KRONIKA OLIWSKA

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

KRONIKA OLIWSKA, powstała w klasztorze cystersów w Oliwie. W kronice opisano dzieje klasztoru od założenia w 1186 do roku 1350, wiele uwagi poświęca swoim dobrodziejom: książętom gdańskim Sobiesławicom, także książętom polskim z dynastii Piastów panujących nad Pomorzem Wschodnim: Przemysłowi II, Władysławowi Łokietkowi, jak i wielkim mistrzom zakonu krzyżackiego. Niezachowana w oryginale (przepadł on podczas zniszczenia klasztoru oliwskiego przez gdańszczan w 1577), znana z wielu kopii. Historiografia niemiecka przypisywała jej autorstwo przeorowi klasztoru Gerhardowi von Braunswalde lub anonimowemu notariuszowi, historiografia polska (przede wszystkim ze względu na fonetyczną pisownię nazw miejscowych) ustaliła, że autorem był Stanisław, opat oliwski. Wysuwane są przypuszczenia, że opat Stanisław wykorzystał wcześniejszą kronikę powstałą w klasztorze za sprawą opata Rudigera (doprowadzoną do około 1310 roku). Z kolei kronika opata Stanisława kontynuowana była przez wielu pisarzy z klasztoru oliwskiego, głównie w postaci rocznika. Od roku 2008 dostępna także w przekładzie na język polski.

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania