerwca 1945. W 1949 ukończył III Liceum Ogólnokształcące, grał w piłkę ręczną w reprezentacji szkolnej Gdańska kierowanej przez Leona Walleranda i w piłkę nożną w drużynie juniorów Lechii Gdańsk. W latach 1949–1954 studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Gdańsku, grał w piłkę nożną w zespole AZS (III liga). W 1955 uzyskał dyplom lekarza, w latach 1955–1962 pracował w gdańskich szkołach (w Gdańsku-Letnicy, w szkole zegarmistrzowskiej w Gdańsku- Brzeźnie), w Wojewódzkiej Przychodni Sportowo-Lekarskiej, jako reumatolog w przychodni w Gdańsku- Oliwie, do 1976 (w którym rozstał się z praktyką lekarską) pełnił nocne dyżury w Pogotowiu Ratunkowym.

Od września 1950 (jeszcze w kresie studiów) do emerytury w marcu 1991 redaktor sportowy gdańskiej rozgłośni Polskiego Radia (PR). Do 2010 (także na emeryturze) współpracował z redakcją sportową I Programu PR w Warszawie. Od 1961 korespondent katowickiego „Sportu”. W 1971 mianowany kierownikiem redakcji informacji, w 1974 (po sukcesie wymyślonego i prowadzonego przez siebie „Studia Bałtyk”), został zastępcą redaktora naczelnego PR w Gdańsku, od stycznia 1981 do emerytury redaktor naczelny.

Uprawiał tematykę sportową, pełniąc nieformalną funkcję kierownika redakcji sportowej. Jako pierwszy w kraju w 1951 wprowadził na antenę audycję typu „muzyka i sport”, nazwaną później „Przy muzyce o sporcie”, „Sportowe rozmaitości”, „W sportowym rytmie” itp. w różnych rozgłośniach regionalnych. Dla Telewizji Polskiej relacjonował igrzyska olimpijskie w Monachium (1972), Montrealu (1976) i Moskwie (1980), osiem kolarskich Wyścigów Pokoju i wiele imprez najwyższej rangi (np. mistrzostwa świata i dziesięciokrotnie mistrzostwa Europy w boksie).

Twórca prowadzonego przez 15 lat codziennego, półtoragodzinnego programu porannego „Studio Bałtyk”, nadawanego na antenie rozgłośni Szczecin, Koszalin, Gdańsk. Autor koncepcji i realizacji dorocznego – od 1963 – odbywającego się na początku września biegu ulicznego Szlakiem Obrońców Wybrzeża ( Bieg Westerplatte), najstarszego kontynuowanego biegu ulicznego w Polsce. Z jego inicjatywy nadano w 1977 Ośrodkowi Przygotowań Olimpijskich w Cetniewie imię Feliksa Stamma. W latach 1978 i 1982 wystąpił z pomysłem i pomagał w organizacji masowych turniejów piłkarskich drużyn szkolnych i podwórkowych podczas trwania mundiali w Argentynie i Hiszpanii. Przez dwie kadencje w latach 90. członek Zarządu Okręgowego Związku Piłki Ręcznej w Gdańsku.

Jako praktycznie jedyny specjalista od relacjami "na żywo" (do 1989 tylko audycje sportowe mogły być transmitowane w ten sposób, wszystkie inne – po ocenzurowaniu – wyłącznie z odtworzenia) był delegowany do reporterskiej obsługi wyjątkowo ważnych wydarzeń w Gdańsku, m.in. relacji z wizyty prezydenta Francji Charlesa de Gaulle’a, sprowadzenia zwłok majora Henryka Sucharskiego (1971), wizyty szacha Iranu Mohammada Rezę Pahlaviego i jego małżonki Farah Diby (1977), spotkania w Ratuszu Głównego Miasta z premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher (1988), z wizyty prezydenta Francji François Mitteranda (1989), z wizyty Barbary Bush (1989), z modlitwy ekumenicznej w oliwskiej katedrze Trójcy Świętej prezydent Republiki Federalnej Niemiec Richarda von Weizsäckera (1990).

Autor m.in. Z gdańskich boisk i stadionów (1970), Bombardierzy, Korsarze i inni (1995), Poczet olimpijczyków Ziemi Gdańskiej (1996), Najlepsi polscy sportowcy XX wieku (2002), wspomnień Z Wołynia przez Gdańsk na trzy Olimpiady (2016) i słuchowisk radiowych (Bokser i śmierć według Józefa Hena, Zurück zum Reich o Gdańsku przed wybuchem II wojny światowej).

W 2000 i 2010 otrzymał Nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury, w 2005 Medal Księcia Mściwoja II, w 2018 medal „Za zasługi dla gdańskiego sportu”. Żonaty z Teresą, ojciec Katarzyny (ur. 1959) i Wojciecha (ur. 1963). JMY

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania