SCHNAASE EDUARD DAVID, kaznodzieja, diakon

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Wnętrze kościoła św. Jana w początku XX wieku, zaginione w 1945 portrety pastorów, portret Eduarda Davida Schnaase z 1877, autorstwa Louisa Friedricha Sy, trzeci od lewej
Eduard Schnaase, Geschichte der evangelischen Kirche Danzigs, Danzig 1863

EDUARD DAVID SCHNAASE (11 VI 1805 Gdańsk – 31 XII 1886 Gdańsk), kaznodzieja, diakon, historyk. Syn Paula Gottlieba (2 XII 1762 Gdańsk – 19 VI 1814 Berlin), kupca handlującego winem, właściciela firmy obsługi statków w gdańskim porcie, z kantorem we własnej kamienicy przy Grosse Wollwebergasse 1985 (ul. Tkacka 2). Brat kupca Paula Heinricha Wilhelma, historyka sztuki Karla Juliusa i kupca Friedricha Roberta Emila (29 I 1800 Gdańsk – 30 III 1855 Gdańsk, na apopleksję).

W 1826 ukończył Gimnazjum Miejskie, w latach 1826–1829 studiował teologię na uniwersytetach w Halle i Berlinie, gdzie uzyskał stopień doktora. Święcenia przyjął 8 XI 1832 w Gdańsku. Od 18 XI 1832 do 1854 był kaznodzieją kościoła św. Katarzyny, od 1855 do emerytury 1 I 1874 – diakon kościoła św. Jana. Od 1839 – nauczyciel w prywatnej szkole dla dziewcząt przy Heilige-Geist-Gasse 103 (ul. św. Ducha) ( Ebertsche Höhere Töchterschule), w latach 1871–1886 – jej właściciel. W 1854 był członkiem zarządu tzw. Dworu św. Jana na Oruni (obecnie ul. Żuławska 19), zakładu wychowawczego dla młodocianych przestępców.

Autor monografii Geschichte der evangelischen Kirche Danzigs (Historia kościoła ewangelickiego w Gdańsku) (Danzig 1863), która nie sprostała jednak wymogom naukowym (brak aparatu naukowego i logicznej konstrukcji), obecnie przestarzała. Opublikował także między innymi rozprawy Die Rettung des Königs, oder: Der Danziger Juni im Jahre 1734 (Danzig 1834), Johann Placotomus und sein Einfluß auf die Schule in Danzig: Herrn Matthias Gotthilf Löschin ... am Tage seiner funfzigjährigen Amtsjubelfeier in dankbarer Liebe und aufrichtiger Hochachtung (Danzig 1865), Andreas Aurifaber und seine Schola Dantiscana : Ein Beitrag zur Geschichte der Schulen in Danzig (Danzig 1874).

Na emeryturze mieszkał przy Johannisgasse 37 (ul. Świętojańska). Żonaty był z Sophią Stuhlmann, w 1892 mieszkającą w Gdańsku-Wrzeszczu. Ojciec Adalberta Johannesa (1837 Gdańsk – 3 IV 1907 Gdańsk), w 1892 prokurenta firmy handlowej „J. Boehm und Co”, zamieszkałego przy III Damm 7 (ul. Grobla III), w 1907 przy Poggenpfuhl 17/18 (ul. Żabi Kruk), kawalera. MrGl









Bibliografia:
Archiwum Państwowe Gdańsk, sygn. 977/2722: Akta osobowe w zespole Konsystorza Ewangelickiego Prus Zachodnich.
Urząd Stanu Cywilnego w Gdańsku, akt zgonu nr 1026.
Danziger Intelligenzblatt, 1814, nr 41, s. 1236.
Danziger Allgemeine Zeitung z 2 I 1887.
Hirsch T., Gymnasium, s. 59.
Rhezxa L. Kurzgesatzte... s. 51-52.

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania