SIÓDMA ŁUŻYCKA DYWIZJA DESANTOWA

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >


SIÓDMA (7.) ŁUŻYCKA DYWIZJA DESANTOWA (ŁDD; potocznie niebieskie berety, desantowcy), związek taktyczny sił zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (PRL), powołany 8 X 1963; sformowana na bazie 23. Dywizji Piechoty (powstała 1953), stacjonującej w Gdańsku oraz Lęborku, 3. Pułku Piechoty Morskiej z Dziwnowa oraz 34. Pułku Piechoty 8. Dywizjonu Piechoty ze Słupska. Struktura organizacyjna 7. ŁDD: pułki – 79. (Pomorski) Pułk Desantowy (Lębork), 34. (Budziszyński) Pułk Desantowy (Słupsk) i 35. (Gdański) Pułk Desantowy (Gdańsk); ponadto 11. batalion czołgów średnich (Słupsk); 41. dywizjon rakiet taktycznych: 20. dywizjon artylerii rakietowej (Gdańsk), 18. batalion saperów (Lębork), 7. batalion remontowy (Słupsk); samodzielne kompanie (baterie): kompania ochrony i regulacji ruchu sztabu dywizji (Gdańsk), 52. kompania rozpoznawcza (Lębork), 23. kompania łączności (Gdańsk), 29. bateria artylerii plot (Gdańsk), 7. kompania zaopatrzenia (Gdańsk), 23. kompania medyczna (Gdańsk) oraz Dywizyjny Punkt Zaopatrzenia z piekarnią polową, polową łaźnią i pralnią, pocztą polową, oddziałem polowym Narodowego Banku Polskiego, szpitalem segregacyjno-ewakuacyjnym, medycznym batalionem wzmocnienia i eskadrą łącznikową śmigłowców (Gdańsk). W Gdańsku oddziały 7. ŁDD stacjonowały w koszarach we Wrzeszczu. Jednostki 7. ŁDD brały udział w licznych paradach (w 1964 – 20-lecie PRL w Warszawie, w 1965 w Gdańsku, w 1966 – Defilada 1000-lecia), akcjach (np. w roku 1971 nadmorskie lotnisko – pokazowy desant między Brzeźnem a Jelitkowem i opanowanie lotniska we Wrzeszczu), w kręceniu filmów (Czterej Pancerni i pies, instruktażowy desant morski), międzynarodowych manewrach wojskowych (np. Braterstwo Broni z wojskiem NRD i ZSRR), misjach zagranicznych (w 1974 – w ramach Doraźnych Sił Zbrojnych ONZ na Bliskim Wschodzie), robotach budowlanych w Gdańsku (np. w 1974 przy lotnisku Rębiechowo, w 1984 elektrowni w Żarnowcu) i modernizacyjnych (np. w 1973 przy stadionie Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji przy ul. Traugutta), akcjach rozminowywania, a także zabezpieczania ważnych obiektów w czasie klęsk żywiołowych (np. zima 1979) i gaszeniu pożarów. Żołnierze 7. ŁDD brali udział w akcji ewakuacyjnej oblężonego w grudniu 1970 roku gmachu Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, a także zabezpieczeniu (blokadzie) niektórych obiektów. Od 2 VIII 1986 – 7. Brygada Obrony Wybrzeża, w 1989 przeformowanie na strukturę batalionową. Rozwiązana ostatecznie w roku 1993 (tradycje kontynuuje 7. Brygada Obrony Wybrzeża). JDan

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania