SCHULTZ JOHANN CARL, artysta malarz, pedagog
(Nie pokazano 4 wersji utworzonych przez jednego użytkownika) | |||
Linia 1: | Linia 1: | ||
{{paper}} | {{paper}} | ||
[[File:1__Johann_Carl_Schultz.jpg|thumb|Johann Carl Schultz, portret autorstwa Matthäusa Langusa, 1826]] | [[File:1__Johann_Carl_Schultz.jpg|thumb|Johann Carl Schultz, portret autorstwa Matthäusa Langusa, 1826]] | ||
+ | [[File: Carolina_Mathilda_Johanna_Schultz.jpg |thumb| August Kloeber, ''Portret Caroliny Mathildy Johanny'', żony Johanna Carla Schultza, 1832]] | ||
[[File:2_Johann_Carl_Schultz.jpg|thumb|Johann Carl Schultz, ''Portret rodziny artysty'', 1843: malarz z żoną i dziećmi, po 1945 brak wizerunku syna]] | [[File:2_Johann_Carl_Schultz.jpg|thumb|Johann Carl Schultz, ''Portret rodziny artysty'', 1843: malarz z żoną i dziećmi, po 1945 brak wizerunku syna]] | ||
[[File: Sień_domu_Johanna_Carla_Schultza.jpg |thumb| Barokowa klatka schodowa rodzinnej kamienicy Johanna Carla Schultza przy Jopengasse 607 (ul. Piwna 25), wedle jego rysunku]] | [[File: Sień_domu_Johanna_Carla_Schultza.jpg |thumb| Barokowa klatka schodowa rodzinnej kamienicy Johanna Carla Schultza przy Jopengasse 607 (ul. Piwna 25), wedle jego rysunku]] | ||
Linia 17: | Linia 18: | ||
[[File:Kościół i klasztor franciszkanów św. Trójcy, Johann Carl Schultz, 1873 .JPG|thumb|Johann Carl Schultz ''Kościół <br/> i klasztor franciszkanów <br/> św. Trójcy'', 1873]] | [[File:Kościół i klasztor franciszkanów św. Trójcy, Johann Carl Schultz, 1873 .JPG|thumb|Johann Carl Schultz ''Kościół <br/> i klasztor franciszkanów <br/> św. Trójcy'', 1873]] | ||
− | '''JOHANN CARL SCHULTZ''' (5 V 1801 Gdańsk – 12 VI 1873 Gdańsk), artysta malarz, grafik, pedagog, społecznik. Syn kupca Martina (zm. 1807 Gdańsk) i Jakobiny Henrietty, córki kaznodziei w [[KOŚCIÓŁ ŚW. BARTŁOMIEJA I OPIEKI NAJŚWIĘTSZEJ BOGURODZICY | kościele św. Bartłomieja]] Karla Heinricha Röhra. Urodził się w kamienicy przy Jopengasse 607 (ul. Piwna 25), ukończył [[SZKOŁA ŚW. JANA | szkołę św. Jana]]. Od 1818 kształcił się u [[BREYSIG JOHANN ADAM, artysta plastyk | Johanna Adama Breysiga]] w [[SZKOŁA SZTUK PIĘKNYCH I RZEMIOSŁ ARTYSTYCZNYCH | Szkole Sztuk Pięknych]], od 1820 dzięki stypendium [[TOWARZYSTWO POKOJU | Towarzystwa Pokoju]] studiował w Akademii Sztuk Pięknych (Akademie der Bildenden Künste) w Berlinie, w 1823 w Monachium. Ze sprzedaży prac przysłanych do Gdańska na wystawę w 1824 w [[RATUSZ STAREGO MIASTA| Ratuszu Starego Miasta]] (widoki miast i kościołów) uzyskał środki na pobyt w latach 1824–1828 we Włoszech, głównie w Rzymie. Do Włoch wrócił jeszcze raz, w 1839–1840.<br/><br/> | + | '''JOHANN CARL SCHULTZ''' (5 V 1801 Gdańsk – 12 VI 1873 Gdańsk), artysta malarz, grafik, pedagog, społecznik. Syn kupca Martina (zm. 1807 Gdańsk) i Jakobiny Henrietty, córki kaznodziei w [[KOŚCIÓŁ ŚW. BARTŁOMIEJA I OPIEKI NAJŚWIĘTSZEJ BOGURODZICY | kościele św. Bartłomieja]] Karla Heinricha Röhra. Urodził się w kamienicy przy Jopengasse 607 (ul. Piwna 25), ukończył [[SZKOŁA ŚW. JANA | szkołę św. Jana]]. Od 1818 kształcił się u [[BREYSIG JOHANN ADAM, artysta plastyk | Johanna Adama Breysiga]] w [[SZKOŁA SZTUK PIĘKNYCH I RZEMIOSŁ ARTYSTYCZNYCH | Szkole Sztuk Pięknych]], od 1820 dzięki stypendium [[TOWARZYSTWO POKOJU | Towarzystwa Pokoju]] studiował w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych (Akademie der Bildenden Künste) w Berlinie, w 1823 w Monachium. Ze sprzedaży prac przysłanych do Gdańska na wystawę w 1824 w [[RATUSZ STAREGO MIASTA| Ratuszu Starego Miasta]] (widoki miast i kościołów) uzyskał środki na pobyt w latach 1824–1828 we Włoszech, głównie w Rzymie, zwiedził też kraje Związku Niemieckiego. Do Włoch wrócił jeszcze raz, w 1839–1840 |
− | W latach | + | (w gdańskim [[MUZEUM NARODOWE | Muzeum Narodowym]] przechowywane są dwa jego obrazy: ''Wnętrze katedry w Mediolanie'' i ''Wnętrze katedry w Strasburgu'').<br/><br/> |
+ | W latach 1830–1832 był nauczycielem perspektywy w Akademii Budowlanej (Königliche Bauakademie) w Berlinie. W Gdańsku od 9 VI 1832 (zamieszkał na piętrze Dworu św. Jerzego), do 1872 był profesorem [[KRÓLEWSKA SZKOŁA SZTUK PIĘKNYCH | Królewskiej Szkoły Sztuk Pięknych]], od 1843 do przejścia w stan spoczynku 31 XII 1872 był jej dyrektorem. W 1835 współzałożyciel [[TOWARZYSTWO PRZYJACIÓŁ SZTUKI | Towarzystwa Przyjaciół Sztuki]], członek pierwszego, trzyosobowego zarządu, odszedł (wraz z [[ENGELHARDT FRIEDRICH WILHELM, dyrektor Gimnazjum Miejskiego| Friedrichem Wilhelmem Engelhardtem]]) po konflikcie z przewodniczącym, [[SIMPSON JOHN, kolekcjoner dzieł sztuki| Johnem Simpsonem]]. Pionier naukowego opracowania dziejów sztuki i architektury Gdańska, w 1841 postulował zachowanie i ochronę zabytków. W 1856 współzałożyciel i działacz [[STOWARZYSZENIE NA RZECZ ZACHOWANIA STARODAWNYCH BUDOWLI I ZABYTKÓW SZTUKI GDAŃSKA | Stowarzyszenia na Rzecz Zachowania Starodawnych Budowli i Zabytków Sztuki Gdańska]], współpracował z malborskim Zarządem Odbudowy Zamku.<br/><br/> | ||
Od 1829 członek berlińskiego Towarzystwa Malarzy, Rzeźbiarzy, Architektów i Miłośników Sztuki (Verein der Maler, Bildhauer, Baukünstler und Kunstgenossen), od 1836 – Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie (Akademie der Künste), od 1861 – Carskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu i Śląskiego Towarzystwa na rzecz Rodzimej Kultury we Wrocławiu (Schlesische Gesellschaft für Vaterländische Kultur zu Breslau).<br/><br/> | Od 1829 członek berlińskiego Towarzystwa Malarzy, Rzeźbiarzy, Architektów i Miłośników Sztuki (Verein der Maler, Bildhauer, Baukünstler und Kunstgenossen), od 1836 – Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie (Akademie der Künste), od 1861 – Carskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu i Śląskiego Towarzystwa na rzecz Rodzimej Kultury we Wrocławiu (Schlesische Gesellschaft für Vaterländische Kultur zu Breslau).<br/><br/> | ||
− | Specjalizował się w przedstawieniach architektury, pozostawił obrazy olejne, rysunki i prace graficzne. Podejmował tematykę gdańską, malborską, także włoską i niemiecką. Szczególne uznanie zyskał cykl graficzny 54 miedziorytów wykonanych w latach 1842–1867 (wyd. 1855–1868): ''Danzig und seine Bauwerke'' (''Gdańsk i jego budowle''), nad którym pracował blisko 20 lat. Grafiki te wykorzystano | + | Specjalizował się w przedstawieniach architektury, pozostawił obrazy olejne, rysunki i prace graficzne. Podejmował tematykę gdańską, malborską, także włoską i niemiecką. Szczególne uznanie zyskał cykl graficzny 54 miedziorytów wykonanych w latach 1842–1867 (wyd. 1855–1868): ''Danzig und seine Bauwerke'' (''Gdańsk i jego budowle''), nad którym pracował blisko 20 lat. Grafiki te wykorzystano m.in. przy odbudowie Głównego Miasta Gdańska po [[ROK 1945 | 1945]]. {{author: EBSZ}}<br/><br/> |
− | 22 XI 1829 zawarł w [[KOŚCIÓŁ I KLASZTOR FRANCISZKANÓW ŚW. TRÓJCY | kościele św. Trójcy]] związek małżeński z Caroliną Mathildą Johanną (1807 – 21 X 1867 Gdańsk), córką Georga Grötha z Berlina. W chwili jej śmierci żyło pięcioro ich dorosłych już dzieci. Pochowany został na [[CMENTARZE NA TERENIE ŚRÓDMIEŚCIA. ZESPÓŁ U PODNÓŻA GRODZISKA| cmentarzu Bożego Ciała]]. Jego imię nosi odbudowana baszta Schultza ([[BASZTY | baszty]]) w zespole Dworu Miejskiego (obecny Dom Harcerza). {{author: MrGl}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]] | + | Po przebytym udarze cierpiał na niedowład prawego ramienia, wspominane są jego rysunki wykonywane lewa ręką. Po przejściu w stan spoczynku wystawił 26 IX 1872 na aukcję cześć zgromadzonych dzieł sztuki, wyposażenia pracowni, osobistej korespondencji.<br/><br/> |
+ | 22 XI 1829 zawarł w [[KOŚCIÓŁ I KLASZTOR FRANCISZKANÓW ŚW. TRÓJCY | kościele św. Trójcy]] związek małżeński z Caroliną Mathildą Johanną (1807 – 21 X 1867 Gdańsk), córką Georga Grötha z Berlina. W chwili jej śmierci żyło pięcioro ich dorosłych już dzieci. Pochowany został na [[CMENTARZE NA TERENIE ŚRÓDMIEŚCIA. ZESPÓŁ U PODNÓŻA GRODZISKA| cmentarzu Bożego Ciała]]. Pozostały po nim zbiór dzieł sztuki i artefaktów wystawiony był aukcji we wrześniu 1873.<br/><br/> | ||
+ | Jego imię nosi odbudowana baszta Schultza ([[BASZTY | baszty]]) w zespole Dworu Miejskiego (obecny Dom Harcerza). Do zaginionych podczas II wojny światowej należy jego portret, wykonany przez Ernsta Laddeya, podarowany w 1916 gdańskiemu [[MUZEUM MIEJSKIE | Muzeum Miejskiemu]] przez Gertrudę Stegmann, w 1939 ofiarodawczynię także ''Portretu rodziny artysty'' z 1843. {{author: MrGl}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]] |
Aktualna wersja na dzień 10:56, 21 sie 2023
JOHANN CARL SCHULTZ (5 V 1801 Gdańsk – 12 VI 1873 Gdańsk), artysta malarz, grafik, pedagog, społecznik. Syn kupca Martina (zm. 1807 Gdańsk) i Jakobiny Henrietty, córki kaznodziei w kościele św. Bartłomieja Karla Heinricha Röhra. Urodził się w kamienicy przy Jopengasse 607 (ul. Piwna 25), ukończył szkołę św. Jana. Od 1818 kształcił się u Johanna Adama Breysiga w Szkole Sztuk Pięknych, od 1820 dzięki stypendium Towarzystwa Pokoju studiował w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych (Akademie der Bildenden Künste) w Berlinie, w 1823 w Monachium. Ze sprzedaży prac przysłanych do Gdańska na wystawę w 1824 w Ratuszu Starego Miasta (widoki miast i kościołów) uzyskał środki na pobyt w latach 1824–1828 we Włoszech, głównie w Rzymie, zwiedził też kraje Związku Niemieckiego. Do Włoch wrócił jeszcze raz, w 1839–1840
(w gdańskim Muzeum Narodowym przechowywane są dwa jego obrazy: Wnętrze katedry w Mediolanie i Wnętrze katedry w Strasburgu).
W latach 1830–1832 był nauczycielem perspektywy w Akademii Budowlanej (Königliche Bauakademie) w Berlinie. W Gdańsku od 9 VI 1832 (zamieszkał na piętrze Dworu św. Jerzego), do 1872 był profesorem Królewskiej Szkoły Sztuk Pięknych, od 1843 do przejścia w stan spoczynku 31 XII 1872 był jej dyrektorem. W 1835 współzałożyciel Towarzystwa Przyjaciół Sztuki, członek pierwszego, trzyosobowego zarządu, odszedł (wraz z Friedrichem Wilhelmem Engelhardtem) po konflikcie z przewodniczącym, Johnem Simpsonem. Pionier naukowego opracowania dziejów sztuki i architektury Gdańska, w 1841 postulował zachowanie i ochronę zabytków. W 1856 współzałożyciel i działacz Stowarzyszenia na Rzecz Zachowania Starodawnych Budowli i Zabytków Sztuki Gdańska, współpracował z malborskim Zarządem Odbudowy Zamku.
Od 1829 członek berlińskiego Towarzystwa Malarzy, Rzeźbiarzy, Architektów i Miłośników Sztuki (Verein der Maler, Bildhauer, Baukünstler und Kunstgenossen), od 1836 – Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie (Akademie der Künste), od 1861 – Carskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu i Śląskiego Towarzystwa na rzecz Rodzimej Kultury we Wrocławiu (Schlesische Gesellschaft für Vaterländische Kultur zu Breslau).
Specjalizował się w przedstawieniach architektury, pozostawił obrazy olejne, rysunki i prace graficzne. Podejmował tematykę gdańską, malborską, także włoską i niemiecką. Szczególne uznanie zyskał cykl graficzny 54 miedziorytów wykonanych w latach 1842–1867 (wyd. 1855–1868): Danzig und seine Bauwerke (Gdańsk i jego budowle), nad którym pracował blisko 20 lat. Grafiki te wykorzystano m.in. przy odbudowie Głównego Miasta Gdańska po 1945.
Po przebytym udarze cierpiał na niedowład prawego ramienia, wspominane są jego rysunki wykonywane lewa ręką. Po przejściu w stan spoczynku wystawił 26 IX 1872 na aukcję cześć zgromadzonych dzieł sztuki, wyposażenia pracowni, osobistej korespondencji.
22 XI 1829 zawarł w kościele św. Trójcy związek małżeński z Caroliną Mathildą Johanną (1807 – 21 X 1867 Gdańsk), córką Georga Grötha z Berlina. W chwili jej śmierci żyło pięcioro ich dorosłych już dzieci. Pochowany został na cmentarzu Bożego Ciała. Pozostały po nim zbiór dzieł sztuki i artefaktów wystawiony był aukcji we wrześniu 1873.
Jego imię nosi odbudowana baszta Schultza ( baszty) w zespole Dworu Miejskiego (obecny Dom Harcerza). Do zaginionych podczas II wojny światowej należy jego portret, wykonany przez Ernsta Laddeya, podarowany w 1916 gdańskiemu Muzeum Miejskiemu przez Gertrudę Stegmann, w 1939 ofiarodawczynię także Portretu rodziny artysty z 1843.