BAUMBACH KARL ADOLF, nadburmistrz Gdańska
< Poprzednie | Następne > |
KARL ADOLF BAUMBACH (9 II 1844 Meiningen, Turyngia – 21 I 1896 Gdańsk), ► nadburmistrz Gdańska. Był synem lekarza Juliusa Baumbacha i Louisy Zenning. Po uzyskaniu matury studiował prawo na uniwersytetach w Jenie, Lipsku, Heidelbergu i Berlinie, gdzie uzyskał doktorat. Po studiach był radcą w Meiningen, w latach 1878–1890 landratem w Sonnenburgu w Brandenburgii (dziś Słońsk w województwie lubuskim). Działał w narodowo-liberalnej Deutsche Freisinnige Partei (Niemiecka Partia Wolnomyślnych), w latach 1884–1893 był z jej ramienia posłem w parlamencie Niemiec (Reichstag) z okręgu wyborczego w Meiningen. Od 1890 do 1893 pełnił funkcję wiceprezydenta Reichstagu.
18 X 1890 został wybrany na nadburmistrza Gdańska. Stanowisko pierwszego burmistrza objął 8 I 1891 po zatwierdzeniu wyboru przez władze państwowe. Został wprowadzony na urząd przez prezydenta gdańskiej rejencji ► Friedricha Heinricha Holwede, na którego ręce złożył stosowną przysięgę. Tytuł nadburmistrza Gdańska, nadany przez cesarza, otrzymał po kilku miesiącach. Od 1891 do 1896 był przedstawicielem Gdańska w pruskiej Izbie Panów (Herrenhaus), izbie wyższej pruskiego parlamentu (Landtag).
Z chwilą objęcia stanowiska nadburmistrza nie znał wszystkich bieżących problemów miasta, ani też istniejących już planów na najbliższe lata. Wprowadzali go w tę problematykę najbliżsi współpracownicy: burmistrz ► Albrecht Hagemann i członkowie Zarządu Miasta. Wsparcia udzieliła też ► Rada Miejska z jej przewodniczącym ► Carlem Ottonem Steffensem i wiceprzewodniczącym ► Richardem Dammem.
W 1892 mieszkał przy Lastadii 35B. Był żonaty z Agnes Schneider. Pozostawił córkę Margarette i syna Karla, kapitana armii niemieckiej w Nadrenii. Wdowa w 1897 mieszkała we Wrzeszczu przy Brunshofer Weg 11 (ul. Waryńskiego).
Zmarł po krótkiej, ciężkiej chorobie w czasie trwania dwunastoletniej kadencji. Ceremonie pogrzebowe odprawiono 24 stycznia. W ► Ratuszu Głównego Miasta odbyło się nadzwyczajne posiedzenie Rady Miejskiej. Przemówienia pożegnalne wygłosili: przewodniczący Rady Otto Steffens i burmistrz ► Otto Trampe. Kondukt przeszedł do ► Muzeum Miejskiego na ► Starym Przedmieściu, gdzie w refektarzu byłego ► klasztoru franciszkanów odbyło się oficjalne pożegnanie zmarłego z udziałem władz państwowych z nadprezydentem prowincji Prusy Zachodnie ► Gustavem Gosslerem na czele, władz miejskich, młodzieży. Śpiewały chóry. Stosowną modlitwą żegnał go pastor ► kościoła Najświętszej Marii Panny ► Carl Friedrich Franck (1833–1902). Następnie trumna w asyście rodziny została przewieziona na ► Dworzec Brama Nizinna, skąd o godzinie 13.30 odjechała pociągiem przez Tczew, Bydgoszcz do Gothy w Turyngii, gdzie został pochowany w rodzinnym grobie. Jego imię, Baumbachallee, do 1945 nosiła obecna ul. Konopnickiej.
Bibliografia:
Archiwum Państwowe Gdańsk, Urząd Stanu Cywilnego Gdańsk, 1609, t. 536, nr 177/96 (akt zgonu).
Altpreuss. Biogr., Bd. 1, s. 34.