RUPERTI ANDREAS

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

ANDREAS RUPERTI (zm. 22 VII 1447 Rzym), profesor teologii, pleban kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Gdańsku. Pochodził niewątpliwie z terenu Pomorza Gdańskiego. Jako „Andreas Ruperti de Danczk” zapisał się w semestrze letnim 1419 na uniwersytet w Lipsku. W 1433, jako „Andreas Ruperti von Prust”, był rektorem tego uniwersytetu. W 1435 jako doktor teologii immatrykulował się na uniwersytecie w Bolonii, zostając prokuratorem nacji niemieckiej. Dowodnie w latach 1436–1447 kilkakrotnie określany również jako profesor teologii.

Po odbytych studiach wrócił do Prus i jako członek zakonu krzyżackiego w latach 1436–1438 był plebanem kościoła parafialnego św. Janów w Starym Mieście Toruniu, działając także jako dyplomata krzyżacki. 27 XI 1436 magister sztuk wyzwolonych i kanonik w Preszburgu Kaspar Nayl, regulując dług zaciągnięty w Wiedniu w wysokości 60 florenów węgierskich, zwracał się do Rady Miasta Gdańska o wydanie magistrowi nauk biblijnych Andreasowi Rupertiemu całej spuścizny po Gertrudzie Steyn, matce Kaspara, zmarłej w Gdańsku rok wcześniej. W latach 1438–1447 był plebanem gdańskiego kościoła NMP. W tym okresie określany również jako kanonik chełmżyński, choć zapewne nie rezydował przy kościele katedralnym w Chełmży, przebywając raczej przy bogato uposażonym gdańskim kościele. Brany był pod uwagę jako następca biskupa Sambii Michaela Jungego.

Podkreśla się niekiedy jego porywczy charakter. Stąd konflikty: w 1441 z Nikolausem Kobelau, plebanem gdańskiego kościoła św. Katarzyny Aleksandryjskiej, którego skarżył przed soborem w Bazylei, i w 1443 z władzami Głównego Miasta Gdańska, w którym to sporze uzyskał nawet mandat zabraniający mieszania się Rady w sprawy majątku kościelnego parafii NMP.

Jako aktywny dyplomata krzyżacki prowadził między innymi rokowania o Nową Marchię, był w składzie sądu polubownego rozstrzygającego sprawę Skolimów, uczestniczył z wielkim mistrzem zakonu krzyżackiego na zjeździe we Frankfurcie nad Menem; z misjami dyplomatycznymi był także w Wiedniu i Salzburgu. Od połowy 1446 piastował też urząd prokuratora zakonu krzyżackiego przy kurii papieskiej oraz kasztelana na rzymskim Zamku Świętego Anioła (Engelsburg). RK

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania