HEIN CONSTANTIN, złotnik

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Constantin Hein, kubek monetowy
Constantin Hein, talerz, srebro

CONSTANTIN HEIN (8 III 1674 Gdańsk – 16 IX 1743 Gdańsk), złotnik. Syn Daniela Heine, brat złotnika Salomona (1682 – 11 VI 1745), od 1723 mistrza, od 4 XI 1724 posiadacza obywatelstwa Gdańska jako tzw. Bürger-Kinder (dziecko gdańskich obywateli).

Od 1703 zatrudniony jako czeladnik w warsztacie Christiana Schuberta II. Pracę mistrzowską wykonał w 1705 w pracowni Petera Rödego III. 29 VII 1706 uzyskał obywatelstwo Gdańska (jako tzw. Bürger-Kinder).

Funkcję kompana (podstarszego) gdańskiego cechu złotników pełnił w 1730, starszego cechu w latach 1725, 1731, 1737. Jako czeladnika zatrudniał od 19 VI 1721 młodszego brata Salomona, od 1711 Beniamina Berendta I, od 1714 Carla Edera. Prace mistrzowskie w jego warsztacie wykonali Johann Carl Dietrich, Beniamin Döbler, Bernhardt Spaht, Beniamin Ephraim Schmidt. Został pochowany w kaplicy złotników w kościele Najświętszej Marii Panny. Żonaty był z Dorothą Marią Necker (1694–1749), miał synów Johanna Carla (ur. 28 VI 1712) i Carla Ludwiga (zm. 1764). Wdowa prowadziła warsztat jeszcze w 1744.

Używał znaku warsztatowego z monogramem CH w skomplikowanym obrysie i podobnego jako probierz cechowy. Z jego dorobku wymienić można: kielich (Muzeum Zamkowe w Malborku), paterkę ( Muzeum Narodowe w Gdańsku), łyżkę (Państwowe Muzeum Historyczne w Moskwie).

Zob. też złotnictwo. AFR

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania