REINHOLD, firma
Linia 1: | Linia 1: | ||
{{web}} | {{web}} | ||
− | '''REINHOLD''', F.G. Reinhold, firma armatorsko-spedycyjna. Założona w 1858 roku przez Friedricha Gottlieba Reinholda (7 V 1801 Gdańsk – 8 IX 1878 Gdańsk), w 1831 właściciela firmy handlu hurtowego zbożem, z kantorem przy Poggenpfuhl 35 (ul. Żabi Kruk), w 1839 przy Dienergasse 14 (ul. Służebna). Wykorzystując nabytą dawną firmę armatorską, David R. Reehtz w 1858 roku założył firmę Reinhold F.G. Obsługiwała ona statki w porcie gdańskim i na redzie. Kantor mieścił się przy Heilige-Geist-Gasse 78 (ul. św. Ducha). W 1863 roku prokurentem firmy został Desiderius Wilhelm Adolph Siedler sen. (1 III 1833 Szczecinek – 14 V 1889 Gdańsk), od 1866 jej współwłaściciel. Po śmierci założyciela jej jedyny właściciel. Syn wspólnika, Paul Friedrich Robert Reinhold (1832–1901), pracował w firmie jako prokurent. Desiderius Siedler sen. przekształcił ją po 1878 roku w firmę armatorsko-maklerską. Kantor firmy przeniesiono do kamienicy (nabytej około 1870 roku przez Desideriusa Siedlera) przy Brotbänkengasse 26 (ul. Chlebnicka), gdzie istniał do około 1925. Agencja firmy działała także w Nowym Porcie, w latach 1884–1897 przy Hafenstraße 4 (ulica obecnie nie istnieje), od 1905 przy Wolterstraße 2 (ul. Wąska). Po 1880 roku statki firmy pływały regularnie do Szwecji, Norwegii, Rosji (Petersburga), Anglii, Holandii, Belgii. Po 1880 roku w skład jej taboru wchodziły wyłącznie niewielkie parowce kabotażowe.<br /><br /> | + | '''REINHOLD''', F.G. Reinhold, firma armatorsko-spedycyjna. Założona w 1858 roku przez Friedricha Gottlieba Reinholda (7 V 1801 Gdańsk – 8 IX 1878 Gdańsk), w 1831 właściciela firmy handlu hurtowego zbożem, z kantorem przy Poggenpfuhl 35 (ul. Żabi Kruk), w 1839 przy Dienergasse 14 (ul. Służebna). Wykorzystując nabytą dawną firmę armatorską, David R. Reehtz w 1858 roku założył firmę Reinhold F.G. Obsługiwała ona statki w porcie gdańskim i na redzie. Kantor mieścił się przy Heilige-Geist-Gasse 78 (ul. św. Ducha). W 1863 roku prokurentem firmy został Desiderius Wilhelm Adolph Siedler sen. (1 III 1833 Szczecinek – 14 V 1889 Gdańsk), od 1866 jej współwłaściciel. Po śmierci założyciela jej jedyny właściciel. Syn wspólnika, Paul Friedrich Robert Reinhold (1832–1901), pracował w firmie jako prokurent. Desiderius Siedler sen. przekształcił ją po 1878 roku w firmę armatorsko-maklerską. Kantor firmy przeniesiono do kamienicy (nabytej około 1870 roku przez Desideriusa Siedlera) przy Brotbänkengasse 26 (ul. Chlebnicka), gdzie istniał do około 1925. Agencja firmy działała także w Nowym Porcie, w latach 1884–1897 przy Hafenstraße 4 (ulica obecnie nie istnieje), od 1905 przy Wolterstraße 2 (ul. Wąska). Po 1880 roku statki firmy pływały regularnie do Szwecji, Norwegii, Rosji (Petersburga), Anglii, Holandii, Belgii. Po 1880 roku w skład jej taboru wchodziły wyłącznie niewielkie parowce kabotażowe.<br /><br /> |
+ | {| class="tableGda" | ||
+ | |- | ||
+ | |+ Tonaż taboru firmy F.G. Reinhold | ||
+ | |- | ||
+ | ! style="width: 80px" | Rok | ||
+ | ! Liczba | ||
+ | ! Tonaż | ||
+ | |- | ||
+ | | 1884 | ||
+ | | 5 | ||
+ | | 2 242 NRT | ||
+ | |- | ||
+ | | 1894 | ||
+ | | 9 | ||
+ | | 3 746 NRT | ||
+ | |- | ||
+ | | 1904 | ||
+ | | 8 | ||
+ | | 3 507 NRT | ||
+ | |- | ||
+ | | 1914 | ||
+ | | 6 | ||
+ | | 2 946 NRT | ||
+ | |- | ||
+ | | 1923 | ||
+ | | 5 | ||
+ | | 5 200 TDW | ||
+ | |- | ||
+ | | 1925–1945 | ||
+ | | 8 | ||
+ | | 8 500–12 300 TDW | ||
+ | |- | ||
+ | | class="authorEgTab" |{{author: MrGl}} | ||
+ | |} | ||
+ | <br />Po śmierci Desideriusa Siedlera sen. (od 1889 roku także członka q Korporacji Kupców) jego spadkobiercą został syn Desiderius Siedler jr (II) (1861–1915), kontynuujący dotychczasową działalność firmy. W latach 1892–1897 jego wspólnikiem i prokurentem firmy był kupiec August Borowski. Okres I wojny światowej ograniczył zasięg działalności firmy do rejonu Morza Bałtyckiego i portów niemieckich. Desiderius Siedler jr zmarł z żalu po stracie na froncie starszego syna Desideriusa III (1892–1914). Po jego śmierci kierownictwo przejęła wdowa Maria Siedler z domu Müller (1871 Polzow w Uckermark – 7 VI 1939 Berlin, pochowana w Gdańsku), żona Desideriusa Siedlera jr. od 5 VI 1891. Prowadziła ją przy pomocy prokurentów. 1 I 1920 roku wspólnikiem został q Eduard Bosselmann, siostrzeniec Desideriusa Siedlera jr. (II), ożeniony potem ze swoją kuzynką Edith Siedler. Świetnie przygotowany do zawodu, ożywił działalność firmy, utworzył siostrzane przedsiębiorstwo Seereederei Danzig AG o podobnych zadaniach, posiadające w 1923 roku: jeden mały parowiec do żeglugi kabotażowej (625 DTW) oraz trzy duże parowce o tonażu od 3500 do 4500 DTW, przystosowane do żeglugi oceanicznej. Drugą, utworzoną przez niego 1 I 1924 roku, spółką z o.o. Danziger Stauereibetrieb GmbH, był zakład sztauerski, wyodrębniony z firmy Reinhold F.G. W 1936 roku współwłaścicielem firmy został młodszy syn Desideriusa Siedlera jr., Hans Günther Siedler (1904–2001), w 1939 przejął kierownictwo, pozostali członkowie rodziny byli udziałowcami. W 1928 roku główna siedziba firmy znajdowała się przy Hopfengasse 33 (ul. Chmielna), w latach 1934–1939 przy Mattenbuden 30 (ul. Szopy). Po zakończeniu II wojny światowej zamieszkał z rodziną w Lubece i reaktywował tam w 1946 roku firmę pod dawną nazwą. Dział następnie w Lubece i w Hamburgu. Posiadała w 1946 kilka statków, które ocalały z wojennej zawieruchy. W 2001 roku firma została zlikwidowana i wykreślona z rejestru handlowego przez ostatniego jej właściciela, Hansa Jobsta Siedlera (ur. 13 I 1941 Gdańsk). {{author: MrGl}} [[Category: Encyklopedia]] |
Wersja z 20:05, 13 mar 2014
REINHOLD, F.G. Reinhold, firma armatorsko-spedycyjna. Założona w 1858 roku przez Friedricha Gottlieba Reinholda (7 V 1801 Gdańsk – 8 IX 1878 Gdańsk), w 1831 właściciela firmy handlu hurtowego zbożem, z kantorem przy Poggenpfuhl 35 (ul. Żabi Kruk), w 1839 przy Dienergasse 14 (ul. Służebna). Wykorzystując nabytą dawną firmę armatorską, David R. Reehtz w 1858 roku założył firmę Reinhold F.G. Obsługiwała ona statki w porcie gdańskim i na redzie. Kantor mieścił się przy Heilige-Geist-Gasse 78 (ul. św. Ducha). W 1863 roku prokurentem firmy został Desiderius Wilhelm Adolph Siedler sen. (1 III 1833 Szczecinek – 14 V 1889 Gdańsk), od 1866 jej współwłaściciel. Po śmierci założyciela jej jedyny właściciel. Syn wspólnika, Paul Friedrich Robert Reinhold (1832–1901), pracował w firmie jako prokurent. Desiderius Siedler sen. przekształcił ją po 1878 roku w firmę armatorsko-maklerską. Kantor firmy przeniesiono do kamienicy (nabytej około 1870 roku przez Desideriusa Siedlera) przy Brotbänkengasse 26 (ul. Chlebnicka), gdzie istniał do około 1925. Agencja firmy działała także w Nowym Porcie, w latach 1884–1897 przy Hafenstraße 4 (ulica obecnie nie istnieje), od 1905 przy Wolterstraße 2 (ul. Wąska). Po 1880 roku statki firmy pływały regularnie do Szwecji, Norwegii, Rosji (Petersburga), Anglii, Holandii, Belgii. Po 1880 roku w skład jej taboru wchodziły wyłącznie niewielkie parowce kabotażowe.
Rok | Liczba | Tonaż |
---|---|---|
1884 | 5 | 2 242 NRT |
1894 | 9 | 3 746 NRT |
1904 | 8 | 3 507 NRT |
1914 | 6 | 2 946 NRT |
1923 | 5 | 5 200 TDW |
1925–1945 | 8 | 8 500–12 300 TDW |
Po śmierci Desideriusa Siedlera sen. (od 1889 roku także członka q Korporacji Kupców) jego spadkobiercą został syn Desiderius Siedler jr (II) (1861–1915), kontynuujący dotychczasową działalność firmy. W latach 1892–1897 jego wspólnikiem i prokurentem firmy był kupiec August Borowski. Okres I wojny światowej ograniczył zasięg działalności firmy do rejonu Morza Bałtyckiego i portów niemieckich. Desiderius Siedler jr zmarł z żalu po stracie na froncie starszego syna Desideriusa III (1892–1914). Po jego śmierci kierownictwo przejęła wdowa Maria Siedler z domu Müller (1871 Polzow w Uckermark – 7 VI 1939 Berlin, pochowana w Gdańsku), żona Desideriusa Siedlera jr. od 5 VI 1891. Prowadziła ją przy pomocy prokurentów. 1 I 1920 roku wspólnikiem został q Eduard Bosselmann, siostrzeniec Desideriusa Siedlera jr. (II), ożeniony potem ze swoją kuzynką Edith Siedler. Świetnie przygotowany do zawodu, ożywił działalność firmy, utworzył siostrzane przedsiębiorstwo Seereederei Danzig AG o podobnych zadaniach, posiadające w 1923 roku: jeden mały parowiec do żeglugi kabotażowej (625 DTW) oraz trzy duże parowce o tonażu od 3500 do 4500 DTW, przystosowane do żeglugi oceanicznej. Drugą, utworzoną przez niego 1 I 1924 roku, spółką z o.o. Danziger Stauereibetrieb GmbH, był zakład sztauerski, wyodrębniony z firmy Reinhold F.G. W 1936 roku współwłaścicielem firmy został młodszy syn Desideriusa Siedlera jr., Hans Günther Siedler (1904–2001), w 1939 przejął kierownictwo, pozostali członkowie rodziny byli udziałowcami. W 1928 roku główna siedziba firmy znajdowała się przy Hopfengasse 33 (ul. Chmielna), w latach 1934–1939 przy Mattenbuden 30 (ul. Szopy). Po zakończeniu II wojny światowej zamieszkał z rodziną w Lubece i reaktywował tam w 1946 roku firmę pod dawną nazwą. Dział następnie w Lubece i w Hamburgu. Posiadała w 1946 kilka statków, które ocalały z wojennej zawieruchy. W 2001 roku firma została zlikwidowana i wykreślona z rejestru handlowego przez ostatniego jej właściciela, Hansa Jobsta Siedlera (ur. 13 I 1941 Gdańsk).