SZKOŁA IM. PESTALOZZIEGO
< Poprzednie | Następne > |
SZKOŁA IM. PESTALOZZIEGO (Pestalozzischule), kompleks szkolny oddany do użytku w 1929 przy Pestalozzistraße (ul. Pestalozziego, od Johanna Heinricha Pestalozziego (1746–1827), szwajcarskiego pedagoga, twórcy nauczania początkowego). Pierwszy projekt szkoły, opracowany przez ► Friedricha Fischera, uległ zmianie za sprawą architekta Martina Kiesslinga (1879–1944), nadradcy gdańskiego zarządu budowlanego (Hochbauverwaltung), oraz jego współpracownika architekta Alberta Krügera, miejskiego urzędnika administracji budowlanej. Kompleks, wybudowany przez firmę ► Bruno Feya, składał się z dwóch szkół podstawowych: dla chłopców (skrzydło prawe) i dziewcząt (skrzydło lewe), połączonych wspólną salą sportową i aulą. W najbliższym otoczeniu urządzono tereny sportowe i ogród szkolny.
Cofniętą od ulicy bryłę flankują dwa skrzydła, na osi korpusu umieszczony został ryzalit z przeprutą arkadami dolną kondygnacją akcentującą główne wejście do budynku. Elewacje z dużymi otworami okiennymi, o drobnych podziałach, pokryto cegłą licową. Układ wnętrz jest niemal symetryczny, po bokach korytarzy znajdują się klasy oraz pomieszczenia dodatkowe, pełniące w okresie międzywojennym funkcje: pokoju lekarskiego, pracowni robót ręcznych, biblioteki, pokoju spotkań z rodzicami, pokoju konferencyjnego, sali śpiewu oraz pokoju do gromadzenia zbiorów. Wnętrza udekorował swoimi sgraffitami Kurt Schwerdtfeger (1897–1966), urodzony w Deutsch Puddiger (obecnie Podgórki, powiat sławieński) rzeźbiarz i pedagog. Projekt szkoły jest przykładem przenikania się motywów zaczerpniętych z tradycji architektonicznych oraz propagowanego w Gdańsku przez Kiesslinga modernizmu. Absolwentem szkoły był ► Günter Grass.
Od września 1939 w budynku działała szkoła podstawowego pilotażu Luftwaffe (Flugzeugführerschule a/b 52 Danzig-Langfuhr). W marcu 1945 w szkole mieścił się jeden z niemieckich sztabów obrony miasta. Budynek nie uległ zniszczeniu, zachował pierwotną formę i funkcję szkolną. W 1945 umieszczono tu Szkołę Podstawową nr 17, w 1953 przeniesiono z ul. Pniewskiego ► II Liceum Ogólnokształcące (LO), które następnie połączono ze Szkołą Podstawową nr 17 w jedenastoletnią szkołę Towarzystwa Przyjaciół Dzieci TPD. W 1992 w lewym skrzydle zlokalizowano ► XIX LO.