KERUTH RUDOLF, prawnik, poseł do Volkstagu, były patron ulicy
Linia 4: | Linia 4: | ||
'''RUDOLF KERUTH''' (7 VII 1857 Starogard Gdański – 1 XI 1924 Gdańsk), prawnik, [[RADA MIEJSKA | radny Gdańska]], były patron gdańskiej ulicy. W 1875 ukończył [[GIMNAZJUM MIEJSKIE | Gimnazjum Miejskie]], następnie studia prawnicze na uniwersytecie w Królewcu. Od 1 VII 1886 do śmierci pracował w Gdańsku jako prawnik, adwokat i notariusz. Od 1897 członek gdańskiej Rady Miejskiej, w latach 1902–1924 jej przewodniczący. Kierował Radą w trudnych dla miasta i obywateli czasach I wojny światowej, wspierając działania Zarządu Miasta w zakresie pomocy socjalnej i żywnościowej udzielanej mieszkańcom, w tym wdowom po poległych żołnierzach.<br/><br/> | '''RUDOLF KERUTH''' (7 VII 1857 Starogard Gdański – 1 XI 1924 Gdańsk), prawnik, [[RADA MIEJSKA | radny Gdańska]], były patron gdańskiej ulicy. W 1875 ukończył [[GIMNAZJUM MIEJSKIE | Gimnazjum Miejskie]], następnie studia prawnicze na uniwersytecie w Królewcu. Od 1 VII 1886 do śmierci pracował w Gdańsku jako prawnik, adwokat i notariusz. Od 1897 członek gdańskiej Rady Miejskiej, w latach 1902–1924 jej przewodniczący. Kierował Radą w trudnych dla miasta i obywateli czasach I wojny światowej, wspierając działania Zarządu Miasta w zakresie pomocy socjalnej i żywnościowej udzielanej mieszkańcom, w tym wdowom po poległych żołnierzach.<br/><br/> | ||
Po przeprowadzonych 14 XII 1919 pierwszych po wojnie powszechnych (z udziałem kobiet) wyborach do 60-osobowej Rady Miejskiej Gdańska ponownie został wybrany na jej przewodniczącego. Od 1 IV 1921 uprawnienia Rady ograniczone zostały do przyjmowania preliminarza budżetowego miasta na kolejny rok, jej pozostałe funkcje przejął [[VOLKSTAG | Volkstag]] [[WOLNE MIASTO GDAŃSK, 1920–1939 | II Wolnego Miasta Gdańska]] (WMG). Zakończył urzędowanie w 1924, wraz z wprowadzeniem (od 1925) zasady wyboru członków Rady Miejskiej przez Volkstag. 5 I 1922 hucznie obchodzono jego jubileusz 25 lat pracy w Radzie Miejskiej. <br/><br/> | Po przeprowadzonych 14 XII 1919 pierwszych po wojnie powszechnych (z udziałem kobiet) wyborach do 60-osobowej Rady Miejskiej Gdańska ponownie został wybrany na jej przewodniczącego. Od 1 IV 1921 uprawnienia Rady ograniczone zostały do przyjmowania preliminarza budżetowego miasta na kolejny rok, jej pozostałe funkcje przejął [[VOLKSTAG | Volkstag]] [[WOLNE MIASTO GDAŃSK, 1920–1939 | II Wolnego Miasta Gdańska]] (WMG). Zakończył urzędowanie w 1924, wraz z wprowadzeniem (od 1925) zasady wyboru członków Rady Miejskiej przez Volkstag. 5 I 1922 hucznie obchodzono jego jubileusz 25 lat pracy w Radzie Miejskiej. <br/><br/> | ||
− | Od 1903 do 1908 był posłem do zachodniopruskiego Landtagu, | + | Od 1903 do 1908 był posłem do zachodniopruskiego Landtagu, m.in. jako jeden z nielicznych przeciwstawiał się w nim działaniom wymierzonym przeciwko Polakom. 16 V 1920 z ramienia Partii Niemieckiej (Deutsche Partei) został wybrany do Konstytuanty II WMG, był posłem I (1920–1923) i II (1924–1927) kadencji Volkstagu. Żonaty z Marią Laschmann (1866 – 18 V 1913). Jego imię (Keruthstraße) do 1945 nosiła obecna ul. Strakowskiego we Wrzeszczu. {{author: MrGl}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]] <br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/> |
+ | '''Bibliografia''': <br/> | ||
+ | Urząd Stanu Cywilnego Gdańsk, nr 1820/24 (akt zgonu).<br/> | ||
+ | „Danziger Neueste Nachrichten”, 19 V 1913 (nekrolog żony).<br/> | ||
+ | „Danziger Zeitung”, 2 IX 1924 (nekrolog). |
Aktualna wersja na dzień 20:38, 21 lip 2024
RUDOLF KERUTH (7 VII 1857 Starogard Gdański – 1 XI 1924 Gdańsk), prawnik, radny Gdańska, były patron gdańskiej ulicy. W 1875 ukończył Gimnazjum Miejskie, następnie studia prawnicze na uniwersytecie w Królewcu. Od 1 VII 1886 do śmierci pracował w Gdańsku jako prawnik, adwokat i notariusz. Od 1897 członek gdańskiej Rady Miejskiej, w latach 1902–1924 jej przewodniczący. Kierował Radą w trudnych dla miasta i obywateli czasach I wojny światowej, wspierając działania Zarządu Miasta w zakresie pomocy socjalnej i żywnościowej udzielanej mieszkańcom, w tym wdowom po poległych żołnierzach.
Po przeprowadzonych 14 XII 1919 pierwszych po wojnie powszechnych (z udziałem kobiet) wyborach do 60-osobowej Rady Miejskiej Gdańska ponownie został wybrany na jej przewodniczącego. Od 1 IV 1921 uprawnienia Rady ograniczone zostały do przyjmowania preliminarza budżetowego miasta na kolejny rok, jej pozostałe funkcje przejął Volkstag II Wolnego Miasta Gdańska (WMG). Zakończył urzędowanie w 1924, wraz z wprowadzeniem (od 1925) zasady wyboru członków Rady Miejskiej przez Volkstag. 5 I 1922 hucznie obchodzono jego jubileusz 25 lat pracy w Radzie Miejskiej.
Od 1903 do 1908 był posłem do zachodniopruskiego Landtagu, m.in. jako jeden z nielicznych przeciwstawiał się w nim działaniom wymierzonym przeciwko Polakom. 16 V 1920 z ramienia Partii Niemieckiej (Deutsche Partei) został wybrany do Konstytuanty II WMG, był posłem I (1920–1923) i II (1924–1927) kadencji Volkstagu. Żonaty z Marią Laschmann (1866 – 18 V 1913). Jego imię (Keruthstraße) do 1945 nosiła obecna ul. Strakowskiego we Wrzeszczu.
Bibliografia:
Urząd Stanu Cywilnego Gdańsk, nr 1820/24 (akt zgonu).
„Danziger Neueste Nachrichten”, 19 V 1913 (nekrolog żony).
„Danziger Zeitung”, 2 IX 1924 (nekrolog).