SOHR CARL FRIEDRICH, jubiler

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Carl Friedrich Sohr, łyżeczka
Carl Friedrich Sohr, łyżeczka deserowa
Reklama zakładu Carla Friedricha Shora, 1867

CARL FRIEDRICH SOHR (30 X 1830 Gdańsk – 5 XI 1911 Sopot), jubiler. Syn stelmacha Gottloba Friedricha Sohra (1798–1868), brat Alberta Ferdinanda i Augusta Wilhelma (1828–1892). Mistrz około 1860, w latach 1875–1879 starszy cechu gdańskich złotników (zob. złotnictwo). Właściciel pracowni jubilersko-złotniczej, od 27 XI 1860 przy Goldschmiedegasse 33 (ul. Złotników), od 1 XI 1866 we własnym domu przy Groβe Wollwebergasse 16 (ul. Tkacka). W rok później nabył od mistrza piekarskiego Heinricha Samuela Vogta z Nowego Portu sąsiednią kamienicę (Groβe Wollwebergasse 17), połączył ich partery w jeden lokal firmowy (sklep jubilerski). Swoje wyroby sygnował znakiem „C.SOHR”. Jego srebrny krzyż ołtarzowy znajduje się w kościele w Wielkim Garcu koło Pelplina, srebrne łyżki stołowe posiada Muzeum Gdańska. Od około 1895 rentier. Zakład odkupił od niego Victor Brotzki, prowadzący go jeszcze w 1908 pod nazwą C. SOHR. W 1914 prowadził go, już pod własnym nazwiskiem, Ernst Hopp.

22 I 1861 w kościele Najświętszej Marii Panny zawarł związek małżeński z Augustą Emilią (28 XII 1829 Gdańsk-Suchanino – 25 X 1894 Gdańsk), córką ogrodnika Antona Rathke. Miał córkę Elisabeth (ur. 12 II 1863 Gdańsk), która po ślubie 31 V 1884 przeniosła się do Królewca. Syn Paul Anton (ur. 16 VII 1866) w latach 1874–1887 uczeń średniej szkoły św. Jana po zdaniu matury został leśnikiem, wcześniej – w 1888 – odbył jednoroczną służbę wojskową w jednostce artylerii. MrGl

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania