BEREŹNICKI KIEJSTUT, profesor Akademii Sztuk Pięknych

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Kiejstut Bereźnicki, 1981
Kiejstut Bereźnicki Uczta
z chłopcem wypuszczającym wróbla
, około 1987
Kiejstut Bereźnicki

KIEJSTUT BEREŹNICKI (ur. 21 XII 1935 Poznań), artysta malarz, pedagog. Studiował w gdańskiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych, dyplom uzyskał w roku 1958 w pracowni prof. Stanisława Teisseyre’a. W 1956 współzałożyciel „Kontrastów”, w 1959 należał do Gdańskiej Grupy Młodych. Od 1960 asystent Wydziału Malarstwa, w latach 1976–1980 prowadził pracownię malarstwa i rysunku dla studentów architektury, 1981–2004 dyplomową pracownię malarstwa; w latach 1981–1985 prorektor, od roku 1984 profesor tytularny, od 1994 profesor zwyczajny.

Fascynację malarstwem flamandzkim, holenderskim i hiszpańskim XVI i XVII wieku połączył z inspiracją twórczością między innymi Cézanne’a, Braque’a, Miró, Picassa, Matisse’a; odcinając się od tradycji szkoły sopockiej z jej kultem koloru i obojętnością tematu, kładzie akcent na uniwersalny, transcendentny sens. Służy temu monochromatyzm obrazów, umowny modelunek, dyscyplina kompozycji o płytkiej, umownej, architektonicznej przestrzeni, nierzadko symetrycznych, w układach horyzontalnych lub wertykalnie spiętrzonych, uproszczenie, schematyzacja form przedmiotów, sylwetek i typów fizjonomicznych (wśród nich wielokrotnie autoportrety) oraz powtarzalność wątków, często inspirowanych ikonografią religijną i mitologiczną. Liczne w twórczości warianty Opłakiwania, Złożenia do grobu, Piety, rytualnych uczt, pochodów z chorągwiami, zalegoryzowane sceny rodzajowe oraz martwe natury. Pospolite przedmioty wiążą się w nich z symbolami wanitatywnymi (czaszki, karty, rakiety i kości do gry, klepsydry, lustra, korale). Fascynacja życiem, materialnością i obfitością (akty, postaci dzieci, wzlatujące ptaki, chleb, owoce) współgra z symboliką śmierci, przemijania, zniewolenia (mięso, martwe ryby i ptaki, klatki, sieci, narzędzia pasyjne). Obrazy cechuje też maestria opracowania, bliska warsztatowi dawnych mistrzów.

W 1985 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2015 uhonorowany Wielką Pomorską Nagrodą Artystyczną. Za całokształt dokonań w 1969 wyróżniony został Orderem Stańczyka, przyznawanym przez miesięcznik „Litery”, w 2003 nagrodą im. Kazimierza Ostrowskiego przyznawaną przez Okręg Gdański Związku Polskich Artystów Plastyków. W 2008 otrzymał Nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury z okazji jubileuszu 50-lecia pracy artystycznej, a w 2015 za całokształt pracy artystycznej, za sztukę figuratywną zakorzenioną w europejskiej tradycji oraz z okazji 80. urodzin. EKA

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania