CLAUSEN BENEDICT, złotnik

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Benedict Clausen, kufel z królową Saby, srebro, koniec XVII wieku
Benedict Clausen, kufel z królową Saby, srebro, koniec XVII wieku

BENEDICT CLAUSEN (Clauss, Claußen, Clauß) (ochrzczony 11 X 1644 Norymberga – 3 X 1709 Gdańsk), złotnik. Syn złotnika Johanna Clauß i Helmy, wdowy po złotniku Andreasie Strauben. Od 1672 był czeladnikiem w warsztacie Henninga Probsta w Gdańsku. Pracę mistrzowską wykonał u Gottfrieda Schmiedta w 1676. Obywatelstwo Gdańska otrzymał 21 VI 1677. Funkcję starszego gdańskiego cechu złotników pełnił w latach: 1690, 1695 i 1707. Prace mistrzowskie w jego warsztacie wykonali: Nathanael Schlaubitz, Siegfried Örnster, Johann Jöde, Ephraim Eckholt (Eckholtz), Andreas Schwenck II (28 XI 1659 – 23 VI 1723), Nathanael Detloff, Johann Heinrich Hudtmacher, Abraham Tryboll (Trybol, Tribull; 1672 Gdańsk - 26 V 1717), Gottfried Winhold. Naukę w jego warsztacie ukończyli (oprócz synów) zapisany w 1697 Gottlieb Unger oraz Gergen Tönniges (1698), nie ukończyli Michel Görcke (1704) oraz Jacob Zibant (1706). Czeladnikami byli Gotfried Winholdt, Abraham Trybol i Georg Jantzen (1669 Zaroślak – 11 XI 1701).

Miał pięciu synów: Johanna Jakoba, Benedicta, Salomona, Johanna Carla i Gottlieba, którzy kształcili się w warsztacie ojca. Benedict (nauka zakończona dyplomem w 1686), Salomon (1691) i Johann Carl (1710) uzyskali tytuły mistrzowskie. Został pochowany w kościele Najświętszej Marii Panny w Gdańsku.

Używał znaków warsztatowych z monogramem BC i kropką w polach o dekoracyjnym obrysie. Z jego dorobku zachowały się głównie sprzęty świeckie: puchar w kształcie okrętu (Ermitaż w Petersburgu), a także okazałe kufle ze scenami biblijnymi i charakterystycznymi dla tego warsztatu epizodami z historii antycznej. Spośród nielicznych zabytków sakralnych wskazać można aplikację na obraz ( Muzeum Narodowe w Gdańsku).

Zob. też złotnictwo. AFR

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania