FALK JOHANNES DANIEL

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Johannes Daniel Falk
Herb rodowy Johannesa Daniela Falka

JOHANNES DANIEL FALK (28 X 1768 Gdańsk – 14 II 1826 Weimar), pedagog, pisarz. Syn gdańskiego perukarza. Absolwent Gimnazjum Akademickiego. Jako stypendysta Rady Miejskiej podjął studia teologiczne w Halle. Nie ukończywszy ich, osiadł w Weimarze, gdzie poznał Johanna Wolfganga Goethego (napisał o nim Goethe aus näherem persönlichem Umgange dargestellt, wyd. pośmiertnie 1832) i Friedricha Schillera. Dziennikarz, uprawiał poezję i satyrę (Taschenbuch für Freunde des Scherzes und der Satire, 1797–1803). W 1816 roku ułożył pieśń na Boże Narodzenie, Wielkanoc i Zielone Świątki, zatytułowaną O du fröhliche (O błogosławiony), w wersji uzupełnionej w roku 1829 przez Heinricha Holzschubera (1798–1847) śpiewaną również obecnie (na melodię sycylijskiej pieśni maryjnej O sanctissima) jako pieśń bożonarodzeniowa.

Zasłynął jako założyciel w Weimarze charytatywnego chrześcijańskiego Gesellschaft der Freunde in der Not (Stowarzyszenie Przyjaciół w Potrzebie) i nowoczesnego zakładu wychowawczego Lutherhof, który powołał (po śmierci podczas epidemii tyfusu czworga z siedmiorga własnych dzieci) z myślą o zaniedbanej młodzieży. Na jego wzór powstały podobne zakłady w różnych miastach Niemiec. Uchodzi za twórcę niemieckiej polityki społecznej.

Do 1945 roku jego imię, Falkweg, nosiła obecna ul. Topolowa we Wrzeszczu. EK

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania