NIEDERHOF LEONHARD, proboszcz kościoła św. Bartłomieja
m (Blazejsliwinski przeniósł stronę NIEDERHOF LEONHARD na NIEDERHOF LEONHARD, proboszcz kościoła św. Bartłomieja, bez pozostawienia przekierowania pod starym tytułem) |
|||
Linia 1: | Linia 1: | ||
{{web}} | {{web}} | ||
− | '''LEONHARD NIEDERHOF''' (zm. 6 XII 1545 Frombork), proboszcz [[KOŚCIÓŁ ŚW. BARTŁOMIEJA I OPIEKI NAJŚWIĘTSZEJ BOGURODZICY | kościoła św. Bartłomieja]], kanonik warmiński. Wnuk burmistrza [[NIEDERHOF REINHOLD | Reinholda Niederhofa]], syn kupca i armatora Heinricha (zm. 1499) oraz Ursuli Spadendorf. Miał 15 rodzeństwa, z którego tylko siedmioro dożyło wieku dojrzałego, jednym z braci był burmistrz [[NIEDERHOF EDUARD | Eduard Niederhof]].<br/><br/> | + | '''LEONHARD NIEDERHOF''' (zm. 6 XII 1545 Frombork), proboszcz [[KOŚCIÓŁ ŚW. BARTŁOMIEJA I OPIEKI NAJŚWIĘTSZEJ BOGURODZICY | kościoła św. Bartłomieja]], kanonik warmiński. Wnuk burmistrza [[NIEDERHOF REINHOLD, burmistrz Gdańska | Reinholda Niederhofa]], syn kupca i armatora Heinricha (zm. 1499) oraz Ursuli Spadendorf. Miał 15 rodzeństwa, z którego tylko siedmioro dożyło wieku dojrzałego, jednym z braci był burmistrz [[NIEDERHOF EDUARD, burmistrz Gdańska | Eduard Niederhof]].<br/><br/> |
W 1505 studiował na uniwersytecie w Krakowie, w 1507 uzyskał tytuł bakałarza na uniwersytecie w Lipsku, po studiach w Rzymie doktora praw. W latach 1511–1515 był proboszczem w gdańskim kościele św. Bartłomieja, rzadko przebywał na terenie parafii. Od 1515 kanonik warmiński, od 1519 chełmiński i dorpacki (obecnie Tartu, Estonia). W 1525, w czasie tumultów religijnych w Dorpacie, jego dom zdemolowali luteranie. <br/><br/> | W 1505 studiował na uniwersytecie w Krakowie, w 1507 uzyskał tytuł bakałarza na uniwersytecie w Lipsku, po studiach w Rzymie doktora praw. W latach 1511–1515 był proboszczem w gdańskim kościele św. Bartłomieja, rzadko przebywał na terenie parafii. Od 1515 kanonik warmiński, od 1519 chełmiński i dorpacki (obecnie Tartu, Estonia). W 1525, w czasie tumultów religijnych w Dorpacie, jego dom zdemolowali luteranie. <br/><br/> | ||
− | Od 1532 dziekan kapituły warmińskiej, zrezygnował z kanonii chełmińskiej (w testamencie zapisał 300 grzywien na szkołę chełmińską). W 1533 starał się o kanonię warszawską. Wspierał konkurentów [[DANTYSZEK JAN, proboszcz kościoła NMP, biskup | Jana Dantyszka]] w rywalizacji o godności biskupa warmińskiego: w 1536 kustosza kapituły [[GIESE TIEDEMANN | Tiedemanna Giesego]], w 1537 prepozyta Pawła Płotowskiego. Poparcie dla tego drugiego wycofał, gdy okazało się, że był on jednym z kanoników dostarczających Janowi Dantyszkowi informacji zbieranych na potrzeby procesu kanonicznego, szykowanego przeciwko niemu, Mikołajowi Kopernikowi, kanonikowi Aleksandrowi Scultetiemu oraz ich gospodyniom, z zarzutem prowadzenia swobodnego trybu życia i otwartego łamania celibatu (do procesu nie doszło). Był jednym z trzech wykonawców testamentu Mikołaja Kopernika. {{author: JANSZ}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]] | + | Od 1532 dziekan kapituły warmińskiej, zrezygnował z kanonii chełmińskiej (w testamencie zapisał 300 grzywien na szkołę chełmińską). W 1533 starał się o kanonię warszawską. Wspierał konkurentów [[DANTYSZEK JAN, proboszcz kościoła NMP, biskup | Jana Dantyszka]] w rywalizacji o godności biskupa warmińskiego: w 1536 kustosza kapituły [[GIESE TIEDEMANN, biskup chełmiński i warmiński | Tiedemanna Giesego]], w 1537 prepozyta Pawła Płotowskiego. Poparcie dla tego drugiego wycofał, gdy okazało się, że był on jednym z kanoników dostarczających Janowi Dantyszkowi informacji zbieranych na potrzeby procesu kanonicznego, szykowanego przeciwko niemu, Mikołajowi Kopernikowi, kanonikowi Aleksandrowi Scultetiemu oraz ich gospodyniom, z zarzutem prowadzenia swobodnego trybu życia i otwartego łamania celibatu (do procesu nie doszło). Był jednym z trzech wykonawców testamentu Mikołaja Kopernika. {{author: JANSZ}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]] |
<br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/> | <br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/> | ||
Wersja z 15:40, 6 gru 2022
LEONHARD NIEDERHOF (zm. 6 XII 1545 Frombork), proboszcz kościoła św. Bartłomieja, kanonik warmiński. Wnuk burmistrza Reinholda Niederhofa, syn kupca i armatora Heinricha (zm. 1499) oraz Ursuli Spadendorf. Miał 15 rodzeństwa, z którego tylko siedmioro dożyło wieku dojrzałego, jednym z braci był burmistrz Eduard Niederhof.
W 1505 studiował na uniwersytecie w Krakowie, w 1507 uzyskał tytuł bakałarza na uniwersytecie w Lipsku, po studiach w Rzymie doktora praw. W latach 1511–1515 był proboszczem w gdańskim kościele św. Bartłomieja, rzadko przebywał na terenie parafii. Od 1515 kanonik warmiński, od 1519 chełmiński i dorpacki (obecnie Tartu, Estonia). W 1525, w czasie tumultów religijnych w Dorpacie, jego dom zdemolowali luteranie.
Od 1532 dziekan kapituły warmińskiej, zrezygnował z kanonii chełmińskiej (w testamencie zapisał 300 grzywien na szkołę chełmińską). W 1533 starał się o kanonię warszawską. Wspierał konkurentów Jana Dantyszka w rywalizacji o godności biskupa warmińskiego: w 1536 kustosza kapituły Tiedemanna Giesego, w 1537 prepozyta Pawła Płotowskiego. Poparcie dla tego drugiego wycofał, gdy okazało się, że był on jednym z kanoników dostarczających Janowi Dantyszkowi informacji zbieranych na potrzeby procesu kanonicznego, szykowanego przeciwko niemu, Mikołajowi Kopernikowi, kanonikowi Aleksandrowi Scultetiemu oraz ich gospodyniom, z zarzutem prowadzenia swobodnego trybu życia i otwartego łamania celibatu (do procesu nie doszło). Był jednym z trzech wykonawców testamentu Mikołaja Kopernika.
Bibliografia:
Biskup Marian, Sprawa Mikołaja Kopernika i Anny Schilling w świetle listów Feliksa Reicha do biskupa Jana Dantyszka z 1539 roku, Komunikaty Mazursko-Warmińskie 1972, nr 2-3.
Drewnowski Jerzy, Nowe źródło do niedoszłego procesu kanonicznego przeciwko Mikołajowi Kopernikowi, Kwartalnik Historii Nauki i Techniki, 23/1, Warszawa, 1978.
Kobus Agnieszka, Rządcy placówek duszpasterskich archidiecezji gdańskiej, Gdańsk–Pelplin 2014.
Schwarz Friedrich, Niederhoff Reinhold, Altpreußische Biographie, Bd. II, Marburg/Lahn, 1967.
Zins Henryk, Kapituła fromborska w czasach Mikołaja Kopernika, Komunikaty Mazursko-Warmińskie, 1959, nr 4.