SCHLIEFF DANIEL, rajca
< Poprzednie | Następne > |
DANIEL SCHLIEFF (20 I 1632 Gdańsk – 5 I 1711 Gdańsk), ► rajca. Pochodził z rodziny posiadającej duńskie szlachectwo i od 1555 indygenat pruski. Wnuk przybyłego z Kołobrzegu Johanna, syn Daniela (22 XII 1598 Gdańsk – 12 V 1677 Gdańsk). Ojciec uczył się języka polskiego podczas pobytów w Toruniu i Radziejowie, w 1614 był studentem w Magdeburgu, w trakcie podróży edukacyjnej przez rok mieszkał w Bordeaux, gdzie nauczył się języka francuskiego, przebywał następnie w Paryżu, w 1619 w Niderlandach, w 1620 wrócił do Gdańsku, Od 1626 był członkiem ► Trzeciego Ordynku, następnie ► ławnikiem, (od 1647), rajcą (od 1655), ► sędzią (w 1660), ► kamlarzem (1664). Żegnał go kazaniem pogrzebowym pastor ► kościoła Najświętszej Marii Panny (NMP) ► Nathanael Dilger. Matką była poślubiona w kościele NMP przez ojca 14 IV 1625 Anna (pochowana tamże 19 IV 1667 w wieku 65 lat), córka Dawida Schrödera.
Wraz z bratem stryjecznym, późniejszym ławnikiem gdańskim, Gabrielem (1622–1688, synem Ludwiga (1603–1632), absolwentem m.in. studiów w Strasburgu (immatrykulowanym tam 3 IX 1615)) w sierpniu 1649 zapisany został do ► Gimnazjum Akademickiego. W rok później, 9 VIII 1650, obaj (w większej grupie gdańszczan, uczniów Gimnazjum, razem z Nathanaelem Schlieffem, Nathanaelem Ravensbergiem, Gottfriedem Weismannem, Friedrichem Tautem (od 1659 studentem w Lejdzie), Danielem Nimsgartem (od 1655 studentem w Starsburgu), Eberhardem Huttefelderem i ► Salomonem Wahlem) wpisali się na listę studentów uniwersytetu w Królewcu, ale (jak zaznaczono w księdze wpisów), powrócili ad suos. Naukę w gdańskim Gimnazjum kończył w sierpniu 1653 pod opieką ► Johanna Petera Titiusa mową o życiu i dokonaniach flamandzkiego filozofa Justusa Lipsiusa (1547–1606). Od września tego roku studiował w Rostocku, od czerwca 1656 podjął studia prawnicze w Lejdzie, w 1657 studiował w Bourged, od października tego roku do stycznia 1658 był tam prezesem nacji niemieckiej. W kwietniu 1659, razem z Gabrielem Schleffem (studiujacym od lipca 1655 w Rostocku, od września 1656 prawo w Lejdzie, od maja 1657 w Orleanie), immatrykulował się na uniwersytecie w Sienie. Podobnie jak ojciec odbył podróż edukacyjną po krajach europejskich. Po powrocie do Gdańska wystarał się 12 VII 1661 o potwierdzenie kupieckiego ► obywatelstwa Gdańska jako tzw. Bürger-Kind (dziecko gdańskich obywateli), od tego roku też członek Trzeciego Ordynku z ► Kwartału Wysokiego. Od 1666 ławnik, w 1677 consenior, w 1681 senior, od 1678 rajca, w 1681 sędzia. Objęcie urzędu ławnika gratulował mu wierszem konrektor ► szkoły św. Katarzyny Daniel Aschenborn, objęcie godności rajcy uczcili w podobny sposób bracia Jacob i Michael Schwederowie.
W latach 1692–1706 był protobibliotekarzem ► Biblioteki Rady Miejskiej. 14 I 1701 ofiarował na rzecz Biblioteki Rady Miejskiej 1200 florenów pruskich, by z odsetek można było nabywać nowe książki. M.in. właściciel domów i parcel przy Hintergasse (ul. Za Murami) i Fleischergasse (ul. Rzeźnicka). Przed 17 III 1707 zrezygnował z urzędów i wycofał się z życia publicznego.
Był dwukrotnie żonaty, związki zawierał w kościele NMP. Po raz pierwszy ożenił się 28 IV (5 V?) 1661 z Anną Marią (zm. 23 VIII 1676, pochowana 1 IX 1676 w kościele NMP)), córką burmistrza ► Nicolausa Pahla. Po raz drugi ożenił się 30 IV (16 V ?) 1679 Agathą (zm. 1699), córką burmistrza ► Nicolausa von Bodeck. Wiersz żałobny po śmierci Agathy opublikował drukiem Daniel Albert Schlieff.
Dwoje jego najstarszych dzieci zmarło po urodzeniu: 1/ najstarsza córka, nieznana z imienia (23 VI 1663 – 27 VI 1663) i 2/ nieznanej płci niemowlę (zm. podczas epidemii dżumy 25 IX 1664). Pełnoletności dożyli: 3/ Anna Florentina (9 III 1666 – 17 VII 1708), od 19 IV 1693 żona krewnego Johanna Gabriela Schlieffa (1663–1706), 4/ Johann Daniel (ur. 14 IX 1668), w kwietniu 1684 zapisany do przedostatniej klasy (secundy) Gimnazjum Akademickiego, kończący naukę 17 II 1689 dysputą pod opieką ► Johanna Schultza Szoleckiego, już w 1686 zapisany przyszłościwo na uniwersytet we Frankfurcie nad Odrą (wraz z całą grupą kolegów z Gimnazjum: uczącym się tam od 1680 Johannem Gabrielem Schliefem, od 1682 Johannem Gerhardem Brandisem, od 1683 Carlem Ernstem Bauerem, od 1683 Paulem Matthiasem Engelem), tamże immatrykulowany 16 V 1690, następnie student w Utrechcie i tam zmarły (pochowany 21 XI 1691), 5/ ► Valentinus, 6/ Agatha (1 VII 1684 – 12 XII 1756). Pochowany w kościele NMP.
Bibliografia:
Aeltere Universitäts-Matrikeln. Universität Frankfurt a. O., hrsg. v. Ernst Friedländer, Bd. 2, Leipzig 1888, s. 195, 213.
Album studiosorum Academiae Lugduno-Batavae MDLXXV–MDCCCLXXV. Accedunt nomina curatorum et professorum per eadem secula, ed. Willem N. Du Rieu, Hagae Comitum 1875, s. 450, 474.
Die Matrikel … der Albertus-Universität zu Königsberg, ed. Ehler Georg, Bd. 1, Leipzig 1910, s. 516.
Die Matrikel der Universität Rostock, hrsg. Adolph Hofmeister, Bd. 3, Rostock 1893, s. 176.
Księga przyjęć do prawa miejskiego w Gdańsku 1536–1814, wyd. Andrzej Groth, Ewa Łączyńska-Bartoszek, Dariusz Kaczor, Gdańsk 2019, t. VI, s. 371.
Księga wpisów uczniów Gimnazjum Gdańskiego 1580–1814, wyd. Zbigniew Nowak i Przemysław Szafran, Warszawa–Poznań 1974, s. 164, 246.
Chachaj Marian, Związki kulturalne Sieny i Polski do końca XVIII wieku. Staropolscy studenci i podróżnicy w Sienie, Sieneńczycy i ich dzieła w Polsce, Lublin 1998, s. 119–120.
Nadolski Bronisław, Wyjazdy młodzieży gdańskiej na studia zagraniczne w XVII wieku, „Rocznik Gdański”, t. 24, 1965, s. 191.
Weichbrodt Dorothea, Patrizier, Bürger, Einwohner der Freien und Hansestadt Danzig in Stamm- und Namentafeln vom 14.–18. Jahrhundert, Klausdorf–Schwentine 1986–1992, Bd. 1, 451.
Zdrenka Joachim, Urzędnicy miejscy Gdańska w latach 1342–1792 i 1807–1814, t. II, Gdańsk 2008, s. 278.