WANFRIED OTTO FRIEDRICH ADOLF

Z Encyklopedia Gdańska
Wersja Blazejsliwinski (dyskusja | edycje) z dnia 11:01, 17 cze 2021

(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Rafineria cukru trzcinowego Ottona Fridericha Wanfrieda

OTTO FRIEDRICH ADOLF WANFRIED (9 IV 1846 Królewiec – 28 X 1910 Sopot), przedsiębiorca, radny Gdańska w latach 1891–1904. Pracował w gdańskim handlu, był oficerem w czasie wojny Prus z Francją (1870–1871), od roku 1872 członek loży Einigkeit ( wolnomularstwo).

Od 1874 właściciel sklepu spożywczego przy Hundegasse 61 (ul. Ogarna), następnie zajął się hurtowym handlem cukrem. W październiku 1890 roku zakupił dawną wytwórnię spirytusu przy Kiebitzgasse 5 (ul. Jaglana) na Spichlerzach i przebudował ją na rafinerię cukru trzcinowego (Westpreußische Zuckerraffinerie Otto Wanfried, przedsiębiorstwa i zakłady przemysłowe), która funkcjonowała od kwietnia 1892 roku. Zatrudniała początkowo 125 pracowników i przerabiała rocznie 25 700 ton surowca na 12 800 ton produktu finalnego; w 1907 zatrudniano w rafinerii 230 osób .

Mieszkał we własnej willi w Sopocie. Miał synów: Wilhelma Friedricha Ericha (22 III 1876 Gdańsk – 7 V 1932 Sopot), Gustava Adolfa (11 III 1879 Gdańsk – 27 V 1931 Wrzeszcz) i Herberta Ottona (1885 – 25 III 1918), który zginął na froncie w czasie I wojny światowej.

Firmę po jego śmierci do 1929 roku prowadzili wdowa Margaretha Wanfried (1855–1942) i syn Gustav Adolf. 17 VI 1916 spłonął na Spichlerzach należący do firmy magazyn ze 100 tonami reglamentowanego wówczas cukru. MrGl

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania