ZAWISTOWSKA HELENA

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Halina Zawistowska podczas uroczystości z okazji jej 95.-lecia, 2017
Hasło powstało dzięki Miastu Gdańsk
Partner redakcji

HELENA NATALIA ZAWISTOWSKA z domu Hajdukiewicz (3 I 1922 Wilno – 29 IV 2021 Gdańsk), lekarka, pisarka, autorka książek dla dzieci. Córka Władysława Hajdukiewicza, inżyniera, naczelnika Wydziału Przemysłu i Handlu w wileńskim urzędzie wojewódzkim, w czasie II wojny światowej działacza Delegaturze Rządu na Kraj w okręgu wileńskim i Natalii Hajdukiewicz, nauczycielki języka francuskiego.

Do 1939 ukończyła w Wilnie cztery klasy gimnazjalne, od tego roku uczyła się w Liceum Żeńskim im. Księcia Adama Czartoryskiego, pod rządami litewskimi przekształconego w VI Wileńskie Gimnazjum Żeńskie, pod rządami radzieckimi w 1940–1941 w żeńską średnią szkołę dziesięcioletnią. W latach 1943–1944 studiowała medycynę na tajnym Uniwersytecie Stefana Batorego. Od 1942 łączniczka Armii Krajowej (pseudonim „Wanda”). 30 XII 1944 wraz z rodziną aresztowana w Wilnie przez Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych (NKWD), osadzona w więzieniu na Łukiszkach. 11 III 1945 wysłana do obozu Jełszanki koło Saratowa, dotarła tam 1 kwietnia i pracowała jako pielęgniarka. Do 1947 była także więźniarką łagrów Kutaisi w Gruzji i Borowicze koło Leningradu. Zwolniona w grudniu 1947, wróciła do Wilna.

W Gdańsku od lipca 1948. W 1952 ukończyła Akademię Medyczną w Gdańsku (AMG). W latach 1949–1965 pracowniczka Zakładu Histologii i Embriologii AMG, od 1964 doktor na podstawie rozprawy Badania histochemiczne nad niedojrzałym jajnikiem myszy białej (promotor prof. Stanisław Hiller). od 1955 do 1979 pracowała też jako lekarz w lecznictwie otwartym.

Członkini Oddziału Pomorskiego Towarzystwa Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej oraz Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Oddział Gdańsk. Autorka między innymi Od Wilii po Uklę. Niezapomniany czas letnich wakacji w Wilnie i na Wileńszczyźnie w latach dwudziestych i trzydziestych dwudziestego wieku (2011), Iliria. Opowieść baśniowa (2002), Tajemnica Zatopionej Wyspy i inne baśnie (2000), Astrolog Bum i dobry diabeł Tot (1998), Łuk Karakamby (1997), Żelazna wieża (1993), W państwie podziemnego gnoma. Opowieść baśniowa (1988), O zaginionych żeglarzach i latającej szafie (1987).

W 2002 i w 2011 otrzymała Nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury, w 2017 została nagrodzona Medalem Prezydenta Miasta Gdańska. Od 1952 żona Stanisława Zawistowskiego, poznanego podczas zesłania w Jełszankiach, matka Władysława Zawistowskiego. Pochowana na cmentarzu Srebrzysko. EFL

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania