FUNDACJA BARBARY RENNER
Linia 5: | Linia 5: | ||
[[File:Fundacja_Barbary_Renner.jpg|thumb|Ruiny przytułku Rennerów (po prawej), widok z [[BŁĘDNIK, wiadukt | wiaduktu Błędnik]], na wprost [[WIADUKT KOLEJOWY PRZY BRAMIE OLIWSKIEJ | tzw. „wiadukt żółty”]], 1946]] | [[File:Fundacja_Barbary_Renner.jpg|thumb|Ruiny przytułku Rennerów (po prawej), widok z [[BŁĘDNIK, wiadukt | wiaduktu Błędnik]], na wprost [[WIADUKT KOLEJOWY PRZY BRAMIE OLIWSKIEJ | tzw. „wiadukt żółty”]], 1946]] | ||
[[File:2_FUNDACJA_BARBARY_RENNER.jpg|thumb|Parking wzniesiony w 2015, częściowo (fragment z prawej strony) w miejscu dawnej zabudowy fundacji]] | [[File:2_FUNDACJA_BARBARY_RENNER.jpg|thumb|Parking wzniesiony w 2015, częściowo (fragment z prawej strony) w miejscu dawnej zabudowy fundacji]] | ||
+ | [[File: Portal_ul._Św._Ducha_51_.jpg |thumb| Dawny portal zdobiący wejście do budynku fundacji, przeniesiony na ul. św. Ducha 51]] | ||
'''FUNDACJA BARBARY RENNER''' (Renner-Barbara-Stift), zakład przeznaczony dla samotnych wdów po kupcach, powstały na mocy testamentu z 1 X 1704 Barbary, córki Heinricha Rennera (od 1630 kupca w Gdańsku), od 1673 drugiej żony kupca Dietricha Schmidta (zm. 18 VIII 1701), pochowanej obok męża w zakupionym przez niego w 1692 grobie w gdańskim [[KOŚCIÓŁ WNIEBOWZIĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY | kościele Najświętszej Marii Panny]] (zachowała się płyta nagrobna z inskrypcją, by nie chować w grobie nikogo innego przed upływem 50 lat). Pierwotnie zakład zarządzany był przez każdorazowego seniora rodziny Rennerów. Siedzibę zakładu, na przedłużeniu Am Olivaer Tor (ul. Dyrekcyjna), bezpośrednio przy obecnych torach kolejowych i na terenie pętli autobusowej funkcjonującej tu w latach 1975–2013 ([[AUTOBUSY MIEJSKIE | autobusy]]), za skrzyżowaniem z obecną ul. Gdyńskich Kosynierów (do 1945 noszącą nazwę Rennerstiftsgasse), wzniesiono w latach 1722–1724 na wzór patrycjuszowskich pałacyków podmiejskich. Budynek wystawiono w stylu barokowym, z mansardowym dachem, dwa boczne skrzydła obejmowały otwarty dziedziniec. Wejście zdobił klasycyzujący portal, nad oknami piętra umieszczono zegar z figurą wspiętego rumaka. <br/><br/> | '''FUNDACJA BARBARY RENNER''' (Renner-Barbara-Stift), zakład przeznaczony dla samotnych wdów po kupcach, powstały na mocy testamentu z 1 X 1704 Barbary, córki Heinricha Rennera (od 1630 kupca w Gdańsku), od 1673 drugiej żony kupca Dietricha Schmidta (zm. 18 VIII 1701), pochowanej obok męża w zakupionym przez niego w 1692 grobie w gdańskim [[KOŚCIÓŁ WNIEBOWZIĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY | kościele Najświętszej Marii Panny]] (zachowała się płyta nagrobna z inskrypcją, by nie chować w grobie nikogo innego przed upływem 50 lat). Pierwotnie zakład zarządzany był przez każdorazowego seniora rodziny Rennerów. Siedzibę zakładu, na przedłużeniu Am Olivaer Tor (ul. Dyrekcyjna), bezpośrednio przy obecnych torach kolejowych i na terenie pętli autobusowej funkcjonującej tu w latach 1975–2013 ([[AUTOBUSY MIEJSKIE | autobusy]]), za skrzyżowaniem z obecną ul. Gdyńskich Kosynierów (do 1945 noszącą nazwę Rennerstiftsgasse), wzniesiono w latach 1722–1724 na wzór patrycjuszowskich pałacyków podmiejskich. Budynek wystawiono w stylu barokowym, z mansardowym dachem, dwa boczne skrzydła obejmowały otwarty dziedziniec. Wejście zdobił klasycyzujący portal, nad oknami piętra umieszczono zegar z figurą wspiętego rumaka. <br/><br/> | ||
Zakład oddano do użytku 1 X 1724. W latach 1723–1945 dysponował 30 miejscami opieki stacjonarnej dla kobiet powyżej 60. roku życia. Pensjonariuszkom przysługiwała zapomoga w gotówce (w 1809 – 8 florenów tygodniowo, w 1903 – 6 marek miesięcznie) oraz zapomoga na zakup opału (w 1903 – 17,35 marki rocznie). Budynek fundacji został uszkodzony podczas [[NALOTY BOMBOWE PODCZAS II WOJNY ŚWIATOWEJ | nalotu bombowego]] 12 VII 1942, zniszczony w marcu 1945, rozebrany w 1962. Ponad 1000 uzyskanych z rozbiórki cegieł wykorzystano przy remoncie w 1963 [[RATUSZ STAREGO MIASTA| Ratusza Starego Miasta]]. Zachowany portal, z nieczytelnym obecnie napisem informującym o testamentowych początkach fundacji, przeniesiono na ul. św. Ducha 51.<br/><br/> | Zakład oddano do użytku 1 X 1724. W latach 1723–1945 dysponował 30 miejscami opieki stacjonarnej dla kobiet powyżej 60. roku życia. Pensjonariuszkom przysługiwała zapomoga w gotówce (w 1809 – 8 florenów tygodniowo, w 1903 – 6 marek miesięcznie) oraz zapomoga na zakup opału (w 1903 – 17,35 marki rocznie). Budynek fundacji został uszkodzony podczas [[NALOTY BOMBOWE PODCZAS II WOJNY ŚWIATOWEJ | nalotu bombowego]] 12 VII 1942, zniszczony w marcu 1945, rozebrany w 1962. Ponad 1000 uzyskanych z rozbiórki cegieł wykorzystano przy remoncie w 1963 [[RATUSZ STAREGO MIASTA| Ratusza Starego Miasta]]. Zachowany portal, z nieczytelnym obecnie napisem informującym o testamentowych początkach fundacji, przeniesiono na ul. św. Ducha 51.<br/><br/> | ||
Do fundacji nawiązywała nazwa umocnień między [[BRAMA OLIWSKA | Bramą Oliwską]] a Szańcem Wapiennym: Stiftswinkel (Zaułek Fundacyjny), po rozbiórce szańca nazwę przeniesiono na nową ulicę (obecnie ul. Robotnicza). W miejscu byłego budynku fundacji w 2015 wzniesiono piętrowy parking związany z [[TRYTON BUSINESS HOUSE, biurowiec | Tryton Business House]]. {{author: ASZ}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Życie miasta]] | Do fundacji nawiązywała nazwa umocnień między [[BRAMA OLIWSKA | Bramą Oliwską]] a Szańcem Wapiennym: Stiftswinkel (Zaułek Fundacyjny), po rozbiórce szańca nazwę przeniesiono na nową ulicę (obecnie ul. Robotnicza). W miejscu byłego budynku fundacji w 2015 wzniesiono piętrowy parking związany z [[TRYTON BUSINESS HOUSE, biurowiec | Tryton Business House]]. {{author: ASZ}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Życie miasta]] |
Wersja z 08:48, 26 cze 2024
![](https://gdansk.gedanopedia.pl/images/thumb/e/eb/2_B%C5%82%C4%99dnik%2C_ogr%C3%B3d_przy_Bramie_Oliwskiej.jpg/180px-2_B%C5%82%C4%99dnik%2C_ogr%C3%B3d_przy_Bramie_Oliwskiej.jpg)
i brama św. Jakuba
![](https://gdansk.gedanopedia.pl/images/thumb/1/1e/Fundacja_Barbary_Renner.jpg/180px-Fundacja_Barbary_Renner.jpg)
FUNDACJA BARBARY RENNER (Renner-Barbara-Stift), zakład przeznaczony dla samotnych wdów po kupcach, powstały na mocy testamentu z 1 X 1704 Barbary, córki Heinricha Rennera (od 1630 kupca w Gdańsku), od 1673 drugiej żony kupca Dietricha Schmidta (zm. 18 VIII 1701), pochowanej obok męża w zakupionym przez niego w 1692 grobie w gdańskim kościele Najświętszej Marii Panny (zachowała się płyta nagrobna z inskrypcją, by nie chować w grobie nikogo innego przed upływem 50 lat). Pierwotnie zakład zarządzany był przez każdorazowego seniora rodziny Rennerów. Siedzibę zakładu, na przedłużeniu Am Olivaer Tor (ul. Dyrekcyjna), bezpośrednio przy obecnych torach kolejowych i na terenie pętli autobusowej funkcjonującej tu w latach 1975–2013 ( autobusy), za skrzyżowaniem z obecną ul. Gdyńskich Kosynierów (do 1945 noszącą nazwę Rennerstiftsgasse), wzniesiono w latach 1722–1724 na wzór patrycjuszowskich pałacyków podmiejskich. Budynek wystawiono w stylu barokowym, z mansardowym dachem, dwa boczne skrzydła obejmowały otwarty dziedziniec. Wejście zdobił klasycyzujący portal, nad oknami piętra umieszczono zegar z figurą wspiętego rumaka.
Zakład oddano do użytku 1 X 1724. W latach 1723–1945 dysponował 30 miejscami opieki stacjonarnej dla kobiet powyżej 60. roku życia. Pensjonariuszkom przysługiwała zapomoga w gotówce (w 1809 – 8 florenów tygodniowo, w 1903 – 6 marek miesięcznie) oraz zapomoga na zakup opału (w 1903 – 17,35 marki rocznie). Budynek fundacji został uszkodzony podczas nalotu bombowego 12 VII 1942, zniszczony w marcu 1945, rozebrany w 1962. Ponad 1000 uzyskanych z rozbiórki cegieł wykorzystano przy remoncie w 1963 Ratusza Starego Miasta. Zachowany portal, z nieczytelnym obecnie napisem informującym o testamentowych początkach fundacji, przeniesiono na ul. św. Ducha 51.
Do fundacji nawiązywała nazwa umocnień między Bramą Oliwską a Szańcem Wapiennym: Stiftswinkel (Zaułek Fundacyjny), po rozbiórce szańca nazwę przeniesiono na nową ulicę (obecnie ul. Robotnicza). W miejscu byłego budynku fundacji w 2015 wzniesiono piętrowy parking związany z Tryton Business House.