SOPUCH KAZIMIERZ
< Poprzednie | Następne > |
KAZIMIERZ SOPUCH (ur. 1 IV 1933 Jawory koło Ostrołęki), poeta, publicysta, tłumacz, socjolog. W latach 1948–1952 uczył się w Liceum Ogólnokształcącym w Mrągowie, 1952–1958 studiował socjologię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Od roku 1956 związany z redakcją „Słowa na Warmii i Mazurach” (dodatek „Słowa Powszechnego”), na którego łamach debiutował wierszem Kraj uroku. Jego debiutem książkowym był tomik wierszy My dwoje (1960). Współtwórca i członek grupy poetyckiej „Łyna”, działającej w latach 1958–1960 w Olsztynie. Od roku 1960 w Gdańsku, następnie w Gdyni. Pracował kolejno: w Poradni Zdrowia Psychicznego (1960–1965), w Międzyzakładowej Pracowni Psychologii i Socjologii Pracy Gdańskiego Zjednoczenia Budownictwa (1965–1977), w Instytucie Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Gdańskiego (1977–1997). Od 1977 roku doktor, w 1985 doktor habilitowany. Swoje utwory literackie publikował na łamach „Głosu Wybrzeża”, „Dziennika Bałtyckiego”, „Liter”, „Poezji” (tutaj ukazywały się również jego tłumaczenia z literatury kazachskiej, gruzińskiej, łotewskiej i ukraińskiej). Współpracował z gdańską rozgłośnią Polskiego Radia oraz z gdańskim ośrodkiem Telewizji Polskiej. Autor wierszy i poematów (Rwanie lnu, 1971, Wyjście z cienia, 1966, Astry, 1976, Oswoić ptaka, 1980, Gleba, 1986, Drażnienie niepokoju, 1998, Cztery poematy i epilog, Na wiekuistych pastwiskach, 2006, Ponad losem, 2009, Ku nieznanemu, 2012), w Dzienniku pokładowym zawarł refleksje z rejsów i podróży. Autor rozpraw naukowych z dziedziny socjologii i kultury, m.in. Pisarz a region (1983), Postawy studentów wobec życia i wybór wartości (1994), Na obrzeżu. Studia z socjologii religii, antropologii kulturowej i regionalizmu (2001).