MINKIEWICZ WITOLD

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Nagrobek Witolda Minkiewicza

WITOLD MINKIEWICZ (17 VI 1880 Irkuck – 27 I 1961 Gdańsk), architekt, pracownik Politechniki Gdańskiej (PG). Syn zesłańców, Józefa i Romany z domu Ciesielskiej, ukończył szkołę realną w Tobolsku. W latach 1900–1901 uczył się najpierw w Instytucie Politechnicznym Warszawie (studia inżynieryjno-budowlane), po zakazie władz carskich pobytu w Warszawie od 1901 do 1908 studiował na Wydziale Architektury Szkoły Politechnicznej we Lwowie. Od 1908 do 1919 zatrudniony był w Katedrze Budownictwa Utylitarnego lwowskiej Szkole Politechnicznej, jednocześnie w latach 1910–1914 był wykładowcą w lwowskiej Państwowej Szkole Przemysłowej. Podczas I wojny światowej, od 1915 do 1919 służył w oddziałach technicznych Armii Austro-Węgier. W 1920 uczestnik obrony Lwowa w 1920 i wojny polsko-rosyjskiej.

W latach 1920–1939 pracował na Politechnice Lwowskiej (dawnej Szkole Politechnicznej), w 1920 profesor nadzwyczajny, od 1925 profesor zwyczajny, w latach 1920–1939 kierownik Katedry Architektury Monumentalnej i Form Architektonicznych, w 1923–1924 i 1926–1927 dziekan Wydziału Architektury, prodziekan 1921–1923 i 1927–1930, rektor w 1930–1931. Od 1938 członek-korespondent Akademii Nauk Technicznych w Warszawie. W latach 1939–1941 profesor w Lwowskim Instytucie Politechnicznym, od 1941 doktor nauk technicznych, wykładał także na tajnych kursach. W lutym 1945 aresztowany przez NKWD i zesłany do Krasnodonu w Donbasie. W czerwcu 1945 zwolniony, wyjechał w 1946 ze Lwowa do Krakowa, skąd skierowany został przez Ośrodek Dyspozycji Nauki do Gdańska .

W Gdańsku w latach 1946–1960 kierownik Katedry Architektury Monumentalnej na Wydziale Architektury PG. Z mianowania przez rektora Stanisława Turskiego projektant odbudowy (Gmach Główny, 1947–1953) i rozbudowę uczelni. W latach 1947–1951 kierował odnową Zamku Królewskiego na Wawelu, w 1948 opracował pierwsze plany odbudowania gmachu Teatru Wybrzeże. Na emeryturę przeszedł w 1960 roku.

W latach 1938–1939 członek korespondent Akademii Nauk Technicznych (od 1939 Polskiej Akademii Nauk Technicznych) w Warszawie, od 1955 członek korespondent Polskiej Akademii Nauk, od 1956 członkiem rzeczywistym. W 1938 doktor honoris causa Politechniki Lwowskiej, w 1960 doktor honoris causa PG.

Uhonorowany między innymi Srebrnym Medalem Ministerstwa Robót Publicznych Francji (1923), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1938), Orderem Sztandaru Pracy I klasy (1956), odznaką „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej” (1972). Żonaty był z malarką Zofią Albinowską. Pochowany na cmentarzu Srebrzysko. MA







Bibliografia:
Andrzejewski Marek, Minkiewicz Witold, w: Słownik Biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego, t. 3, Gdańsk 1997, s. 227-288.
Brzozowski Stanisław M., Minkiewicz Witold, w: Polski Słownik Biograficzny, t. 21, 1976, s. 298-299.
Cielątkowska Romana, Architekt Witold Minkiewicz – profesor Politechniki Gdańskiej i Lwowskiej, „Pismo PG”, nr 7, 1994, s. 10-12.

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii