JEDWABSKI WOJCIECH ANTONI

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Błąd przy generowaniu miniatury Chyba brakuje pliku /home/fundacjagdansk/domains/gdansk.gedanopedia.pl/public_html/images/1/1f/Garyantesiewicz_Franciszek.jpeg
Wojciech Jedwabski w stroju organizacyjnym „Sokoła”
Błąd przy generowaniu miniatury Chyba brakuje pliku /home/fundacjagdansk/domains/gdansk.gedanopedia.pl/public_html/images/3/31/1_Jedwabski_Wojciech.jpeg
Wojciech Jedwabski podczas zjazdu dawnej Gdańskiej Macierzy Szkolnej, 1962, fot. Włodzimierz Nieżywiński

WOJCIECH ANTONI JEDWABSKI (28 XI 1890 Lalkowy koło Starogardu – 26 II 1967 Gdańsk), działacz polonijny, posiadał obywatelstwo II Wolnego Miasta Gdańska. Syn Jana i Heleny. W rodzinnej miejscowości ukończył szkołę powszechną i nauczył się kowalstwa. Od 1908 pracował w Gdańsku, w walcowni na Ostrowiu. Po wypadku w wojsku w 1909 uznany za inwalidę, oprócz przyznanej renty otrzymał pracę w gdańskim sądownictwie, następnie do 1919 w Stoczni Schichaua.

Po zakończeniu I wojny światowej należał do Rady Ludowej w Gdańsku. Na przełomie 1918/1919 brał udział w powstaniu wielkopolskim. Obok Franciszka Kubacza i Bonifacego Łangowskiego podczas negocjacji nad konwencją polsko-gdańską w Paryżu reprezentował Polonię gdańską.

Był członkiem Narodowej Partii Robotniczej i wiceprezesem Zjednoczenia Zawodowego Polskiego. Należał do inspiratorów powołania Gminy Polskiej i współorganizatorów Gdańskiej Macierzy Szkolnej, powstania Domu Polskiego przy ul. Wałowej, Towarzystwa Śpiewaczego „Moniuszko”, budowy boiska sportowego, którym następnie dysponował Klub Sportowy Gedania. W 1919 roku wybrany do Rady Miejskiej, poseł do Volkstagu I i II kadencji (1920–1923 i 1924–1927). Od 1908 członek, a w latach 1923–1925 prezes Okręgu I Gdańskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Od 1 X 1925 do 1939 pracował w Dyrekcji Kolei, w końcowym okresie w Oddziale Ruchowo-Handlowym. Był prezesem Zjednoczenia Kolejarzy Polskich. Aresztowany 1 IX 1939, przetrzymywany był w Victoriaschule i w obozie dla Polaków w Nowym Porcie, od stycznia więzień w obozie Stutthof i obozach koncentracyjnych w Sachsenhausen, Mauthausen-Gusen, Dachau, uwolniony 29 IV 1945.

Po leczeniu w Lubece od września 1946 w Polsce, był kierownikiem działu w Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Gdańsku, w latach 1946–1965 członek Miejskiej Rady Narodowej, od 1957 członek Prezydium, od 1958 członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Do 1959 prezes Zarządu Obwodu Gdańskiego Towarzystwa Rozwoju Ziem Zachodnich, następnie członek Komisji Rewizyjnej. Wiceprezes gdańskiego zarządu okręgu ZBoWiD. Członek PZPR.

Odznaczony między innymi Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Oficerskim OOP, Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, Medalem 10-lecia PRL, odznaką „Za zasługi dla Gdańska”, „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej”, Odznaką Tysiąclecia. Żonaty był z Franciszką (zm. 22 VII 1982). Pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu Srebrzysko. MA

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii