ABRAMOWICZ IGNACY, profesor Akademii Medycznej w Gdańsku

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Ignacy Abramowicz

IGNACY ABRAMOWICZ (14 IV 1890 Łódź – 17 II 1982 Gdańsk), naukowiec, lekarz okulista, profesor Akademii Medycznej w Gdańsku (AMG). Syn Ludwika i Berty. Ukończył w 1909 gimnazjum w Puławach. Studiował do 1914 w Warszawie i Moskwie (gdzie odebrał dyplom). W latach 1914–1917 służył w wojsku rosyjskim. W 1918 został asystentem w Klinice Okulistycznej w Kijowie. Po powrocie do Polski od sierpnia 1918 do 1922 pracował w Instytucie Oftalmicznym w Warszawie i w szpitalach okręgowych Wojska Polskiego (kapitan rezerwy w III Batalionie Sanitarnym); w okresie 1923–1939 w Klinice Ocznej Uniwersytetu Stefana Batorego (USB) w Wilnie, od 1936 jako jej kierownik. Od 1925 doktor (na podstawie rozprawy O skroniowym ścieśnieniu pola widzenia w ciąży), od 1928 doktor habilitowany (na podstawie rozprawy Badania nad ciśnieniem krwi w naczyniach oka), od 1934 profesor tytularny. Po zamknięciu USB przez władze litewskie od grudnia 1939 kierownik naukowy w Miejskim Szpitalu Ocznym w Wilnie. Mieszkał w Wilnie w 1938 przy ul. Biskupiej 5, należał do Związku Lekarzy Polaków w Wilnie, Wileńskiego Towarzystwa Lekarskiego, Towarzystwa Okulistów Polskich, Francuskiego Towarzystwa Okulistycznego.

Od stycznia 1945 do czerwca 1946 profesor zwyczajny i kierownik Katedry i Kliniki Okulistycznej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W Gdańsku od czerwca 1946, do przejścia na emeryturę w 1960 i do 1962, już na emeryturze, kierował Katedrą i Kliniką Okulistyczną AMG. W latach 1951–1960 prezes Polskiego Towarzystwa Okulistycznego (następnie członek honorowy), delegat Polski w Europejskim Towarzystwie Okulistycznym, od 1958 był członkiem komitetu wykonawczego Międzynarodowego Towarzystwa Zapobiegania Ślepocie (z siedzibą w Paryżu). Był przewodniczącym Komisji Okulistycznej Rady Naukowej przy Ministrze Zdrowia i członkiem Komitetu Nauk Medycznych PAN.

Autor podręcznika okulistycznego Chirurgia oka w zarysie (1952 i dwa kolejne wydania). Uważany za pioniera badań eksperymentalnych dotyczących praktycznych i teoretycznych zagadnień jontoforezy; od 1965 doktor honoris causa AMG. Odznaczony m.in. dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi (1936 i 1950), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1954), medalem „Zasłużonemu Akademii Medycznej w Gdańsku” (1975), Medalem 30-lecia AMG (1975). Pochowany na cmentarzu Komunalnym nr 5, Łostowickim. ZM

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania