FRANTZIUS THEODOSIUS CHRISTIAN

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

THEODOSIUS CHRISTIAN FRANTZIUS (2 II 1735 Lubeka – 18 VI 1802 Köslin (Koszalin)), kupiec i armator. Syn kupca z Lubeki (Lübeck) Theodora Christiana (1703–1739) i poślubionej mu w 1734 Anny Magdaleny Hoffmann (zm. 1777). Przybył do Gdańska około 1760, w 1764 nabył prawa miejskie, w latach 1769–1777 był przedstawicielem kupiectwa w Kwartale Wysokim. W 1790 został nobilitowany na sejmie czteroletnim (herb Taczała, dyplom wystawiony w 1793), w 1792 otrzymał od króla polskiego Stanisława Augusta Poniatowskiego tytuł tajnego radcy handlowego. Po włączeniu Gdańska do Prus był radcą handlowym w gdańskim Königliches Commerz- und Admiralitäts-Collegium (Królewski Sąd Handlowo-Morski).

Hurtownik i armator, handlował drewnem i zbożem z Anglią. W 1773 kantor jego firmy mieścił się w zakupionej Bramie Rybackiej ( Brama Żabia), w 1797 w jego domu przy Melzergasse 8 (ul. Słodowników). Inwestował w nieruchomości; posiadał między innymi kamienice przy Langgasse 28 (ul. Długa; w posiadaniu rodziny od 1782, z domem tylnym przy Hundegasse 336 (ul. Ogarna 112)), Langer Markt 26 (Długi Targ; 1789–1801), Grosse Krämergasse 10 (ul. Kramarska, 1788, podarował ją zięciowi).

Przyczynił się do rozwoju floty gdańskiej, budując w latach 1764–1793 na swój rachunek 19 statków; łącznie w tym czasie posiadał 30 żaglowców (23 samodzielnie, siedem w spółkach armatorskich). W 1793 stan jego floty wynosił 12 żaglowców, w 1800 – 17, w 1802 – 15. Należące do niego statki były jednostkami dużymi i wyjątkowymi, jak na gdańskie warunki (około 400–450 łasztów). Nadawał im nazwy związane z nazwiskami i imionami słynnych naukowców: „Copernicus”, „Hevelius” (zbudowany 1782 w Gdańsku), „Tycho de Brahe”, „Kepler”, „Ptolemeus”, „Halley”. Wraz z synami: Johannem Gotthardem, Theodorem Christianem (1771–1835), Danielem Gotthilfem (11 I 1779 Gdańsk – 13 XII 1837 Sopot), Friedrichem Wilhelmem, Karlem Eilhardem (11 III 1791 Gdańsk – 10 X 1863 Gdańsk) – został obdarzony przez króla Prus tytułem szlacheckim.

Pierwszą żoną i matką jego synów była poślubiona 4 IV 1768 w [KOŚCIÓŁ WNIEBOWZIĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY | kościele Najświętszej Marii Panny]] Adelgunda Justina Reinick (27 X 1747 Gdańsk – 17 V 1795 Gdańsk). Ponowny związek małżeński zawarł w tym samym kościele w marcu 1797 z wdową po lekarzu Joanną Renatą Krüger z domu Gorges (1745–1825). Oprócz wspomnianych synów ojciec także Johanny Justiny (1777 – 28 I 1837), od 9 XII 1802 żony gdańskiego lekarza Gottfrieda Götza (ślub w kościele NMP), a także zmarłych w niemowlęctwie: dwóch córek (pierwszej zm. 22 VIII 1774 w wieku 5/4 roku i drugiej ur. i zm. 12 IV 1776) oraz dwóch synów (zm. 8 VIII 1780 i 27 IV 1781).

Syn Daniel Gotthilf skupował dobra ziemskie. W 1804 nabył za 100 000 talarów od wdowy po pruskim generale Wilhelmie Magnusie von Brünneck i jej synów Kolibki i Chwarzno (obecnie w granicach Gdyni), po bankructwie sprzedał je zadłużone w 1822 za 45 800 talarów porucznikowi Alexandrowi Manns. 17 XI 1814 nabył od Kajetana hrabiego Sierakowskiego dworek w Sopocie (tzw. obecnie "Dworek Sierakowskich"), który wynajmował na lato wraz ze stajniami i powozownią, a który po jego śmierci przejął brat Karl Eilhard i który pozostawał w rękach jego potomków do chwili sprzedaży przez Cecylię von Frantzius 1 X 1904. EWŁ

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania