FISCHER JOHANNES LAURENTIUS jr., drugi pastor kościoła NMP
Linia 3: | Linia 3: | ||
'''JOHANNES LAURENTIUS FISCHER jr.''' (Johann Lorenz; Johann Laurenz) (3 III 1662 Nowy Staw – pochowany 6 II 1720 Gdańsk), drugi pastor [[KOŚCIÓŁ WNIEBOWZIĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY | kościoła Najświętszej Marii Panny]]) (NMP). Syn diakona [[FISCHER JOHANNES LAURENTIUS sen., diakon kościoła św. Trójcy i polski kaznodzieja w kaplicy św. Anny| Johannesa Laurentiusa Fischera sen.]] Wraz z braćmi Martinusem Fridericusem i Michaelem Petrusem w kwietniu 1672 zapisany został do początkowej klasy (piątej) gdańskiego [[GIMNAZJUM AKADEMICKIE | Gimnazjum Akademickiego]]. Od semestru letniego 1681 student uniwersytetu w Rostocku, od 1682 w Wittenberdze.<br/><br/> | '''JOHANNES LAURENTIUS FISCHER jr.''' (Johann Lorenz; Johann Laurenz) (3 III 1662 Nowy Staw – pochowany 6 II 1720 Gdańsk), drugi pastor [[KOŚCIÓŁ WNIEBOWZIĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY | kościoła Najświętszej Marii Panny]]) (NMP). Syn diakona [[FISCHER JOHANNES LAURENTIUS sen., diakon kościoła św. Trójcy i polski kaznodzieja w kaplicy św. Anny| Johannesa Laurentiusa Fischera sen.]] Wraz z braćmi Martinusem Fridericusem i Michaelem Petrusem w kwietniu 1672 zapisany został do początkowej klasy (piątej) gdańskiego [[GIMNAZJUM AKADEMICKIE | Gimnazjum Akademickiego]]. Od semestru letniego 1681 student uniwersytetu w Rostocku, od 1682 w Wittenberdze.<br/><br/> | ||
2 X 1684 wyświęcony, został kaznodzieją w Saalfeld (Zalewo) / Altfelde (Stare Pole), następnie od 27 XI 1695 w Katzennase (Katznase; Kaczynos koło Szawałdu). W Gdańsku od 16 VIII 1698 był diakonem [[KOŚCIÓŁ ŚW. JANA CHRZCICIELA I ŚW. JANA APOSTOŁA | kościoła św. Jana]] i jednocześnie od 1699 kaznodzieją w [[DOM POPRAWY | Domu Poprawy]] na [[ZAMCZYSKO | Zamczysku]], od 1705 kaznodzieją | 2 X 1684 wyświęcony, został kaznodzieją w Saalfeld (Zalewo) / Altfelde (Stare Pole), następnie od 27 XI 1695 w Katzennase (Katznase; Kaczynos koło Szawałdu). W Gdańsku od 16 VIII 1698 był diakonem [[KOŚCIÓŁ ŚW. JANA CHRZCICIELA I ŚW. JANA APOSTOŁA | kościoła św. Jana]] i jednocześnie od 1699 kaznodzieją w [[DOM POPRAWY | Domu Poprawy]] na [[ZAMCZYSKO | Zamczysku]], od 1705 kaznodzieją | ||
− | w [[DOM DOBROCZYNNOŚCI | Domu Dobroczynności]]. Od 10 II 1709 był drugim pastorem w kościele NMP. Autor mów pogrzebowych, m.in. pastora kościoła NMP i wiceseniora [[LUTERANIE | Ministerium Duchownego]] Constantina Schütza (1712) i Constantina Friedricha Ferbera (1713), syna burmistrza [[FERBER CONSTANTIN (III), burmistrz Gdańska | Constantina Ferbera]] (III), autor wierszy żałobnych, m.in. po śmierci | + | w [[DOM DOBROCZYNNOŚCI | Domu Dobroczynności]]. Od 10 II 1709 był drugim pastorem w kościele NMP. Autor mów pogrzebowych, m.in. pastora kościoła NMP i wiceseniora [[LUTERANIE | Ministerium Duchownego]] Constantina Schütza (1712) i Constantina Friedricha Ferbera (1713), syna burmistrza [[FERBER CONSTANTIN (III), burmistrz Gdańska | Constantina Ferbera]] (III), autor wierszy żałobnych, m.in. po śmierci lekarza [[VOEGEDING OTTO DIETRICH, lekarz | Ottona Dietricha Voegedinga]]. Zmarł na udar mózgu. Pochowany w kaplicy św. Jakuba kościoła NMP. Do 1945 w zakrystii tego kościoła wisiał jego portret.<br/><br/> |
Z pierwszej, nieznanej z imienia żony miał synów: 1/ Michaela Friedericusa (ur. 1692 Marienburg (Malbork)), w sierpniu 1705 zapisanego do przedostatniej klasy (secundy) Gimnazjum Akademickiego, od 1709 studenta w Wittenberdze, od 1720 żonatego, oraz 2/ Martina Lorenza (ur. Malbork), w kwietniu 1712 zapisanego również do przedostatniej klasy Gimnazjum Akademickiego, od 1715 studenta medycyny w Wittenberdze, od 1716 w Lipsku, w 1720 promowanego na doktora medycyny w Erfurcie, od 1721 lekarza w Gdańsku, od 1724 w Tczewie, od 1742 lekarza osobistego ks. Michała Kazimierza Radziwiłła.<br/><br/> | Z pierwszej, nieznanej z imienia żony miał synów: 1/ Michaela Friedericusa (ur. 1692 Marienburg (Malbork)), w sierpniu 1705 zapisanego do przedostatniej klasy (secundy) Gimnazjum Akademickiego, od 1709 studenta w Wittenberdze, od 1720 żonatego, oraz 2/ Martina Lorenza (ur. Malbork), w kwietniu 1712 zapisanego również do przedostatniej klasy Gimnazjum Akademickiego, od 1715 studenta medycyny w Wittenberdze, od 1716 w Lipsku, w 1720 promowanego na doktora medycyny w Erfurcie, od 1721 lekarza w Gdańsku, od 1724 w Tczewie, od 1742 lekarza osobistego ks. Michała Kazimierza Radziwiłła.<br/><br/> | ||
Z drugiego małżeństwa, z poślubioną w 1698 w Gdańsku Euphrosine Zierenberg (2 VI 1679 – pochowana 5 III 1720 w wieku 41 lat wraz z mężem) miał kolejnych dwoje, ochrzczonych w kościele NMP, dzieci: 3/ Euphrosine Florentine (pochowana 4 XI 1786 w wieku 85 lat wraz z rodzicami), od 24 IX 1720 żonę poślubionego w kościele NMP profesora Gimnazjum Akademickiego Carla Ludwiga Hocheisela (1692–1732) i – jako wdowa – od 2 VI 1733 poślubionego tamże [[LENGNICH GOTTFRIED, prawnik, historyk, patron gdańskiej ulicy | Gottfrieda Lengnicha]], oraz 4/ Johanna Gottlieba (chrzest 15 V 1709), 28 V 1723 zapisanego do przedostatniej klasy (secundy) Gimnazjum Akademickiego. {{author:JANSZ}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]] <br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/> | Z drugiego małżeństwa, z poślubioną w 1698 w Gdańsku Euphrosine Zierenberg (2 VI 1679 – pochowana 5 III 1720 w wieku 41 lat wraz z mężem) miał kolejnych dwoje, ochrzczonych w kościele NMP, dzieci: 3/ Euphrosine Florentine (pochowana 4 XI 1786 w wieku 85 lat wraz z rodzicami), od 24 IX 1720 żonę poślubionego w kościele NMP profesora Gimnazjum Akademickiego Carla Ludwiga Hocheisela (1692–1732) i – jako wdowa – od 2 VI 1733 poślubionego tamże [[LENGNICH GOTTFRIED, prawnik, historyk, patron gdańskiej ulicy | Gottfrieda Lengnicha]], oraz 4/ Johanna Gottlieba (chrzest 15 V 1709), 28 V 1723 zapisanego do przedostatniej klasy (secundy) Gimnazjum Akademickiego. {{author:JANSZ}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]] <br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/> |
Wersja z 18:45, 11 mar 2024
JOHANNES LAURENTIUS FISCHER jr. (Johann Lorenz; Johann Laurenz) (3 III 1662 Nowy Staw – pochowany 6 II 1720 Gdańsk), drugi pastor kościoła Najświętszej Marii Panny) (NMP). Syn diakona Johannesa Laurentiusa Fischera sen. Wraz z braćmi Martinusem Fridericusem i Michaelem Petrusem w kwietniu 1672 zapisany został do początkowej klasy (piątej) gdańskiego Gimnazjum Akademickiego. Od semestru letniego 1681 student uniwersytetu w Rostocku, od 1682 w Wittenberdze.
2 X 1684 wyświęcony, został kaznodzieją w Saalfeld (Zalewo) / Altfelde (Stare Pole), następnie od 27 XI 1695 w Katzennase (Katznase; Kaczynos koło Szawałdu). W Gdańsku od 16 VIII 1698 był diakonem kościoła św. Jana i jednocześnie od 1699 kaznodzieją w Domu Poprawy na Zamczysku, od 1705 kaznodzieją
w Domu Dobroczynności. Od 10 II 1709 był drugim pastorem w kościele NMP. Autor mów pogrzebowych, m.in. pastora kościoła NMP i wiceseniora Ministerium Duchownego Constantina Schütza (1712) i Constantina Friedricha Ferbera (1713), syna burmistrza Constantina Ferbera (III), autor wierszy żałobnych, m.in. po śmierci lekarza Ottona Dietricha Voegedinga. Zmarł na udar mózgu. Pochowany w kaplicy św. Jakuba kościoła NMP. Do 1945 w zakrystii tego kościoła wisiał jego portret.
Z pierwszej, nieznanej z imienia żony miał synów: 1/ Michaela Friedericusa (ur. 1692 Marienburg (Malbork)), w sierpniu 1705 zapisanego do przedostatniej klasy (secundy) Gimnazjum Akademickiego, od 1709 studenta w Wittenberdze, od 1720 żonatego, oraz 2/ Martina Lorenza (ur. Malbork), w kwietniu 1712 zapisanego również do przedostatniej klasy Gimnazjum Akademickiego, od 1715 studenta medycyny w Wittenberdze, od 1716 w Lipsku, w 1720 promowanego na doktora medycyny w Erfurcie, od 1721 lekarza w Gdańsku, od 1724 w Tczewie, od 1742 lekarza osobistego ks. Michała Kazimierza Radziwiłła.
Z drugiego małżeństwa, z poślubioną w 1698 w Gdańsku Euphrosine Zierenberg (2 VI 1679 – pochowana 5 III 1720 w wieku 41 lat wraz z mężem) miał kolejnych dwoje, ochrzczonych w kościele NMP, dzieci: 3/ Euphrosine Florentine (pochowana 4 XI 1786 w wieku 85 lat wraz z rodzicami), od 24 IX 1720 żonę poślubionego w kościele NMP profesora Gimnazjum Akademickiego Carla Ludwiga Hocheisela (1692–1732) i – jako wdowa – od 2 VI 1733 poślubionego tamże Gottfrieda Lengnicha, oraz 4/ Johanna Gottlieba (chrzest 15 V 1709), 28 V 1723 zapisanego do przedostatniej klasy (secundy) Gimnazjum Akademickiego.
Bibliografia:
Księga wpisów uczniów Gimnazjum Gdańskiego 1580–1814, wyd. Zbigniew Nowak i Przemysław Szafran, Warszawa–Poznań 1974, s. 168, 224, 282, 292, 307.
Prätorius Ephraim, Dantziger-Lehrer Gedächtniβ ..., Danzig und Leipzig, 1760, s. 4, 6, 10, 29, 33.
Rhesa Ludwig, Kurzgefaßte Nachrichten von allen seit der Reformation an den evangelischen Kirchen in Westpreuszen angestellten Predigern, Königsberg 1834, s. 37, 44–45, 75, 177, 186.
Weichbrodt Dorothea, Patrizier, Bürger, Einwohner der Freien und Hansestadt Danzig in Stamm- und Namentafeln vom 14.–18. Jahrhundert, Klausdorf–Schwentine 1986–1992, Bd. 1, 246; 2, 246.
http://matrikel.uni-rostock.de/id/100035169.