ENGELCKE FRIEDRICH GOTTLIEB II, bibliofil, numizmatyk
m (Blazejsliwinski przeniósł stronę ENGELCKE FRIEDRICH GOTTLIEB II na ENGELCKE FRIEDRICH GOTTLIEB II, bibliofil, numizmatyk) |
|||
Linia 1: | Linia 1: | ||
{{web}} | {{web}} | ||
− | '''FRIEDRICH GOTTLIEB ENGELCKE II''' (22 XI 1693 Gdańsk – 19 IX 1736 Gdańsk), bibliofil, współzałożyciel [[SOCIETAS LITTERARIA CUIUS SYMBOLUM VIRTUTIS ET SCIENTIARUM INCREMENTA | Societas Litteraria]]. Syn burmistrza [[ENGELCKE FRIEDRICH GOTTLIEB | Friedricha Gottlieba Engelckego]]. Od maja 1707 uczył się w gdańskim [[GIMNAZJUM AKADEMICKIE | Gimnazjum Akademickim]], w 1712 studiował prawo w Halle, w 1713 w Lipsku. Od 1720 sekretarz gdańskiej [[RADA MIEJSKA | Rady Miejskiej]], od 1730 [[ŁAWA MIEJSKA | ławnik]].<br/><br/> | + | '''FRIEDRICH GOTTLIEB ENGELCKE II''' (22 XI 1693 Gdańsk – 19 IX 1736 Gdańsk), bibliofil, współzałożyciel [[SOCIETAS LITTERARIA CUIUS SYMBOLUM VIRTUTIS ET SCIENTIARUM INCREMENTA | Societas Litteraria]]. Syn burmistrza [[ENGELCKE FRIEDRICH GOTTLIEB, burmistrz Gdańska | Friedricha Gottlieba Engelckego]]. Od maja 1707 uczył się w gdańskim [[GIMNAZJUM AKADEMICKIE | Gimnazjum Akademickim]], w 1712 studiował prawo w Halle, w 1713 w Lipsku. Od 1720 sekretarz gdańskiej [[RADA MIEJSKA | Rady Miejskiej]], od 1730 [[ŁAWA MIEJSKA | ławnik]].<br/><br/> |
W 1720 był współzałożycielem pierwszego w Gdańsku towarzystwa naukowego Societas Litteraria Cuius Symbolum Virtutis et Scientiarum Incrementa. Wybrany został jego pierwszym prezesem (28 IX 1720 – 3 II 1721), następnie pełnił funkcje protokolanta (3 luty – 5 maja 1721). Przedstawiał na zebraniach referaty dotyczące numizmatyki i planów opracowania monografii medali i monet europejskich. Wraz ze zmianą profilu towarzystwa (z humanistycznego na ścisły), do końca jego działania w 1727 ograniczył swoją w nim aktywność. Opracował dzieło o zabytkach numizmatycznych polsko-pruskich ''Poloniam numizmatica illustram''.<br/><br/> | W 1720 był współzałożycielem pierwszego w Gdańsku towarzystwa naukowego Societas Litteraria Cuius Symbolum Virtutis et Scientiarum Incrementa. Wybrany został jego pierwszym prezesem (28 IX 1720 – 3 II 1721), następnie pełnił funkcje protokolanta (3 luty – 5 maja 1721). Przedstawiał na zebraniach referaty dotyczące numizmatyki i planów opracowania monografii medali i monet europejskich. Wraz ze zmianą profilu towarzystwa (z humanistycznego na ścisły), do końca jego działania w 1727 ograniczył swoją w nim aktywność. Opracował dzieło o zabytkach numizmatycznych polsko-pruskich ''Poloniam numizmatica illustram''.<br/><br/> | ||
16 IX 1721 poślubił w [[KOŚCIÓŁ WNIEBOWZIĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY | kościele Najświętszej Marii Panny]] Christinę Renatę (pochowana 6 II 1777), córkę Johanna Leona Schleiffa. Ojciec zmarłych w dzieciństwie Friedricha Gottlieba (6 XII 1725 – pochowany 5 VI 1728); Christiny Benigny (14 XI 1727 – pochowana 1730), Florentiny Amalii (29 IX 1729 – pochowana 1730), Catheriny Virginii (ur. 27 VII 1731). Przeżyli go synowie i córka: Johann Benjamin (5 VII 1722 – 3 I 1770), kupiec gdański po studiach w Lipsku, żonaty od 3 XII 1748 z Concordią Renatą (1724 – pochowana 24 III 1893), córką burmistrza [[SCHMIDT MICHAEL | Michaela Schmidta]]; Constantia Renata ( 10 XI 1724 – pochowana 12 XII 1747); Adrian Gottlieb (6 XII 1733 – 12/13 II 1797), po studiach w Lipsku (1755) mistrz [[KWARTAŁY | Kwartału Wysokiego]] (1774), ławnik (od 1776), [[RADA MIEJSKA | rajca Gdańska]] (od 1787) i ostatni gdański [[BURGRABIOWIE | burgrabia]] królewski (1792), oraz Heinrich Gottlieb (ur. 1735). <br/><br/> | 16 IX 1721 poślubił w [[KOŚCIÓŁ WNIEBOWZIĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY | kościele Najświętszej Marii Panny]] Christinę Renatę (pochowana 6 II 1777), córkę Johanna Leona Schleiffa. Ojciec zmarłych w dzieciństwie Friedricha Gottlieba (6 XII 1725 – pochowany 5 VI 1728); Christiny Benigny (14 XI 1727 – pochowana 1730), Florentiny Amalii (29 IX 1729 – pochowana 1730), Catheriny Virginii (ur. 27 VII 1731). Przeżyli go synowie i córka: Johann Benjamin (5 VII 1722 – 3 I 1770), kupiec gdański po studiach w Lipsku, żonaty od 3 XII 1748 z Concordią Renatą (1724 – pochowana 24 III 1893), córką burmistrza [[SCHMIDT MICHAEL | Michaela Schmidta]]; Constantia Renata ( 10 XI 1724 – pochowana 12 XII 1747); Adrian Gottlieb (6 XII 1733 – 12/13 II 1797), po studiach w Lipsku (1755) mistrz [[KWARTAŁY | Kwartału Wysokiego]] (1774), ławnik (od 1776), [[RADA MIEJSKA | rajca Gdańska]] (od 1787) i ostatni gdański [[BURGRABIOWIE | burgrabia]] królewski (1792), oraz Heinrich Gottlieb (ur. 1735). <br/><br/> | ||
Po jego śmierci zbiory numizmatyczne i biblioteczne bezskutecznie próbował nabyć od rodziny biskup kijowski Józef Załuski, na prośby którego sprowadzał mu z Niemiec potrzebną literaturę. {{author: BŚ}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]] | Po jego śmierci zbiory numizmatyczne i biblioteczne bezskutecznie próbował nabyć od rodziny biskup kijowski Józef Załuski, na prośby którego sprowadzał mu z Niemiec potrzebną literaturę. {{author: BŚ}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]] |
Wersja z 12:35, 3 gru 2022
FRIEDRICH GOTTLIEB ENGELCKE II (22 XI 1693 Gdańsk – 19 IX 1736 Gdańsk), bibliofil, współzałożyciel Societas Litteraria. Syn burmistrza Friedricha Gottlieba Engelckego. Od maja 1707 uczył się w gdańskim Gimnazjum Akademickim, w 1712 studiował prawo w Halle, w 1713 w Lipsku. Od 1720 sekretarz gdańskiej Rady Miejskiej, od 1730 ławnik.
W 1720 był współzałożycielem pierwszego w Gdańsku towarzystwa naukowego Societas Litteraria Cuius Symbolum Virtutis et Scientiarum Incrementa. Wybrany został jego pierwszym prezesem (28 IX 1720 – 3 II 1721), następnie pełnił funkcje protokolanta (3 luty – 5 maja 1721). Przedstawiał na zebraniach referaty dotyczące numizmatyki i planów opracowania monografii medali i monet europejskich. Wraz ze zmianą profilu towarzystwa (z humanistycznego na ścisły), do końca jego działania w 1727 ograniczył swoją w nim aktywność. Opracował dzieło o zabytkach numizmatycznych polsko-pruskich Poloniam numizmatica illustram.
16 IX 1721 poślubił w kościele Najświętszej Marii Panny Christinę Renatę (pochowana 6 II 1777), córkę Johanna Leona Schleiffa. Ojciec zmarłych w dzieciństwie Friedricha Gottlieba (6 XII 1725 – pochowany 5 VI 1728); Christiny Benigny (14 XI 1727 – pochowana 1730), Florentiny Amalii (29 IX 1729 – pochowana 1730), Catheriny Virginii (ur. 27 VII 1731). Przeżyli go synowie i córka: Johann Benjamin (5 VII 1722 – 3 I 1770), kupiec gdański po studiach w Lipsku, żonaty od 3 XII 1748 z Concordią Renatą (1724 – pochowana 24 III 1893), córką burmistrza Michaela Schmidta; Constantia Renata ( 10 XI 1724 – pochowana 12 XII 1747); Adrian Gottlieb (6 XII 1733 – 12/13 II 1797), po studiach w Lipsku (1755) mistrz Kwartału Wysokiego (1774), ławnik (od 1776), rajca Gdańska (od 1787) i ostatni gdański burgrabia królewski (1792), oraz Heinrich Gottlieb (ur. 1735).
Po jego śmierci zbiory numizmatyczne i biblioteczne bezskutecznie próbował nabyć od rodziny biskup kijowski Józef Załuski, na prośby którego sprowadzał mu z Niemiec potrzebną literaturę.