KADAU ERNST II, złotnik

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Ernst Kadau II, kubek z historią Narcyza, 1674-1679
Ernst Kadau II, repusowane (trybowane) cyborium (puszka eucharystyczna) pozłacane, obsadzane kamieniami szlachetnymi, kościół św. Mikołaja w Elblągu
Hasło powstało dzięki Miastu Gdańsk
Partner redakcji

ERNST KADAU II (Kadaw; przed 1657 Gdańsk – 12 I 1690 Gdańsk), złotnik. Syn Ernsta Kadaua I, zapisany na naukę w warsztacie ojca w 1657. Pracę mistrzowską wykonał u Johanna (Hansa) Uphagena w 1674. 17 X 1675 uzyskał obywatelstwo miejskie Gdańska. Funkcję kompana (podstarszego) tutejszego cechu złotników pełnił w latach w 1680 i 1685, starszego cechu – 1681 i 1686. W jego warsztacie terminował Nathanael Detloff. W 1685 zapisał na naukę trzech synów: Johanna Ernsta, Gabriela i Emmanuela, z których dwaj pierwsi uzyskali tytuły mistrzowskie. Johann Ernst był w latach 1706–1711 złotnikiem w Królewcu (Königsberg).

Po jego śmierci warsztat prowadziła wdowa Maria. Używał znaku warsztatowego z monogramem J/EK w trójliściu (dla odróżnienia od działającego nadal warsztatu ojca) oraz EK w prostokącie. Wśród jego dzieł znajdują się sprzęty sakralne: kielichy (Bydgoszcz, Ostrowite), puszki eucharystyczne (kościół św. Mikołaja w Elblągu, Nowa Cerkiew, Postolin), monstrancja (dawniej Nowy Staw), ramy feretronu (Giemlice), oraz świeckie: kubki ( Muzeum Narodowe w Gdańsku, Altonaer Museum w Hamburgu). Na uwagę zasługują unikatowe w gdańskim złotnictwie cztery kufle z korpusem rzeźbionym – prawdopodobnie przez Christopha Mauchera – w kości słoniowej (Zamek Królewski na Wawelu, Kunsthistorisches Museum w Wiedniu, Wadsworth Atheneum w Hartford, dawniej też Herzogliches Museum w Gotha) oraz dzban (Staatliche Museen w Kassel), oraz taca z kością słoniową (Kunstgewerbemuseum Berlin). Zob. też złotnictwo. AFR

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania