STALIŃSKI JANUSZ

Z Encyklopedia Gdańska
Wersja Blazejsliwinski (dyskusja | edycje) z dnia 20:45, 13 mar 2022

(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Janusz Staliński

JANUSZ STALIŃSKI (30 X 1916 Łódź – 14 I 1985 Sopot), rektor Politechniki Gdańskiej (PG). Syn pracownika umysłowego Walentego (zm. 10 II 1939) i Janiny z domu Sulejeckiej (zm. 1959). Po ukończeniu szkoły średniej w latach 1934–1937 kształcił się na Wydziale Technicznym Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej w Toruniu, do końca sierpnia 1939 służył jako ppor. i II mechanik na kontrtorpedowcu (niszczycielu) ORP „Błyskawica”. Uczestnik walk we wrześniu 1939 w Batalionie Morskim gen. Franciszka Kleeberga sformowanym w Pińsku, dowodził plutonem między innymi w bitwie pod Wola Gulowską (odznaczony Krzyżem Walecznych). Od 6 X 1939 w niewoli, przebywał w obozach jenieckich w Arnswalde (Choszczno) i Woldenbergu (Dobiegniew).

Po uwolnieniu przez Armię Czerwoną 31 I 1945 podjął pracę w Stoczni Gdańskiej, następnie od 1948 w Centralnym Biurze Konstrukcji Okrętowych ( Zjednoczenie Stoczni Polskich). W 1949 ukończył studia na Wydziale Budowy Okrętów PG; od 1 lutego do 30 czerwca 1950 był starszym asystentem w Katedrze Projektowania Okrętów, następnie adiunktem. W 1951 mianowany na stanowisko zastępcy profesora – kierownik Katedry Siłowni Okrętowych. Od 1959 docent, od 1967 profesor nadzwyczajny, w 1971 profesor zwyczajny. W latach 1951–1954 i 1958–1960 prodziekan, w 1964–1968 dziekan Wydziału Budowy Okrętów. W 1968–1969 prorektor, podczas wydarzeń grudnia 1970 nie dopuścił do kontaktu studentów PG ze strajkującymi stoczniowcami, na uczelni apelował o spokój i powrót do nauki. W latach 1970–1975 rektor PG. W 1969–1972 poseł na Sejm RP VI kadencji.

W okresie 1976–1977 wykładowca na Uniwersytecie Technicznym w Basrah (Irak), 1978–1983 organizator i dziekan Wydziału Budowy Okrętów Uniwersytetu Technicznego w Port Harcourt (Nigeria). Autor licznych opracowań naukowych, artykułów, książek i podręczników akademickich. W 1970 doktor honoris causa leningradzkiego Instytutu Budowy Okrętów.

Odznaczony między innymi Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Kawalerskim Legii Honorowej, Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945, Medalem Za Zasługi w Ochronie Porządku Publicznego (1974), odznaką „Za Zasługi dla Gdańska”, odznaką „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej”, Złotym Krzyżem im. Janka Krasickego.

Żonaty był z Karoliną z domu Bochniewicz (11 VIII 1920 – 23 XII 1979), ojciec Tadeusza (ur. 17 IV 1946), Teresy (ur. 16 VIII 1948), Piotra (ur. 14 I 1952) i Doroty (ur. 1 VI 1953), aktorki. Pochowany na cmentarzu Srebrzysko. JL

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania