ZACHARIAS JOHANN DAVID, złotnik, radny
(Nie pokazano 1 wersji utworzonej przez jednego użytkownika) | |||
Linia 3: | Linia 3: | ||
[[File: Zacharias_&_Sohn.jpg |thumb| Zacharias & Sohn, dzban chrzcielny gminy ewangelickiej w Leszkowych, 1869]] | [[File: Zacharias_&_Sohn.jpg |thumb| Zacharias & Sohn, dzban chrzcielny gminy ewangelickiej w Leszkowych, 1869]] | ||
− | '''JOHANN DAVID ZACHARIAS''' (8 IV 1810 Gdańsk – 12 I 1897 Gdańsk), złotnik. Po uzyskaniu uprawnień mistrzowskich od 1838 członek gdańskiego cechu złotników (zob. [[ZŁOTNICTWO | złotnictwo]]). W 1834, jeszcze jako czeladnik, otworzył warsztat jubilerski przy 1. Damm (ul. Grobla I), przenosząc go w kwietniu 1836 do zakupionej kamienicy przy Groβe Wollwebergasse 551 (ul. Tkacka 26), gdzie działał do 1861. W latach 1856–1858 członek [[RADA MIEJSKA | Rady Miejskiej]]. Od 1860 należał do gdańskiej loży masońskiej | + | '''JOHANN DAVID ZACHARIAS''' (8 IV 1810 Gdańsk – 12 I 1897 Gdańsk), złotnik. Po uzyskaniu uprawnień mistrzowskich od 1838 członek gdańskiego cechu złotników (zob. [[ZŁOTNICTWO | złotnictwo]]). W 1834, jeszcze jako czeladnik, otworzył warsztat jubilerski przy 1. Damm (ul. Grobla I), przenosząc go w kwietniu 1836 do zakupionej kamienicy przy Groβe Wollwebergasse 551 (ul. Tkacka 26), gdzie działał do 1861. W latach 1856–1858 członek [[RADA MIEJSKA | Rady Miejskiej]]. Od 1860 należał do gdańskiej loży masońskiej „Einigkeit” ([[WOLNOMULARSTWO | wolnomularstwo]]). Po 27 latach prowadzenia firmy, 19 X 1861 przekazał jej kierownictwo synowi Carlowi Theodorowi Albertowi Zachariasowi (6 X 1835 Gdańsk – przed 1872). W 1897 jako rentier mieszkał we Wrzeszczu przy Hauptstrasse 63 (al. Grunwaldzka). <br/><br/> |
− | 24 XII 1834 w [[KOŚCIÓŁ WNIEBOWZIĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY | kościele Najświętszej Marii Panny]] zawarł związek małżeński z Marią Louisą Meier (Meyer; 28 VII 1811 Gdańsk – 18 IV 1869 Gdańsk), córką krawca Carla Friedricha. Doczekał się licznego potomstwa, rodzącego się prawie corocznie jesienią w latach 1834–1850. Syn Carl Theodor Albert Zacharias przeniósł zakład do będącej od lat własnością ojca drugiej kamienicy przy Groβe Wollwebergasse 5 (ul. Tkacka). Firma przyjęła nazwę | + | 24 XII 1834 w [[KOŚCIÓŁ WNIEBOWZIĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY | kościele Najświętszej Marii Panny]] zawarł związek małżeński z Marią Louisą Meier (Meyer; 28 VII 1811 Gdańsk – 18 IV 1869 Gdańsk), córką krawca Carla Friedricha. Doczekał się licznego potomstwa, rodzącego się prawie corocznie jesienią w latach 1834–1850. Syn Carl Theodor Albert Zacharias przeniósł zakład do będącej od lat własnością ojca drugiej kamienicy przy Groβe Wollwebergasse 5 (ul. Tkacka). Firma przyjęła nazwę „J.D. Zacharias und Sohn”.<br/><br/> |
W zbiorach [[MUZEUM GDAŃSKA | Muzeum Gdańska]] znajduje się srebrna cukiernica oraz łyżki stołowe sygnowane znakiem „D.Zacharias&Sohn”. Inne wyroby artystyczne firmy nie zostały odnotowane przez literaturę. {{author: MrGl}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]] | W zbiorach [[MUZEUM GDAŃSKA | Muzeum Gdańska]] znajduje się srebrna cukiernica oraz łyżki stołowe sygnowane znakiem „D.Zacharias&Sohn”. Inne wyroby artystyczne firmy nie zostały odnotowane przez literaturę. {{author: MrGl}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]] | ||
+ | <br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/> | ||
+ | '''Bibliografia''': <br/> | ||
+ | Archiwum Państwowe Gdańsk, Urząd Stanu Cywilnego Gdańsk, 1609, t. 561, nr 78/97 (akt zgonu). |
Aktualna wersja na dzień 11:49, 30 cze 2024
JOHANN DAVID ZACHARIAS (8 IV 1810 Gdańsk – 12 I 1897 Gdańsk), złotnik. Po uzyskaniu uprawnień mistrzowskich od 1838 członek gdańskiego cechu złotników (zob. złotnictwo). W 1834, jeszcze jako czeladnik, otworzył warsztat jubilerski przy 1. Damm (ul. Grobla I), przenosząc go w kwietniu 1836 do zakupionej kamienicy przy Groβe Wollwebergasse 551 (ul. Tkacka 26), gdzie działał do 1861. W latach 1856–1858 członek Rady Miejskiej. Od 1860 należał do gdańskiej loży masońskiej „Einigkeit” ( wolnomularstwo). Po 27 latach prowadzenia firmy, 19 X 1861 przekazał jej kierownictwo synowi Carlowi Theodorowi Albertowi Zachariasowi (6 X 1835 Gdańsk – przed 1872). W 1897 jako rentier mieszkał we Wrzeszczu przy Hauptstrasse 63 (al. Grunwaldzka).
24 XII 1834 w kościele Najświętszej Marii Panny zawarł związek małżeński z Marią Louisą Meier (Meyer; 28 VII 1811 Gdańsk – 18 IV 1869 Gdańsk), córką krawca Carla Friedricha. Doczekał się licznego potomstwa, rodzącego się prawie corocznie jesienią w latach 1834–1850. Syn Carl Theodor Albert Zacharias przeniósł zakład do będącej od lat własnością ojca drugiej kamienicy przy Groβe Wollwebergasse 5 (ul. Tkacka). Firma przyjęła nazwę „J.D. Zacharias und Sohn”.
W zbiorach Muzeum Gdańska znajduje się srebrna cukiernica oraz łyżki stołowe sygnowane znakiem „D.Zacharias&Sohn”. Inne wyroby artystyczne firmy nie zostały odnotowane przez literaturę.
Bibliografia:
Archiwum Państwowe Gdańsk, Urząd Stanu Cywilnego Gdańsk, 1609, t. 561, nr 78/97 (akt zgonu).