BEHRENDT ERWIN, nauczyciel w Gimnazjum Polskim
Linia 8: | Linia 8: | ||
'''Bibliografia''':<br/> | '''Bibliografia''':<br/> | ||
Janik Bernard, ''Życiorysy pracowników Gimnazjum Polskiego w Gdańsku'', w: ''Gimnazjum Polskie Macierzy Szkolnej w Gdańsku 1922–1939. Księga pamiątkowa'', Gdańsk 1976, s. 146-147.<br/> | Janik Bernard, ''Życiorysy pracowników Gimnazjum Polskiego w Gdańsku'', w: ''Gimnazjum Polskie Macierzy Szkolnej w Gdańsku 1922–1939. Księga pamiątkowa'', Gdańsk 1976, s. 146-147.<br/> | ||
− | Sroczyńska-Wyczańska Krystyna, ''Nauczyciele Gimnazjum'', w: ''Gimnazjum Polskie Macierzy Szkolnej w Gdańsku 1922–1939. Księga pamiątkowa'', | + | Sroczyńska-Wyczańska Krystyna, ''Nauczyciele Gimnazjum'', w: ''Gimnazjum Polskie Macierzy Szkolnej w Gdańsku 1922–1939. Księga pamiątkowa'', Wrocław 1989, s. 304.<br/> |
Szews Jerzy, ''Behrendt Erwin'', w: Słownik Biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego, t. I, Gdańsk 1992, s. 83. | Szews Jerzy, ''Behrendt Erwin'', w: Słownik Biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego, t. I, Gdańsk 1992, s. 83. |
Aktualna wersja na dzień 00:02, 5 lip 2024
ERWIN BEHRENDT (31 X 1890 Dąbrówka koło Kwidzyna – 1939 Szpęgawsk?), nauczyciel w Gimnazjum Polskim, działacz Polonii gdańskiej. Syn Józefa, od 1899 sekretarza kurii biskupiej w Pelplinie, i Agaty z Truszyńskich. Uczęszczał do Collegium Marianum w Pelplinie, w 1914 zdał maturę w Wejherowie, należał do tajnych polskich kółek samokształceniowych. Podczas I wojny światowej służył w armii niemieckiej, studiował teologię w Münster, w latach 1919–1921 filologię klasyczną w Królewcu i Poznaniu. Stypendysta Towarzystwa Pomocy Naukowej dla Prus Zachodnich, w Poznaniu należał do Akademickiego Koła Pomorzan, był współzałożycielem korporacji "Magna Polona". Brał udział w plebiscytach śląskich.
W 1922 urlopowany z Państwowego Gimnazjum w Wejherowie do pracy w gdańskim Gimnazjum Polskim, nauczał greki, łaciny i języka niemieckiego. Obok Leona Romatowskiego jeden z dwóch nauczających w Gimnazjum Polskim przez cały okres działalności tej szkoły. Od 1934 nauczał w zmniejszonym wymiarze godzin z uwagi na aktywną działalność na innych polach. Organizator w II Wolnym Mieście Gdańsku polskiego harcerstwa, założyciel i do 1927 opiekun męskiej drużyny harcerskiej, prezes Koła Przyjaciół Harcerstwa. Od 15 X 1934, z ramienia Senatu II WWG, inspektor szkół senackich z nauczaniem języka polskiego, wiceprezes powołanego 27 XI 1936 „Koła Pelpliniaków w Gdańsku”, zrzeszającego byłych uczniów Collegium Marianum w Pelplinie, członek Komisji Oświatowej Gdańskiej Macierzy Szkolnej, Towarzystwa Przyjaciół Nauki i Sztuki.
W 1939 awansowany na dyrektora gimnazjum w Toruniu, stanowiska nie objął, aresztowany w Pelplinie 2 X 1939, zwolniony po dwóch tygodniach, pod koniec października aresztowany ponownie z grupą pelplińskich księży, zamordowany najpewniej pod koniec 1939. Odznaczony był Medalem Niepodległości i Złotym Krzyżem Zasługi. Od 1928 żonaty był z Ireną z domu May, miał dwóch synów.
Jego nazwisko widnieje na tablicy pamiątkowej polskich nauczycieli z Wolnego Miasta Gdańska zamordowanych i zmarłych podczas II wojny światowej (przy ul. Wałowej 21) oraz na tablicy na Domu Harcerza (zob. Dwór Miejski), upamiętniającej gdańskich harcerzy poległych i pomordowanych podczas tej wojny.
Bibliografia:
Janik Bernard, Życiorysy pracowników Gimnazjum Polskiego w Gdańsku, w: Gimnazjum Polskie Macierzy Szkolnej w Gdańsku 1922–1939. Księga pamiątkowa, Gdańsk 1976, s. 146-147.
Sroczyńska-Wyczańska Krystyna, Nauczyciele Gimnazjum, w: Gimnazjum Polskie Macierzy Szkolnej w Gdańsku 1922–1939. Księga pamiątkowa, Wrocław 1989, s. 304.
Szews Jerzy, Behrendt Erwin, w: Słownik Biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego, t. I, Gdańsk 1992, s. 83.