BRAMA LUDWISARSKA
(Nie pokazano 1 wersji utworzonej przez jednego użytkownika) | |||
Linia 4: | Linia 4: | ||
'''BRAMA LUDWISARSKA''' zlokalizowana od zachodu ul. św. Ducha. Wzniesiona w 3. ćwierci XIV wieku. Dysponowała przedbramiem. Wraz z przesuwaniem się od połowy XV wieku linii obronnej Głównego Miasta w kierunku zachodnim traciła swoje walory obronne.<br/><br> | '''BRAMA LUDWISARSKA''' zlokalizowana od zachodu ul. św. Ducha. Wzniesiona w 3. ćwierci XIV wieku. Dysponowała przedbramiem. Wraz z przesuwaniem się od połowy XV wieku linii obronnej Głównego Miasta w kierunku zachodnim traciła swoje walory obronne.<br/><br> | ||
Początkowo – w odróżnieniu od bramy zamykającej ulicę od strony Motławy – nazywana Bramą Św. Ducha bei der Calegassen. Od 1574 zwana Glockentor (Brama Dzwonów), od skupiska przy niej warsztatów gdańskich ludwisarzy, z których niektórzy (np. [[ANTHONY CARL GOTTFRIED, ludwisarz| Carl Gottfried Anthony]] w latach 1770–1814) wykorzystywali bramę jako swoją ludwisarnię. Do czasu likwidacji bramy dzieliła ona ul. św. Ducha na dwa odcinki, z których krótszy, między nią a Targiem Drzewnym, określany był najpierw jako extra portam (poza bramą), a w końcu XVIII wieku Im Glockentor (w bramie dzwonów). Po 1945 nazwę Glockentor oddano jako Brama Ludwisarska. <br/><br> | Początkowo – w odróżnieniu od bramy zamykającej ulicę od strony Motławy – nazywana Bramą Św. Ducha bei der Calegassen. Od 1574 zwana Glockentor (Brama Dzwonów), od skupiska przy niej warsztatów gdańskich ludwisarzy, z których niektórzy (np. [[ANTHONY CARL GOTTFRIED, ludwisarz| Carl Gottfried Anthony]] w latach 1770–1814) wykorzystywali bramę jako swoją ludwisarnię. Do czasu likwidacji bramy dzieliła ona ul. św. Ducha na dwa odcinki, z których krótszy, między nią a Targiem Drzewnym, określany był najpierw jako extra portam (poza bramą), a w końcu XVIII wieku Im Glockentor (w bramie dzwonów). Po 1945 nazwę Glockentor oddano jako Brama Ludwisarska. <br/><br> | ||
− | + | Przeznaczona częściowo na mieszkania, m.in. od 1613 zamieszkiwał tu przybyły z Elblaga David Körner, w 1630–1631 pełniący urząd miejskiego zegarmistrza, w korespondencji z Radą Miejską narzekając na panujące w izbach ciemność i zimno. Pomieszczenia bramne na swoje magazyny wykorzystywali także kupcy sukna (w ostatnim okresie istnienia bramy mieli tu swoje składy m.in: w 1808–1817 Nathanael Heinrich Gertz (Görtz), w 1809 Nathanel Döring (1745–1816), kupiec z ul. Św. Trójcy na Starym Przedmieściu, w 1809 Andreas Barendt (1743–1828), od 31 XII 1788 mający pracownicze (robotnicze) [[OBYWATELSTWO MIEJSKIE | obywatelstwo Gdańska]], w 1817 Daniel Skoniecki i Johann Michael Schultz (1791–1862)).<br/><br> | |
Rozebrana w latach 1820–1825, w miejscu po niej wzniesiono kamienice mieszkalno-handlowe. Obecnie w tym miejscu znajduje się część kompleksu [[TEATR WYBRZEŻE| Teatru Wybrzeże]]. {{author: BŚ}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Przestrzeń miasta]] | Rozebrana w latach 1820–1825, w miejscu po niej wzniesiono kamienice mieszkalno-handlowe. Obecnie w tym miejscu znajduje się część kompleksu [[TEATR WYBRZEŻE| Teatru Wybrzeże]]. {{author: BŚ}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Przestrzeń miasta]] |
Aktualna wersja na dzień 11:49, 8 gru 2023
![](https://gdansk.gedanopedia.pl/images/thumb/c/cb/Brama_Ludwisarska.jpg/180px-Brama_Ludwisarska.jpg)
BRAMA LUDWISARSKA zlokalizowana od zachodu ul. św. Ducha. Wzniesiona w 3. ćwierci XIV wieku. Dysponowała przedbramiem. Wraz z przesuwaniem się od połowy XV wieku linii obronnej Głównego Miasta w kierunku zachodnim traciła swoje walory obronne.
Początkowo – w odróżnieniu od bramy zamykającej ulicę od strony Motławy – nazywana Bramą Św. Ducha bei der Calegassen. Od 1574 zwana Glockentor (Brama Dzwonów), od skupiska przy niej warsztatów gdańskich ludwisarzy, z których niektórzy (np. Carl Gottfried Anthony w latach 1770–1814) wykorzystywali bramę jako swoją ludwisarnię. Do czasu likwidacji bramy dzieliła ona ul. św. Ducha na dwa odcinki, z których krótszy, między nią a Targiem Drzewnym, określany był najpierw jako extra portam (poza bramą), a w końcu XVIII wieku Im Glockentor (w bramie dzwonów). Po 1945 nazwę Glockentor oddano jako Brama Ludwisarska.
Przeznaczona częściowo na mieszkania, m.in. od 1613 zamieszkiwał tu przybyły z Elblaga David Körner, w 1630–1631 pełniący urząd miejskiego zegarmistrza, w korespondencji z Radą Miejską narzekając na panujące w izbach ciemność i zimno. Pomieszczenia bramne na swoje magazyny wykorzystywali także kupcy sukna (w ostatnim okresie istnienia bramy mieli tu swoje składy m.in: w 1808–1817 Nathanael Heinrich Gertz (Görtz), w 1809 Nathanel Döring (1745–1816), kupiec z ul. Św. Trójcy na Starym Przedmieściu, w 1809 Andreas Barendt (1743–1828), od 31 XII 1788 mający pracownicze (robotnicze) obywatelstwo Gdańska, w 1817 Daniel Skoniecki i Johann Michael Schultz (1791–1862)).
Rozebrana w latach 1820–1825, w miejscu po niej wzniesiono kamienice mieszkalno-handlowe. Obecnie w tym miejscu znajduje się część kompleksu Teatru Wybrzeże.