HELM OTTO

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Otto Helm

OTTO HELM (21 II 1826 Słupsk – 24 III 1902 Gdańsk), aptekarz, kolekcjoner, radny Gdańska. Po ukończeniu gimnazjum w Słupsku studiował farmację w Królewcu. W latach 1854–1874 właściciel dawnej Polnische Apotheke, za jego czasów Königliche Apotheke przy Heilige-Geist-Gasse 25 (ul. św. Ducha 26/30; zob. apteki). Sprzedał ją 1 I 1874 Albinowi Rehefeldowi 1843–1907). W latach 1863–1874 członek Rady Miejskiej, od 1875 do 1897 radca, nieetatowy członek Zarządu Miasta. Od 1865 działał w gdańskim Towarzystwie Przyrodniczym, od 1892 zasiadał w Radzie Muzeum Prowincji Zachodniopruskiej, był członkiem Zachodniopruskiego Stowarzyszenia Botaniczno-Zoologicznego.

Kolekcjoner bursztynu, w tym inkluzji (okazów z wtopionymi elementami roślin i owadów; bursztyn bałtycki: inkluzje). Liczącą blisko 5.000 okazów kolekcję, przekazaną po jego śmierci do Muzeum Prowincji Zachodniopruskiej, podczas II wojny światowej wywieziono z Gdańska, w Museum der Natur (Muzeum Przyrodnicze) w Gotha odnalazło się ponad 2400 okazów; przechowywane są w Westpreußische Landesmuseum (Zachodnopruskie Muzeum Krajowe) w Münster w Niemczech. Do Gdańska wróciły jedynie próbki żywic kopalnych, które odkupił i przekazał do Muzeum Archeologicznego doktor Günter Krumbiegel.

Autor między innymi prac: Mitteheilungen über Bernstein. Gedanit ein neues fssiles Harz („Archiv der Pharmazie”, 1878); Mittheilungen über Bernstein. XVII. Ueber den Gedanit, Succinit und eine Abart des letzteren, den sogenannten mürben Bernstein („Schriften der Naturforschenden Gesellschaft Danzig”, 1896). W czasopiśmie „Schriften der Naturforsch Gesellschaft in Dantzig” opublikował szereg artykułów o inkluzjach (Beiträge zur Kenntnis der Insecten des Bernsteins (1869); Thierische Einschlüsse im Succinit (1869); Ueber einige Einschlüsse im Bernstein (1884); Ueber die Insekten des Bernsteins (1886); Bemerkenswerte Käfereinschlüsse im Bernstein (1899); Insekteneinschlüsse in Gedanit (1899).

Był także autorem chemicznej analizy wody pitnej dla Gdańska (w przewodach wodociągowych i wodach gruntowych) oraz prac z dziedziny historii gdańskiego aptekarstwa. W 1899 uniwersytet w Królewcu przyznał mu tytuł doktora honoris causa za prace z dziedziny bursztynnictwa, w tym za badanie przedmiotów z bursztynu wykopanych przez Heinricha Schliemanna (1822–1890) w czasie jego prac w latach 1874–1876 w Mykenach na Peloponezie i udowodnienie bałtyckiego pochodzenia tego bursztynu. Jego ustalenia w tej kwestii zapoczątkowały dyskusję nad przebiegiem dawnych szlaków handlowych znad Morza Bałtyckiego nad Morze Śródziemne.

W Gdańsku otrzymał tytuł starszego obywatela (Stadtältester). Od 1857 roku członek loży Eugenia. W 1892 mieszkał przy Poggenpfuhl 88 (ul. Żabi Kruk). Żonaty z Elisabeth Leupold. MrGl

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania