STANOWSKI ROMAN

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Roman Stanowski
Bal Mistrzów Sportu 1965: Roman Stanowski we własnym układzie tanecznym

ROMAN STANOWSKI (21 II 1924 Gdańsk – 10 I 2002 Gdańsk), dziennikarz. Syn Stanisława, obrońcy Lwowa w 1919, pracownika gdańskiej Dyrekcji Kolei, po 1933 (po przeniesieniu tam Dyrekcji) z rodziną w Toruniu i Zofii z domu Lateiner. W czasie II wojny światowej w Warszawie, w 1943 uzyskał konspiracyjną maturę, żołnierz AK (pseudonim Zych), ukończył szkołę podchorążych, walczył w powstaniu warszawskim na Powiślu w III zgrupowaniu „Konrad”, 2. kompanii, plutonie „Rafałki” (plutonowy, odznaczony między innymi Krzyżem Armii Krajowej, Warszawskim Krzyżem Powstańczym). Po kapitulacji powstania więzień Stalagu XI B we Fallingbostel, w listopadzie 1944 pracował przy odgruzowywaniu rafinerii w Misburgu (obecnie dzielnica Hanoweru).

15 IV 1945 uwolniony przez wojska amerykańskie, od 1946 ponownie w Gdańsku. W 1949 absolwent Wydziału Ekonomiki Transportu Wyższej Szkoły Handlu Morskiego w Sopocie. Od 1950 do emerytury w 1986 pracował w redakcji „Dziennika Bałtyckiego”, początkowo jako redaktor działu miejskiego, redaktor depeszowy, od 1956 jako kierownik działu sportowego. Od 1955 gdański korespondent „Przeglądu Sportowego” i Redakcji Sportowej Polskiej Agencji Prasowej w Warszawie. Sprawozdawca między innymi z igrzysk olimpijskich w Monachium i olimpiady żeglarskiej w Kilonii (1972). W 1953–1982 członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, wielokrotnie we władzach Oddziału Morskiego. Od 1982 w Stowarzyszeniu Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej.

W 1980 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, a także w 1973 odznaką „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej” i złotym medalem „Za wybitne zasługi dla Polskiego Ruchu Olimpijskiego”. Wyróżniony tytułem Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej. Pośmiertnie odznaczony medalem „Za zasługi dla gdańskiego sportu” (2018). JRD

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania