GRABAREK–BARTOSZEWICZ ELŻBIETA, nauczycielka, radna
Linia 4: | Linia 4: | ||
W 1974 absolwentka I Liceum Ogólnokształcące w Elblągu, w 1978 historii na [[UNIWERSYTET GDAŃSKI | Uniwersytecie Gdańskim]]. W 2003 ukończyła studia podyplomowe z podstaw edukacji ekonomicznej i przedsiębiorczości na Wydziale Zarządzania [[POLITECHNIKA GDAŃSKA | Politechniki Gdańskiej]]. W latach 1978–1980 nauczycielka historii oraz wiedzy o społeczeństwie w VI Liceum Ogólnokształcącym w Gdyni, w 1980–1981 w Szkole Podstawowej nr 40 w Gdyni, w 1981–1982 w [[SZKOŁA PODSTAWOWA NR 64 | Szkole Podstawowej nr 64]] w Gdańsku, w 1982–1983 w [[SZKOŁA PODSTAWOWA NR 54 | Szkole Podstawowej nr 54]] w Gdańsku, w 1983–2005 w [[SZKOŁA PODSTAWOWA NR 2 | Szkole Podstawowej nr 2]] w Gdańsku, jednocześnie w 1997–2005 w [[LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE, III | III Liceum Ogólnokształcącym]] w Gdańsku. Od 2005 na emeryturze.<br/><br/> | W 1974 absolwentka I Liceum Ogólnokształcące w Elblągu, w 1978 historii na [[UNIWERSYTET GDAŃSKI | Uniwersytecie Gdańskim]]. W 2003 ukończyła studia podyplomowe z podstaw edukacji ekonomicznej i przedsiębiorczości na Wydziale Zarządzania [[POLITECHNIKA GDAŃSKA | Politechniki Gdańskiej]]. W latach 1978–1980 nauczycielka historii oraz wiedzy o społeczeństwie w VI Liceum Ogólnokształcącym w Gdyni, w 1980–1981 w Szkole Podstawowej nr 40 w Gdyni, w 1981–1982 w [[SZKOŁA PODSTAWOWA NR 64 | Szkole Podstawowej nr 64]] w Gdańsku, w 1982–1983 w [[SZKOŁA PODSTAWOWA NR 54 | Szkole Podstawowej nr 54]] w Gdańsku, w 1983–2005 w [[SZKOŁA PODSTAWOWA NR 2 | Szkole Podstawowej nr 2]] w Gdańsku, jednocześnie w 1997–2005 w [[LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE, III | III Liceum Ogólnokształcącym]] w Gdańsku. Od 2005 na emeryturze.<br/><br/> | ||
Od grudnia 1991 do marca 2002 (przez trzy kadencje), przewodnicząca komisji zakładowej Pracowników Oświaty i Wychowania [[NIEZALEŻNY SAMORZĄDNY ZWIĄZEK ZAWODOWY „SOLIDARNOŚĆ” REGION GDAŃSKI | Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”]] w Gdańsku. W latach 1993–1997 ekspertka NSZZ „Solidarności” w Komisji Edukacji Sejmu RP podczas prac przy nowelizacji ustawy o systemie oświaty. Od 1998 do 2002 członkini Zarządu Regionu Gdańskiego NSZZ „Solidarność”. <br/><br/> | Od grudnia 1991 do marca 2002 (przez trzy kadencje), przewodnicząca komisji zakładowej Pracowników Oświaty i Wychowania [[NIEZALEŻNY SAMORZĄDNY ZWIĄZEK ZAWODOWY „SOLIDARNOŚĆ” REGION GDAŃSKI | Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”]] w Gdańsku. W latach 1993–1997 ekspertka NSZZ „Solidarności” w Komisji Edukacji Sejmu RP podczas prac przy nowelizacji ustawy o systemie oświaty. Od 1998 do 2002 członkini Zarządu Regionu Gdańskiego NSZZ „Solidarność”. <br/><br/> | ||
− | Radna miasta Gdańska dwóch kadencji. W kadencji 1998–2002 z listy Akcji Wyborczej Solidarność do 31 V 2001 była przewodniczącą Rady Miasta Gdańska, odwołana po opuszczeniu (w kwietniu) klubu radnych AWS i przejściu do klubu Forum Gdańskie. W kadencji 2002–2006 radna z listy Ligi Polskich Rodzin, od 2005 radna niezrzeszona. W 2006 i 2010 bez powodzenia ubiegała się o mandat radnej z listy Prawa i Sprawiedliwości. W latach 1995–1998 członkini rady nadzorczej w oddziale Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku, członkini rady nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej Wrzeszcz w Gdańsku, członkini rady nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej Niedźwiednik w Gdańsku, w 2012 prezes Spółdzielni Mieszkaniowej Niedźwiednik. Od 2018 członkini rady krajowej Polskiego Komitetu Słowiańskiego. Sekretarz zarejestrowanej w styczniu 2019 Fundacji Napoleona w Gdańsku, od tego roku także przewodniczka w [[MUZEUM II WOJNY ŚWIATOWEJ| Muzeum II Wojny Światowej]]. W 2022 była jednym z dwóch kandydatów w konkursie na stanowisko dyrektora [[EUROPEJSKIE CENTRUM SOLIDARNOŚCI (ECS)| Europejskiego Centrum Solidarności]]. <br/><br/> | + | Radna miasta Gdańska dwóch kadencji. W kadencji 1998–2002 z listy Akcji Wyborczej Solidarność do 31 V 2001 była przewodniczącą Rady Miasta Gdańska, odwołana po opuszczeniu (w kwietniu) klubu radnych AWS i przejściu do klubu Forum Gdańskie. W kadencji 2002–2006 radna z listy Ligi Polskich Rodzin (była przewodniczącą klubu LPR w radzie Miasta), od 2005 radna niezrzeszona; była wiceprzewodniczącą Komisji Edukacji, członkinią Komisji Kultury, wchodził w skład Komisji Dyscyplinarnej II instancji orzekającej w sprawach odpowiedzialności dyscyplinarnej mianowanych pracowników samorządowych. W 2006 i 2010 bez powodzenia ubiegała się o mandat radnej z listy Prawa i Sprawiedliwości. W latach 1995–1998 członkini rady nadzorczej w oddziale Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku, członkini rady nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej Wrzeszcz w Gdańsku, członkini rady nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej Niedźwiednik w Gdańsku, w 2012 prezes Spółdzielni Mieszkaniowej Niedźwiednik. Od 2018 członkini rady krajowej Polskiego Komitetu Słowiańskiego. Sekretarz zarejestrowanej w styczniu 2019 Fundacji Napoleona w Gdańsku, od tego roku także przewodniczka w [[MUZEUM II WOJNY ŚWIATOWEJ| Muzeum II Wojny Światowej]]. W 2022 była jednym z dwóch kandydatów w konkursie na stanowisko dyrektora [[EUROPEJSKIE CENTRUM SOLIDARNOŚCI (ECS)| Europejskiego Centrum Solidarności]]. <br/><br/> |
W 1995, za pracę w dziedzinie oświaty na terenie Gdańska, otrzymała nagrodę założonej w Australii Fundacji Polcul im. Jerzego Bonieckiego. Za zasługi w oświacie w 1997 otrzymała nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska, w 2000 nagrodę II stopnia Ministra Edukacji Narodowej.<br/><br/> | W 1995, za pracę w dziedzinie oświaty na terenie Gdańska, otrzymała nagrodę założonej w Australii Fundacji Polcul im. Jerzego Bonieckiego. Za zasługi w oświacie w 1997 otrzymała nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska, w 2000 nagrodę II stopnia Ministra Edukacji Narodowej.<br/><br/> | ||
Od 1978 żona Jacka Grabarka, inżyniera elektronika (ur. 1957), od 1998 żona Michała Bartoszewicza, artysty malarza (1940–2020), m.in. wraz z Wojciechem Czerniewskim autora portretów królów polskich w Wielkiej Sali Wety (Sala Biała) [[RATUSZ GŁÓWNEGO MIASTA | Ratusza Głównego Miasta]]. Matka Łukasza (ur. 1978) i Aleksandry (ur. 1983). {{author: RPK}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]]<br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/> | Od 1978 żona Jacka Grabarka, inżyniera elektronika (ur. 1957), od 1998 żona Michała Bartoszewicza, artysty malarza (1940–2020), m.in. wraz z Wojciechem Czerniewskim autora portretów królów polskich w Wielkiej Sali Wety (Sala Biała) [[RATUSZ GŁÓWNEGO MIASTA | Ratusza Głównego Miasta]]. Matka Łukasza (ur. 1978) i Aleksandry (ur. 1983). {{author: RPK}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]]<br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/> |
Aktualna wersja na dzień 14:22, 28 sie 2023
ELŻBIETA JANINA GRABAREK–BARTOSZEWICZ (ur. 12 VIII 1955 Elbląg), nauczycielka, radna Gdańska. Córka Jana Fila (1930–1991), urzędnika, oraz Apolonii (ur. 1933) z domu Szok, pielęgniarki, siostra Barbary (ur. 1953).
W 1974 absolwentka I Liceum Ogólnokształcące w Elblągu, w 1978 historii na Uniwersytecie Gdańskim. W 2003 ukończyła studia podyplomowe z podstaw edukacji ekonomicznej i przedsiębiorczości na Wydziale Zarządzania Politechniki Gdańskiej. W latach 1978–1980 nauczycielka historii oraz wiedzy o społeczeństwie w VI Liceum Ogólnokształcącym w Gdyni, w 1980–1981 w Szkole Podstawowej nr 40 w Gdyni, w 1981–1982 w Szkole Podstawowej nr 64 w Gdańsku, w 1982–1983 w Szkole Podstawowej nr 54 w Gdańsku, w 1983–2005 w Szkole Podstawowej nr 2 w Gdańsku, jednocześnie w 1997–2005 w III Liceum Ogólnokształcącym w Gdańsku. Od 2005 na emeryturze.
Od grudnia 1991 do marca 2002 (przez trzy kadencje), przewodnicząca komisji zakładowej Pracowników Oświaty i Wychowania Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” w Gdańsku. W latach 1993–1997 ekspertka NSZZ „Solidarności” w Komisji Edukacji Sejmu RP podczas prac przy nowelizacji ustawy o systemie oświaty. Od 1998 do 2002 członkini Zarządu Regionu Gdańskiego NSZZ „Solidarność”.
Radna miasta Gdańska dwóch kadencji. W kadencji 1998–2002 z listy Akcji Wyborczej Solidarność do 31 V 2001 była przewodniczącą Rady Miasta Gdańska, odwołana po opuszczeniu (w kwietniu) klubu radnych AWS i przejściu do klubu Forum Gdańskie. W kadencji 2002–2006 radna z listy Ligi Polskich Rodzin (była przewodniczącą klubu LPR w radzie Miasta), od 2005 radna niezrzeszona; była wiceprzewodniczącą Komisji Edukacji, członkinią Komisji Kultury, wchodził w skład Komisji Dyscyplinarnej II instancji orzekającej w sprawach odpowiedzialności dyscyplinarnej mianowanych pracowników samorządowych. W 2006 i 2010 bez powodzenia ubiegała się o mandat radnej z listy Prawa i Sprawiedliwości. W latach 1995–1998 członkini rady nadzorczej w oddziale Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku, członkini rady nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej Wrzeszcz w Gdańsku, członkini rady nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej Niedźwiednik w Gdańsku, w 2012 prezes Spółdzielni Mieszkaniowej Niedźwiednik. Od 2018 członkini rady krajowej Polskiego Komitetu Słowiańskiego. Sekretarz zarejestrowanej w styczniu 2019 Fundacji Napoleona w Gdańsku, od tego roku także przewodniczka w Muzeum II Wojny Światowej. W 2022 była jednym z dwóch kandydatów w konkursie na stanowisko dyrektora Europejskiego Centrum Solidarności.
W 1995, za pracę w dziedzinie oświaty na terenie Gdańska, otrzymała nagrodę założonej w Australii Fundacji Polcul im. Jerzego Bonieckiego. Za zasługi w oświacie w 1997 otrzymała nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska, w 2000 nagrodę II stopnia Ministra Edukacji Narodowej.
Od 1978 żona Jacka Grabarka, inżyniera elektronika (ur. 1957), od 1998 żona Michała Bartoszewicza, artysty malarza (1940–2020), m.in. wraz z Wojciechem Czerniewskim autora portretów królów polskich w Wielkiej Sali Wety (Sala Biała) Ratusza Głównego Miasta. Matka Łukasza (ur. 1978) i Aleksandry (ur. 1983).
Bibliografia:
Materiały Elżbiety Grabarek-Bartoszewicz.
Gdańsk wczoraj i dziś 1990-2020 30 lat samorządności, Urząd Miejski w Gdańsku 2020.
Rada Miasta Gdańska III kadencja 1998-2002, Zarząd Miasta Gdańska, informator.
https://classic.wyborcza.pl/archiwumGW/4901238/PiS-chce-kuratora.
https://pl.everybodywiki.com/El%C5%BCbieta_Grabarek-Bartoszewicz.
http://www.nasz.gdansk.pl/wp-content/uploads/2014/05/Listopad-2002.pdf.