GARBE EDUARD LUDWIG, kupiec, kolekcjoner

Z Encyklopedia Gdańska
(Różnice między wersjami)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
 
(Nie pokazano 2 wersji utworzonych przez jednego użytkownika)
Linia 3: Linia 3:
 
[[File:Eduard_Ludwig_Garbe.jpg|thumb|Eduard Ludwig Garbe, ''Danziger Sagen'', Danzig 1872]]
 
[[File:Eduard_Ludwig_Garbe.jpg|thumb|Eduard Ludwig Garbe, ''Danziger Sagen'', Danzig 1872]]
  
'''EDUARD LUDWIG GARBE''' (wrzesień 1819 Gdańsk – 14 VII 1896 Gdańsk), kupiec, kolekcjoner, według [[CUNY JOHANN HERRMANN GEORG,  architekt, historyk sztuki | Georga Cunyego]] był także kapitanem statku. Brak informacji o rodzicach i wykształceniu. Utrzymywał się z handlu antykwarycznego (nie posiadał własnego sklepu). W 1872 wydał w Gdańsku zbiór [[LEGENDY GDAŃSKIE|  legend]] ''Danziger Sagen. Poetisch bearbeitet'' (''Legendy gdańskie. Opracowanie poetyckie''; wielokrotnie wznawiany, ostatnio w 2016 (wyd. Hansebooks)), w 1880–1881 zredagował 26 numerów czasopisma ze szkicami o historii i kulturze Gdańska ''Der Artushof'' (''Dwór Artusa''). W jednym z artykułów z 1880 protestował przeciwko usuwaniu w Gdańsku [[PRZEDPROŻA | przedproży]], nazywając to „barbarzyństwem”. W 1881 sprzedał za 9000 marek [[MUZEUM PROWINCJI ZACHODNIOPRUSKIEJ | Muzeum Prowincji Zachodniopruskiej]] swoją kolekcję rzemiosła artystycznego (wyroby z metali, ceramikę, meble i elementy wyposażenia wnętrz, broń biała, kilka rzeźb i egzotycznych ciekawostek; 433 pozycje). Początkowo kolekcja eksponowana była w domu [[BISCHOFF OSKAR ERNST SIMON, kupiec, radny | Oskara Bischoffa]], stała się ona zalążkiem nowej placówki: [[MUZEUM RZEMIOSŁA ARTYSTYCZNEGO | Muzeum Rzemiosła Artystycznego]]. <br/><br/>
+
'''EDUARD LUDWIG GARBE''' (20 IX 1819 Gdańsk – 14 VII 1896 Gdańsk), kupiec, kolekcjoner, według [[CUNY JOHANN HERRMANN GEORG,  architekt, historyk sztuki | Georga Cunyego]] był także kapitanem statku. Brak informacji o rodzicach i wykształceniu. Utrzymywał się z handlu antykwarycznego (nie posiadał własnego sklepu), odbywał dłuższe podróże, zapewne w celach handlowych, co odnotowała policja w jego kartotece meldunkowej: w 1849 do Prabut, w 1856 i 1878 do Berlina, w 1871 do Lipska, w 1879 do Poczdamu. <br/><br/>
Jako rentier żył z pieniędzy uzyskanych za sprzedaż swojej kolekcji. Mieszkał samotnie w wynajętych pokojach: w 1849 – Neugarten 21 (ul. Nowe Ogrody), w 1876 – Langgarten 9 (ul. Długie Ogrody), w 1879–1892 – Schmiedegasse 19 (ul. Kowalska). Zmarł w [[SZPITAL NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY | szpitalu Najświętszej Marii Panny]]. {{author: MrGl}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]]
+
W 1872 wydał w Gdańsku zbiór [[LEGENDY GDAŃSKIE|  legend]] ''Danziger Sagen. Poetisch bearbeitet'' (''Legendy gdańskie. Opracowanie poetyckie''; wielokrotnie wznawiany, ostatnio w 2016 (wyd. Hansebooks)), w 1880–1881 zredagował 26 numerów czasopisma ze szkicami o historii i kulturze Gdańska ''Der Artushof'' (''Dwór Artusa''). W jednym z artykułów z 1880 protestował przeciwko usuwaniu w Gdańsku [[PRZEDPROŻA | przedproży]], nazywając to „barbarzyństwem”. W 1881 sprzedał za 9000 marek [[MUZEUM PROWINCJI ZACHODNIOPRUSKIEJ | Muzeum Prowincji Zachodniopruskiej]] swoją kolekcję rzemiosła artystycznego (wyroby z metali, ceramikę, meble i elementy wyposażenia wnętrz, broń biała, kilka rzeźb i egzotycznych ciekawostek; 433 pozycje). Początkowo kolekcja eksponowana była w domu [[BISCHOFF OSKAR ERNST SIMON, kupiec, radny | Oskara Bischoffa]], stała się ona zalążkiem nowej placówki: [[MUZEUM RZEMIOSŁA ARTYSTYCZNEGO | Muzeum Rzemiosła Artystycznego]]. <br/><br/>
 +
Jako rentier żył z pieniędzy uzyskanych za sprzedaż swojej kolekcji. Mieszkał samotnie w wynajętych pokojach: w 1849 – Neugarten 21 (ul. Nowe Ogrody), w 1876 – Langgarten 9 (ul. Długie Ogrody), w 1879–1892 – Schmiedegasse 19 (ul. Kowalska). Zmarł w [[SZPITAL NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY | szpitalu Najświętszej Marii Panny]], jego zgon zgłosił do urzędu szpital (zwyczajowo robili to członkowie rodziny), nie ukazał się w gdańskiej prasie ani jeden jego nekrolog. {{author: MrGl}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]]<br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/>
 +
'''Bibliografia''': <br/>
 +
Archiwum Państwowe Gdańsk, sygn. 14,4 (kartoteka meldunkowa gdańskiej policji); Urząd Stanu Cywilnego Gdańsk, sygn. 1609, t. 539, nr 1502/96 (akt zgonu).

Aktualna wersja na dzień 06:15, 1 lip 2024

Wystawa zbiorów Eduarda Ludwiga Garbe, fot. Rudolf Theodor Robert Kuhn, 1881
Eduard Ludwig Garbe, Danziger Sagen, Danzig 1872

EDUARD LUDWIG GARBE (20 IX 1819 Gdańsk – 14 VII 1896 Gdańsk), kupiec, kolekcjoner, według Georga Cunyego był także kapitanem statku. Brak informacji o rodzicach i wykształceniu. Utrzymywał się z handlu antykwarycznego (nie posiadał własnego sklepu), odbywał dłuższe podróże, zapewne w celach handlowych, co odnotowała policja w jego kartotece meldunkowej: w 1849 do Prabut, w 1856 i 1878 do Berlina, w 1871 do Lipska, w 1879 do Poczdamu.

W 1872 wydał w Gdańsku zbiór legend Danziger Sagen. Poetisch bearbeitet (Legendy gdańskie. Opracowanie poetyckie; wielokrotnie wznawiany, ostatnio w 2016 (wyd. Hansebooks)), w 1880–1881 zredagował 26 numerów czasopisma ze szkicami o historii i kulturze Gdańska Der Artushof (Dwór Artusa). W jednym z artykułów z 1880 protestował przeciwko usuwaniu w Gdańsku przedproży, nazywając to „barbarzyństwem”. W 1881 sprzedał za 9000 marek Muzeum Prowincji Zachodniopruskiej swoją kolekcję rzemiosła artystycznego (wyroby z metali, ceramikę, meble i elementy wyposażenia wnętrz, broń biała, kilka rzeźb i egzotycznych ciekawostek; 433 pozycje). Początkowo kolekcja eksponowana była w domu Oskara Bischoffa, stała się ona zalążkiem nowej placówki: Muzeum Rzemiosła Artystycznego.

Jako rentier żył z pieniędzy uzyskanych za sprzedaż swojej kolekcji. Mieszkał samotnie w wynajętych pokojach: w 1849 – Neugarten 21 (ul. Nowe Ogrody), w 1876 – Langgarten 9 (ul. Długie Ogrody), w 1879–1892 – Schmiedegasse 19 (ul. Kowalska). Zmarł w szpitalu Najświętszej Marii Panny, jego zgon zgłosił do urzędu szpital (zwyczajowo robili to członkowie rodziny), nie ukazał się w gdańskiej prasie ani jeden jego nekrolog. MrGl







Bibliografia:
Archiwum Państwowe Gdańsk, sygn. 14,4 (kartoteka meldunkowa gdańskiej policji); Urząd Stanu Cywilnego Gdańsk, sygn. 1609, t. 539, nr 1502/96 (akt zgonu).

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania