MYRTA LUCJAN, bursztynnik

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Lucjan Myrta na tle swojego autoportretu wykonanego z bursztynu

LUCJAN MYRTA (ur. 11 VII 1946 w Żelisławcach), bursztynnik. W 1979 roku otrzymał tytuł mistrza rzemiosła artystycznego nadany przez ministra kultury, w roku 1980 tytuł mistrza bursztynnictwa. W latach 1968–1985 prowadził własną firmę Amberpol w Bytomiu, od 1985 w Sopocie. Wiele dzieł wykonywał na zamówienie zagranicznych odbiorców. Na szczególne uznanie zasługuje perfekcyjna technika pracy, która w zgodnej opinii historyków i specjalistów dorównuje tradycji niedoścignionych dotąd warsztatów gdańskich bursztynników z XVII wieku ( bursztynnicy, cechy bursztynnicze).

Autor między innymi Bursztynowego Skarbca – ważącej prawie tonę szkatuły, ozdobionej rzeźbionymi scenami z życia Chrystusa. Skarbiec jest największym przedmiotem w dziejach ludzkości wykonanym z bursztynu (poświęcony zmarłej córce Ewelinie). Twórca kilkuset dzieł sztuki z bursztynu: szkatuł, zegarów, stołów, rzeźb, Gabinetu Sopockiego (wysokość 405 cm), kilkudziesięciu obrazów wykonanych w technice mozaikowej Pietra Dure. Właściciel największej na świecie kolekcji dużych brył bursztynowych, w tym okazu o wadze 5950 g. Kolekcja składa się z kilkunastu tysięcy inkluzji, w tym jaszczurki z kleszczem, największej na świecie kuli z bursztynu o średnicy 11 cm, największego jajka wykonanego z jednej bursztynowej bryły (1120 g) oraz rzeźby przedstawiającej postać śpiącej kobiety (2549 g).

Wystawiał swoje prace w Paryżu, Tokio, Osace (1970–1971), Düsseldorfie (1986), na zamku w szwedzkim Kalmarze (1999) i w Malborku. W latach 2000–2006 miał stałą ekspozycję w salach Ratusza w Gdańsku, zatytułowaną Polskie klejnoty morza – stała się ona fundamentem powołania Muzeum Bursztynu w Gdańsku (2006). Ekspozycja była ponadto wystawiana w Niemczech (pod patronatem Władysława Bartoszewskiego, 2004), w Malborku (2006), na Wawelu (2007), w Muzeum Narodowym w Zielonej Bramie (pod patronatem Ministra Kultury, 2008), na Zamku Królewskim w Warszawie (2009), w Muzeum Schafstall w Neuenstadt w Niemczech (pod patronatem Ministra Kultury Niemiec, przełom 2009–2010), w Centrum Kongresowo-Wystawienniczym na Wawelu (2010).

Jego dzieła znajdują się w Muzeum Bursztynu w Gdańsku, muzeum w Japonii oraz w zbiorach prywatnych. Autor i wydawca dwóch albumów o bursztynie: dużego, bibliofilskiego (2004) oraz mniejszego, opublikowanego z okazji wystawy na Wawelu w (2007). Napisał trzydziestostronicowy rozdział o bursztynie w Wielkiej księdze miasta Gdańska.

Odznaczony Medalem Tysiąclecia Miasta Gdańska, Gryfem Pomorskim, Złotą Odznaką Izby Bursztynu, odznaczeniem „Gloria Artis”, przyznanym po raz pierwszy w Polsce przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie sztuki użytkowej z bursztynu (2008). Laureat Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury (2004). W 2011 za zasługi w dziedzinie promocji bursztynu Międzynarodowe Stowarzyszenie Bursztynników nadało mu honorowy tytuł Bursztynnika Roku. ROP

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania