MATHESIUS JOHANN, profesor Gimnazjum Akademickiego

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

JOHANN MATHESIUS (29 VIII 1544 Joachimsthal (Joachimów), Czechy – przed 14 I 1607 Gdańsk), profesor medycyny Gimnazjum Akademickiego, kalwinista. Syn pastora luterańskiego Johanna i Sybilli z domu Rychter. Od 1552 studiował na uniwersytecie w Wittenberdze, od 1564 magister filozofii, następnie studiował medycynę we Włoszech i we Francji. W 1577, na podstawie rozprawy o budowie ucha, uzyskał doktorat z medycyny na uniwersytecie w Wittenberdze, gdzie następnie pracował jako profesor anatomii, dziekan Collegium Medicum i rektor. Zyskał rozgłos dzięki sporządzonemu przez siebie szkieletowi człowieka.

W 1582 zmuszony do opuszczenia Wittenbergi (zapewne z uwagi na sprzyjanie kalwinizmowi), został lekarzem księcia pomorskiego Barnima w Darłowie. W 1584 został powołany przez rektora gdańskiego Gimnazjum Akademickiego Jacoba Fabriciusa do kierowania katedrą anatomii i medycyny ( Katedra Anatomii Gimnazjum Akademickiego). Po przybyciu do Gdańska objął funkcję także fizyka (lekarza) miejskiego. Nadal pobierał pensję od księcia Barnima, zobowiązany do odwiedzania go dwa razy do roku. Za zgodą władz Gdańska leczył także m.in. księcia pruskiego Alberta Fryderyka, starostę sztumskiego Fabiana Czemę, późniejszego wojewodę malborskiego i chełmińskiego Jana Wejhera. Na jego dłuższe wyjazdy nie zezwalała gdańska Rada Miejska (np. w 1691 na trzymiesięczny wyjazd do Niemiec).

Uważany za jednego z twórców tzw. gdańskiej szkoły anatomicznej. Tak jak poprzednicy opierał się głównie na dziele Phillipa Melanchtona (1497–1560) Liber de anima a nie doświadczeniach z autopsji. Publikował również prace o zapobieganiu i zwalczaniu epidemii duru plamistego i czarnej ospy. W 1603, po wylewie krwi do mózgu i paraliżu, zrezygnował z pracy.

Pochowany w kościele św. Trójcy. Żonaty był z córką Caspra Noviusa, profesora medycyny z Lipska. Jego syn Johannes (1582 Gdańsk – 15 VII 1652 Toruń), uczeń Gimnazjum Akademickiego, studiował medycynę przez osiem lat we Włoszech, Niemczech i Francji, powrócił po studiach do Gdańska, 25 XI 1612 otrzymał stanowisko lekarza miejskiego w Toruniu i był nim do śmierci, jednocześnie był nadwornym lekarzem króla polskiego Zygmunta III Wazy, zmarł w wyniku guza w żołądku i pękniętych wrzodów na nogach. RED







Bibliografia: Vitae medicorum Gedanensium Ludwiga von Hammena i Valenina Schleffa, wyd. Bartłomiej Siek i Adam Szarszewski, Gdańsk 2015, s. 41–45.

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania