DYAKOWSKI ANDRZEJ

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Andrzej Dyakowski podczas wernisażu Marcina Duszeńki w Pałacu Opatów 25 IX 2012
Fragment mapy nieba na budynku przy ul. Bednarskiej 2 na Skwerze Heweliusza

ANDRZEJ DYAKOWSKI (13 XII 1936 Kraków – 14 I 2020 Sopot) malarz, profesor Akademii Sztuk Pięknych. Syn Jana (23 X 1904 – 16 III 1971), absolwenta studiów rolniczych, ostatniego właściciela majątków Masłomiąca i Młodziejowice koło Krakowa oraz Zofii ze Skąpskich (7 I 1911 – 18 I 1980 Gdynia), absolwentki szkoły gospodarstwa wiejskiego dla kobiet w Snopkowie pod Lwowem, działaczki Sodalicji Mariańskiej. Brat Przemysława, saksofonisty jazzowego, Elżbiety (ur. 1944) scenografki i Pawła (13 IX 1940 – 22 X 1945 Zakopane).

W styczniu 1945 wraz z rodziną wysiedlony z Masłomiącej. Po krótkim pobycie w Krakowie (do końca roku szkolnego w czerwcu 1945, by ukończyć III klasę), wraz z matką i rodzeństwem w Zakopanem, gdzie matka została dyrektorką szkoły. Mimo dalszej przeprowadzki rodziny (w 1949 do Bielska–Białej, w 1950 do Pszczyny), pozostał w Zakopanem gdzie ukończył szkołę podstawową i technikum budowlane. W czasie nauki w technikum członek kadry narodowej juniorów w narciarstwie alpejskim. Do matury dopuszczony warunkowo po roku pracy jako cieśla przy budowie schronisku na Turbaczu. Po maturze w 1958 złożył dokumenty na Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej, nieprzyjęty, powołany został do służby wojskowej w lotnictwie Marynarki Wojennej. Po jej zakończeniu w 1961 zamieszkał w Sopocie, pracował jako kreślarz w biurze projektowym.

W 1963 został studentem Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej (PG), po I semestrze skreślony (nie zaliczył egzaminu z matematyki). Decyzją rektora przyjęty w 1964 na Wydział Malarstwa w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Gdańsku. W latach 1965-1966 dorabiał jako barman w Piwnicy Jazzowej u Kuzynów, założonej między innymi przez brata Przemysława w Klubie Studentów Wybrzeża Żak. Dyplom, w specjalności malarstwo architektoniczne, uzyskał w pracowni prof. Władysława Jackiewicza w 1969 roku.

W latach 1969-1971 pracował jako asystent stażysta w Pracowni Technik Malarskich ma Wydziale Malarstwa gdańskiej PWSSP, od 1971 jako asystent, w latach 1973–1977 jako starszy asystent. Od 1974 był asystentem w Pracowni Rysunku Katedry Kształcenia Podstawowego Wydziału Malarstwa PWSSP. Od 1978 adiunkt, samodzielne prowadził Pracownię Malarstwa i Rysunku w Studium Pedagogicznym PWSSP. Od 1982 adiunkt w Pracowni Malarstwa na Wydziale Malarstwa, od 1983 prowadził pracownię Specjalizacji Malarstwa Ściennego. Od 1988 docent w pracowni Malarstwa Ściennego, od 1991 profesor uczelniany i kierownik Pracowni Malarstwa Ściennego. Od 1997 profesor tytularny.

W latach 1973–1985 był opiekunem praktyk wakacyjnych, międzynarodowych plenerów studentów krajów nadbałtyckich „FART”, plenerów studenckich w Nowym Dworze, Kazimierzu nad Wisłą, Władysławowie, Potęgowie, Tucznie koło Piły oraz w 1994 w Zakopanem. Wspólnie z Maciejem Świeszewskim opiekun grupy studentów, którzy ozdobili swoim malarstwem nowy budynek Oddziału Hematologii i Onkologii Dziecięcej Kliniki Pediatrii, Hematologii, Onkologii i Endokrynologii Instytutu Pediatrii Akademii Medycznej w Gdańsku (2004–2005) oraz współwykonawca (wraz ze swymi studentami) sgraffita przedstawiającego fragment mapy nieba z dzieła Machina Coelestis Jana Heweliusza na elewacji kamienicy przy Skwerze Heweliusza w Gdańsku (2008).

Dwukrotny stypendysta Ministra Kultury i Sztuki. Od 1969 członek Związku Polskich Artystów Plastyków. W latach 1995–2006 członek Kapituły Nagrody Artystycznej Prezydenta Miasta Gdyni.

Wskrzesił idee uczenia malarstwa monumentalnego na gdańskiej uczelni, zwracając uwagę na logistykę ogromnie ważną dla każdej realizacji w przestrzeni publicznej i na dyscyplinę wymagającą zmiany podejścia do samego malarstwa. Specjalizował się w malarstwie architektonicznym i ściennym. Interpretował szereg kompozycji wariacyjnie poszukując nowych możliwości technicznych malarstwa monumentalnego i witrażu. Kierował pracami remontowymi elewacji kamienic na Głównym Mieście w Gdańsku w technikach: malarstwa ściennego (między innymi 1985 – rekonstrukcja malarska elewacji frontowej hotelu „Jantar” według projektu prof. Kazimierza Ostrowskiego z 1954), sgraffito (między innymi 1989 – renowacja wystroju elewacji kamienicy przy ul. Długiej 64 według projektu Hanny Żuławskiej z 1951), fresku (między innymi 1996 – renowacja trzynastu kamieniczek przy Długim Targu według projektu Hanny Żuławskiej) i al secco (między innymi 1995 – renowacja wystroju elewacji kamienicy przy Długim Targu, wówczas siedziby Banku Gdańskiego, według projektu Stanisława Wójcika z 1951). Projektował dekoracje wnętrz (sgraffito w Żaku, w Domu Studenckim ASP przy ul. Chlebnickiej, aula Gdańskiego Towarzystwa Naukowego 1972, restauracja „Róża Wiatrów” w Gdańsku-Wrzeszczu, sala konferencyjna Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni wg projektu Władysława Jackiewicza 1973) oraz ścian zewnętrznych (1994 – panneau dekoracyjne na terenie Browaru EB w Braniewie).

Projektował także scenografie do przedstawień scenicznych „Balety polskie” (Opera Poznańska 1965, Państwowa Opera i Filharmonia Bałtycka w Gdańsku 1974), rock-opery „Naga” (Teatr Muzyczny w Gdyni, 1973), reklamy (1993 – malowidło reklamowe dla Rafinerii Gdańskiej na elewacji budynku w Gdańsku-Oliwie przy Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu), witraże (1994 – dla firmy MEGA, Gdynia Orłowo).

Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi (18 I 1996), Medalem Uniwersytetu Gdańskiego (1990). Laureat Nagrody III stopnia Ministra Kultury i Sztuki (1983), nagrody artystycznej marszałka województwa pomorskiego „Gryfa Pomorskiego” (2008), Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury (2010). Wyróżniony podczas Ogólnopolskiej Wystawy Młodego Malarstwa, Rzeźby i Grafiki (BWA Sopot 1970 – I nagroda), Wystawy Okręgu Łódzkiego ZPAP (1970 – wyróżnienie honorowe za obraz bez tytułu), Festiwalu Młodego Malarstwa (Sopot 1971 – I nagroda), Ogólnopolskiego Konkurs na Obraz Sztalugowy (Łódź 1973 – dwa wyróżnienia honorowe).

Ojciec Ewy Dyakowskiej-Berbeki (22 IX 1957 Bielsko-Biała – 29 IV 2018 Zakopane), artystki malarki, graficzki i scenografki Teatru im. S.I. Witkacego w Zakopanem, żony himalaisty Macieja Berbeki (zginął w 2013 w wyprawie na Broad Peak), i Łukasza (ur. 12 IX 1971 Gdańsk), nauczyciela.

18 I 2020 rodzina, przyjaciele, artyści z ASP, władze Sopotu i muzycy pożegnali go uroczystą mszą żałobną, odprawioną w kościele św. Jakuba w Oliwie. 1 II 2020 został pochowany w rodzinnym grobie w Więcławicach Starych koło Krakowa. Do grobu rodzinnego złożono także urnę z prochami jego zmarłej w Gdyni matki. Matkę i brata żegnał na cmentarzu dźwiękami saksofonu brat Przemysław wraz ze swoim zespołem. JANSZ

Wybrane wystawy indywidualne
1970 Malarstwo (Morski Klub Kultury Gdynia)
1971 Salon debiutów – malarstwo (Klub Studentów Wybrzeża „Żak” Gdańsk)
1978 Malarstwo (Galeria Sztuki Współczesnej Gdańsk)
1979 Malarstwo (Puck, Kościerzyna, Kwidzyń, BWA – Dom Kultury Gdynia)
1984 Malarstwo (Galeria Kungsgatan 24 Sztokholm, Szwecja)
1986 Malarstwo (Zwingenberg Galerie, Getwinz, Niemcy)
1989 Malarstwo (Viernheim, Michelbach, Niemcy)
2010 Wystawa indywidualna z okazji 40-lecia pracy twórczej, GTPS Gdańsk
JANSZ
Wybrane wystawy zbiorowe
1972 Ogólnopolski Konkurs Biennale –„Bielska Jesień”, Bielsko-Biała
1973 Wystawa Malarstwa „Młodzi Starzy” Gdańsk
1974 Wystawa Okręgu Gdańskiego (BWA Bydgoszcz)
1976 Konkurs XXX–lecie PRL (Warszawa)
1977 Biennale Sztuki Gdańskiej „Malarze Gdańska” (BWA Sopot)
1980 Wystawa Okręgu Gdańskiego (Brema, Niemcy)
1981 „Artyści z Polski i Jugosławii” (Zwingenberg, Niemcy)
1982 Malarze z Gdańska (Frankenthal, Niemcy)
1987 Polnische Kunst der Gegenwart (Monachium, Niemcy)
1988 „Wczoraj i dziś” (Brema, Niemcy)
1990 Wystawy malarstwa (Starnberg, Niemcy; Mechelen Belgia)
1995 Wystawa malarstwa, Galeriia YAM, Zakopane
2013 Sposoby obrazowania (Muzeum Dwory Karwacjanów i Gładyszów, Gorlice)
2013 Człowiek artysta – człowiek twórca, Wałbrzyska Galeria Sztuki Biuro Wystaw Artystycznych (Zamek Książ)
JANSZ








Bibliografia:
Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku 1945–2005. Tradycja i współczesność, Gdańsk 2005.
Grubba-Thiedde Dorota „Widziałem promienie światła, które rozpryskiwały się w bardzo geometryczny sposób” – Andrzej Dyakowski, w: Człowiek artysta – Człowiek twórca. Katalog wystawy malarstwa, rysunku i rzeźby Katedry Stuk Plastycznych Międzywydziałowego Instytutu Nauk o Sztuce Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku w Wałbrzyskiej Galerii Sztuki BWA "Zamek Książ", Gdańsk 2013.
Wójcik Kamil, Nowaczyński Mariusz, Sax Club Pana Dyakowskiego, Gdańsk 2018.

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania