ENGELHARDT FRIEDRICH WILHELM, dyrektor Gimnazjum Miejskiego
(Nie pokazano 1 wersji utworzonej przez jednego użytkownika) | |||
Linia 2: | Linia 2: | ||
[[File: Friedrich_Engelhardt.jpg |thumb| Friedrich Wilhelm Engelhardt, litografia [[BUSSE FRIEDRICH GUSTAV, artysta plastyk, fotograf | Friedricha Gustava Bussego]], według fotografii [[FLOTTWELL EDUARD, fotograf | Eduarda Flottwella]], 1858]] | [[File: Friedrich_Engelhardt.jpg |thumb| Friedrich Wilhelm Engelhardt, litografia [[BUSSE FRIEDRICH GUSTAV, artysta plastyk, fotograf | Friedricha Gustava Bussego]], według fotografii [[FLOTTWELL EDUARD, fotograf | Eduarda Flottwella]], 1858]] | ||
'''FRIEDRICH WILHELM ENGELHARDT''' (19 IV 1793 Berlin – 18 VII 1880 Gdańsk), pedagog, dyrektor gdańskiego [[GIMNAZJUM MIEJSKIE | Gimnazjum Miejskiego]]. Ukończył gimnazjum w Berlinie, tam też od 1812 studiował filozofię i teologię i od 1816 pracował jako nauczyciel, później jako profesor w gimnazjum. 26 IV 1833 objął w Gdańsku stanowisko dyrektora Gimnazjum Miejskiego, w którym pracował do przejścia na emeryturę w 1869. Uczył łaciny w starszych klasach, prowadził studia nad filozofią starożytnej Grecji. Był autorem prac o Platonie. Odegrał ważną rolę w życiu kulturalnym Gdańska w połowie XIX wieku jako współzałożyciel w 1835 [[TOWARZYSTWO PRZYJACIÓŁ SZTUKI | Towarzystwa Przyjaciół Sztuki]]. Odszedł z zarządu tego Towarzystwa (razem z [[SCHULTZ JOHANN CARL, artysta malarz, pedagog | Johannem Carlem Schultzem]]) nie znajdując porozumienia z przewodniczącym, [[SIMPSON JOHN, kolekcjoner dzieł sztuki| Johnem Simpsonem]]. W 1866 uroczyście obchodzono w Gdańsku 50-lecie jego pracy pedagogicznej. W latach 1854–1880 mieszkał przy Ankerschmiedegasse 14 (ul. Kotwiczników). <br/><br/> | '''FRIEDRICH WILHELM ENGELHARDT''' (19 IV 1793 Berlin – 18 VII 1880 Gdańsk), pedagog, dyrektor gdańskiego [[GIMNAZJUM MIEJSKIE | Gimnazjum Miejskiego]]. Ukończył gimnazjum w Berlinie, tam też od 1812 studiował filozofię i teologię i od 1816 pracował jako nauczyciel, później jako profesor w gimnazjum. 26 IV 1833 objął w Gdańsku stanowisko dyrektora Gimnazjum Miejskiego, w którym pracował do przejścia na emeryturę w 1869. Uczył łaciny w starszych klasach, prowadził studia nad filozofią starożytnej Grecji. Był autorem prac o Platonie. Odegrał ważną rolę w życiu kulturalnym Gdańska w połowie XIX wieku jako współzałożyciel w 1835 [[TOWARZYSTWO PRZYJACIÓŁ SZTUKI | Towarzystwa Przyjaciół Sztuki]]. Odszedł z zarządu tego Towarzystwa (razem z [[SCHULTZ JOHANN CARL, artysta malarz, pedagog | Johannem Carlem Schultzem]]) nie znajdując porozumienia z przewodniczącym, [[SIMPSON JOHN, kolekcjoner dzieł sztuki| Johnem Simpsonem]]. W 1866 uroczyście obchodzono w Gdańsku 50-lecie jego pracy pedagogicznej. W latach 1854–1880 mieszkał przy Ankerschmiedegasse 14 (ul. Kotwiczników). <br/><br/> | ||
− | Jego drugą żoną była Carolina Möwes (1810 Berlin – 22 VII 1885 Gdańsk), jako wdowa mieszkająca przy Ankerschmiedegasse 14 (ul. Kotwiczników), na krótko przed śmiercią, w 1885 przy Winterplatz 14 (Targ Maślany). Syn Rudolph (ur. 1834) po ukończeniu w 1853 gdańskiego Gimnazjum Miejskiego i studiów prawniczych był w 1858 stażystą sędziowskim w Gdańsku, następnie w Niemczech. Drugi syn, Karl Heinrich (ur. 29 I 1835 Gdańsk), był handlowcem, w 1870 przebywał w Ameryce; dalsze losy po wizycie w Gdańsku w 1871 nie są znane. {{author: MrGl}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]] | + | Jego drugą żoną była Carolina Möwes (1810 Berlin – 22 VII 1885 Gdańsk), jako wdowa mieszkająca przy Ankerschmiedegasse 14 (ul. Kotwiczników), na krótko przed śmiercią, w 1885 przy Winterplatz 14 (Targ Maślany). Syn Rudolph (ur. 1834) po ukończeniu w 1853 gdańskiego Gimnazjum Miejskiego i studiów prawniczych był w 1858 stażystą sędziowskim w Gdańsku, następnie w Niemczech. Drugi syn, Karl Heinrich (ur. 29 I 1835 Gdańsk), był handlowcem, w 1870 przebywał w Ameryce; dalsze losy po wizycie w Gdańsku w 1871 nie są znane. {{author: MrGl}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]]<br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/> |
+ | '''Bibliografia''': <br/> | ||
+ | Archiwum Państwowe Gdańsk, Urząd Stanu Cywilnego Gdańsk, 1609, t. 259, nr 1930/85.<br/> | ||
+ | Altpreuss. Biogr. Bd. 1 s. 165. <br/> | ||
+ | Schoemann Georg, ''Das städtische Gymnasium in Danzig von 1858 bis 1908'', Danzig 1908, s. 27–28. |
Aktualna wersja na dzień 15:04, 29 cze 2024
![](https://gdansk.gedanopedia.pl/images/thumb/e/e5/Friedrich_Engelhardt.jpg/180px-Friedrich_Engelhardt.jpg)
FRIEDRICH WILHELM ENGELHARDT (19 IV 1793 Berlin – 18 VII 1880 Gdańsk), pedagog, dyrektor gdańskiego Gimnazjum Miejskiego. Ukończył gimnazjum w Berlinie, tam też od 1812 studiował filozofię i teologię i od 1816 pracował jako nauczyciel, później jako profesor w gimnazjum. 26 IV 1833 objął w Gdańsku stanowisko dyrektora Gimnazjum Miejskiego, w którym pracował do przejścia na emeryturę w 1869. Uczył łaciny w starszych klasach, prowadził studia nad filozofią starożytnej Grecji. Był autorem prac o Platonie. Odegrał ważną rolę w życiu kulturalnym Gdańska w połowie XIX wieku jako współzałożyciel w 1835 Towarzystwa Przyjaciół Sztuki. Odszedł z zarządu tego Towarzystwa (razem z Johannem Carlem Schultzem) nie znajdując porozumienia z przewodniczącym, Johnem Simpsonem. W 1866 uroczyście obchodzono w Gdańsku 50-lecie jego pracy pedagogicznej. W latach 1854–1880 mieszkał przy Ankerschmiedegasse 14 (ul. Kotwiczników).
Jego drugą żoną była Carolina Möwes (1810 Berlin – 22 VII 1885 Gdańsk), jako wdowa mieszkająca przy Ankerschmiedegasse 14 (ul. Kotwiczników), na krótko przed śmiercią, w 1885 przy Winterplatz 14 (Targ Maślany). Syn Rudolph (ur. 1834) po ukończeniu w 1853 gdańskiego Gimnazjum Miejskiego i studiów prawniczych był w 1858 stażystą sędziowskim w Gdańsku, następnie w Niemczech. Drugi syn, Karl Heinrich (ur. 29 I 1835 Gdańsk), był handlowcem, w 1870 przebywał w Ameryce; dalsze losy po wizycie w Gdańsku w 1871 nie są znane.
Bibliografia:
Archiwum Państwowe Gdańsk, Urząd Stanu Cywilnego Gdańsk, 1609, t. 259, nr 1930/85.
Altpreuss. Biogr. Bd. 1 s. 165.
Schoemann Georg, Das städtische Gymnasium in Danzig von 1858 bis 1908, Danzig 1908, s. 27–28.