DOMINIKANKI

Z Encyklopedia Gdańska
(Różnice między wersjami)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Linia 1: Linia 1:
 
{{paper}}
 
{{paper}}
[[File:Dominikanka_.JPG|thumb|Dominikanka]]'''DOMINIKANKI''', Zgromadzenie Sióstr św. Dominika, jedno ze zgromadzeń szeroko pojętej rodziny zakonów dominikańskich, założone w roku 1861 w zaborze rosyjskim przez matkę Marię Kolumbę (Różę Filipinę Białecką) w Wielowsi koło Sandomierza; w 1875 zatwierdzenie diecezjalne, 1885 papieskie. Do zakonnej charyzmy dominikanek należy szeroko pojęta praca katechetyczno-parafialna, pomoc ludziom samotnym, chorym, cierpiącym i opuszczonym. W Gdańsku od roku 1922; na zlecenie q Gdańskiej Macierzy Szkolnej zorganizowały sieć ochronek przedszkolnych (w 1939 – łącznie 15), w których objęły opieką polskie dzieci w wieku 3–6 lat, ucząc je polskiego patriotyzmu przy okazji pogadanek o tematyce religijnej, historyczno-narodowej i przyrodniczej oraz przy nauce śpiewu. Ochronki działały w budynkach należących do rządu polskiego, wynajmowanych bądź specjalnie na ten cel budowanych. Najważniejszym ośrodkiem dominikanek w Gdańsku był początkowo barak mieszczący klasztorek, kaplicę i przedszkole przy q Gimnazjum Polskim przy Am Weißen Turm 1 (ul. Augustyńskiego), następnie budynek q Dyrekcji Kolei przy Am Olivaer Tor 2–4 (ul. Dyrekcyjna). W roku 1939 ochronki zamknięto, a dominikanki usunięto z budynku Dyrekcji. Za sprawą bp. gdańskiego q Carla Marii Spletta znalazły schronienie w Oliwie – w tamtejszym domu zakonnym sióstr q elżbietanek. Część dominikanek wyjechała do Generalnego Gubernatorstwa. Po 1945 roku w zamian za utraconą przedwojenną siedzibę siostry otrzymały kamienicę przy ul. Świętojańskiej 49 (tzw. Dom q Zachariasa Zappio), którą odbudowały i uczyniły swoją siedzibą aż do 2009. W dalszym ciągu zajmowały się pracą katechetyczną, wspomagały pracę parafii św. Mikołaja prowadzoną przez q dominikanów, organizowały rekolekcje dla dziewcząt. W 2009 roku budynek sprzedany i przekształcony w hostel, a siostry przeniosły się do domu zakonnego na q Wzgórzu Mickiewicza, przy ul. Maryli 43. {{author: SK}} [[Category: Encyklopedia]]
+
[[File:Dominikanka.JPG|thumb|Dominikanka]]
 +
'''DOMINIKANKI''', Zgromadzenie Sióstr św. Dominika, jedno ze zgromadzeń szeroko pojętej rodziny zakonów dominikańskich, założone w roku 1861 w zaborze rosyjskim przez matkę Marię Kolumbę (Różę Filipinę Białecką) w Wielowsi koło Sandomierza; w 1875 zatwierdzenie diecezjalne, 1885 papieskie. Do zakonnej charyzmy dominikanek należy szeroko pojęta praca katechetyczno-parafialna, pomoc ludziom samotnym, chorym, cierpiącym i opuszczonym. W Gdańsku od roku 1922; na zlecenie q Gdańskiej Macierzy Szkolnej zorganizowały sieć ochronek przedszkolnych (w 1939 – łącznie 15), w których objęły opieką polskie dzieci w wieku 3–6 lat, ucząc je polskiego patriotyzmu przy okazji pogadanek o tematyce religijnej, historyczno-narodowej i przyrodniczej oraz przy nauce śpiewu. Ochronki działały w budynkach należących do rządu polskiego, wynajmowanych bądź specjalnie na ten cel budowanych. Najważniejszym ośrodkiem dominikanek w Gdańsku był początkowo barak mieszczący klasztorek, kaplicę i przedszkole przy q Gimnazjum Polskim przy Am Weißen Turm 1 (ul. Augustyńskiego), następnie budynek q Dyrekcji Kolei przy Am Olivaer Tor 2–4 (ul. Dyrekcyjna). W roku 1939 ochronki zamknięto, a dominikanki usunięto z budynku Dyrekcji. Za sprawą bp. gdańskiego q Carla Marii Spletta znalazły schronienie w Oliwie – w tamtejszym domu zakonnym sióstr q elżbietanek. Część dominikanek wyjechała do Generalnego Gubernatorstwa. Po 1945 roku w zamian za utraconą przedwojenną siedzibę siostry otrzymały kamienicę przy ul. Świętojańskiej 49 (tzw. Dom q Zachariasa Zappio), którą odbudowały i uczyniły swoją siedzibą aż do 2009. W dalszym ciągu zajmowały się pracą katechetyczną, wspomagały pracę parafii św. Mikołaja prowadzoną przez q dominikanów, organizowały rekolekcje dla dziewcząt. W 2009 roku budynek sprzedany i przekształcony w hostel, a siostry przeniosły się do domu zakonnego na q Wzgórzu Mickiewicza, przy ul. Maryli 43. {{author: SK}} [[Category: Encyklopedia]]

Wersja z 16:05, 27 maj 2014

Dominikanka

DOMINIKANKI, Zgromadzenie Sióstr św. Dominika, jedno ze zgromadzeń szeroko pojętej rodziny zakonów dominikańskich, założone w roku 1861 w zaborze rosyjskim przez matkę Marię Kolumbę (Różę Filipinę Białecką) w Wielowsi koło Sandomierza; w 1875 zatwierdzenie diecezjalne, 1885 papieskie. Do zakonnej charyzmy dominikanek należy szeroko pojęta praca katechetyczno-parafialna, pomoc ludziom samotnym, chorym, cierpiącym i opuszczonym. W Gdańsku od roku 1922; na zlecenie q Gdańskiej Macierzy Szkolnej zorganizowały sieć ochronek przedszkolnych (w 1939 – łącznie 15), w których objęły opieką polskie dzieci w wieku 3–6 lat, ucząc je polskiego patriotyzmu przy okazji pogadanek o tematyce religijnej, historyczno-narodowej i przyrodniczej oraz przy nauce śpiewu. Ochronki działały w budynkach należących do rządu polskiego, wynajmowanych bądź specjalnie na ten cel budowanych. Najważniejszym ośrodkiem dominikanek w Gdańsku był początkowo barak mieszczący klasztorek, kaplicę i przedszkole przy q Gimnazjum Polskim przy Am Weißen Turm 1 (ul. Augustyńskiego), następnie budynek q Dyrekcji Kolei przy Am Olivaer Tor 2–4 (ul. Dyrekcyjna). W roku 1939 ochronki zamknięto, a dominikanki usunięto z budynku Dyrekcji. Za sprawą bp. gdańskiego q Carla Marii Spletta znalazły schronienie w Oliwie – w tamtejszym domu zakonnym sióstr q elżbietanek. Część dominikanek wyjechała do Generalnego Gubernatorstwa. Po 1945 roku w zamian za utraconą przedwojenną siedzibę siostry otrzymały kamienicę przy ul. Świętojańskiej 49 (tzw. Dom q Zachariasa Zappio), którą odbudowały i uczyniły swoją siedzibą aż do 2009. W dalszym ciągu zajmowały się pracą katechetyczną, wspomagały pracę parafii św. Mikołaja prowadzoną przez q dominikanów, organizowały rekolekcje dla dziewcząt. W 2009 roku budynek sprzedany i przekształcony w hostel, a siostry przeniosły się do domu zakonnego na q Wzgórzu Mickiewicza, przy ul. Maryli 43. SK

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania