ŁAJMING WŁODZIMIERZ, prorektor Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Studencki Teatru Pantomimy Rąk i Przedmiotów „Co To”, od prawej: Ewa Rouba, Włodzimierz Łajming, Elżbieta Chwalibóg-Cybulska, Romuald Frejer, Teresa Putowska, pierwszy z lewej Jerzy Godwod
Włodzimierz Łajming
Włodzimierz Łajming Martwa natura, około 1992

WŁODZIMIERZ ŁAJMING (7 II 1933 Tczew – 17 VIII 2022), artysta malarz, rysownik, prorektor gdańskiej Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych (PWSSP). Syn Mikołaja Łajminga (1900–1964), członka Korpusu Kadetów armii carskiej, emigranta z Rosji, oraz pisarki Anny z domu Żmuda-Trzebiatowskiej (1904–2003), brat Wiery Marii Łuszkiewicz. Mieszkał z rodziną w Tczewie, po 1945 w Słupsku. W 1953 ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Gdyni-Orłowie. Studiował w gdańskiej PWSSP na Wydziale Malarstwa, dyplom uzyskał w 1960 w pracowni prof. Juliusza Studnickiego. Od 1962 pracownik macierzystej uczelni. W 1974 został hospitantem Królewskiej Akademii Sztuki w Kopenhadze. W latach 1975–1981 prodziekan Wydziału Malarstwa, Rzeźby i Grafiki, 1981–1984 dziekan tego wydziału, 1984–1986 prorektor. W okresie 1988–1991 był kierownikiem Katedry Malarstwa i Rysunku.

W czasach studenckich współtwórca Studenckiego Teatru Pantomimy Rąk i Przedmiotów „Co To”. W pracach posługuje się językiem malarskiej abstrakcji. Istotną rolę w jego twórczości odgrywa chłodna kolorystyka, w tym rozmaite odcienie błękitu i granatu. Do pejzażu wprowadza martwą naturę; sprowadzając przedmioty do form, tworzy nową rzeczywistość. Często powtarzającym się symbolem w malarstwie Łajminga jest motyw zamykającej horyzont góry, jak również uchylone bramy, proste drzwi i wrota.

Od 1966 członek Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki, w latach 1991–1993 był przewodniczący zarządu, od 1998 członek honorowy. Wielokrotnie nagradzany, między innymi na Biennale Sztuki Gdańskiej w 1983 oraz na V Jesiennych Konfrontacjach w Rzeszowie. Miał około 20 wystaw indywidualnych, uczestniczył w ponad 50 zbiorowych, zarówno w kraju, jak i za granicą. Jego prace znajdują się w zbiorach Muzeów Narodowych w Gdańsku i Szczecinie, w Muzeach Okręgowych w Lęborku i Słupsku, w Muzeum Historyczno-Etnograficznym w Chojnicach, Muzeum w Wieliczce i w siedzibie Fundacji Malarstwa Polskiego w Lesku, a także w licznych kolekcjach prywatnych.

W 1966, z okazji jubileuszu dziesięciolecia Teatru "Co To", otrzymał Złotą Odznakę Związku Studentów Polskich. Laureat Nagrody Ministra Kultury i Sztuki III i II stopnia (1975 i 1983), Nagrody Artystycznej Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki (2000 i 2007). W 2001 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, w 2002 otrzymał Pomorską Nagrodę Artystyczną, w 2015 Medal Księcia Mściwoja II, w 2008 Nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury z okazji jubileuszu 50-lecia pracy twórczej oraz 75. urodzin, w 2013 z okazji jubileuszu 55–lecia pracy artystycznej oraz 80. urodzin.

Mąż Jagody (ur. 5 II 1944), artystki-fotograficzki, ojciec Ziemowita, absolwenta dyrygentury na Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu (1990). KP

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania