BAHL REINHOLD

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >


Reinhold Bahl
Reinhold Bahl, Widok Długiego Pobrzeża z Grobli Angielskiej, 1920
Reinhold Bahl, Ogród Oliwski, 1928
Reinhold Bahl, Ulica Chlebnicka, 1924
Reinhold Bahl, Ulica Chlebnicka z pocztowym powozem, obraz wypożyczony 7 V 1944 przez gdańskie Muzeum Miejskie Urzędowi do Spraw Handlowych przy ul. Piwnej, zaginiony w 1945
Reinhold Bahl, Ulica Chlebnicka

REINHOLD BAHL (4 III 1869 Gdańsk – koniec marca 1945 Gdańsk), artysta malarz, grafik. Syn Wilhelma Theodora i Marii Louisy z domu Marquardt, miał troje rodzeństwa, między innymi braci Ernsta Georga (ur. 17 VIII 1876) oraz Emila, mistrza ślusarskiego, ostatniego sekretarza generalnego Niemiecko-Gdańskiej Partii Ludowej (DDVP), jej posła do Volkstagu II kadencji (1924–1927). Urodził się przy 4. Damm 1 (ul. IV Grobla), ochrzczony został w kościele św. Jana.

Malarstwa uczył się w Królewskiej Szkole Sztuk Pięknych i Rzemiosł Artystycznych u Wilhelma Augusta Stryowskiego, w latach 1888–1892 w berlińskiej Akademii Sztuk Pięknych. Studia uzupełniał w Académie Julian w Paryżu (1893), we Frankfurcie (1893–1895) i Dreźnie (1896–1898). Odbył podróż artystyczną do Włoch i Francji. W latach 1898–1934 w Gdańsku nauczał przedmiotów artystycznych w Państwowej Rzemieślniczej Szkole Dokształcającej przy An der Großen Mühle 11/13 (ul. Wielkie Młyny), prowadził zajęcia w Gimnazjum Miejskim.

Malował sceny z ulic Gdańska, widoki portu gdańskiego. Jego prace przedstawiają zakątki rzadko malowane przez innych artystów, mają nieco melancholijny klimat. Sztalugi ustawiał tak, aby malowany widok zmuszał oglądającego do kojarzenia miejsca, które posłużyło za inspirację. Opierając się na doświadczeniach impresjonistów, stosował elegancki, chłodny i wyciszony koloryt, z przewagą tonów srebrzystoszarych, uzupełnianych oliwkową zielenią i brązami, miejscami tylko ożywiany akcentami soczystej zieleni, czerwieni i żółci. Na wystawach Towarzystwa Przyjaciół Sztuki w roku 1897 i 1901 pokazał portrety i wnętrze kościoła św. Mikołaja. Miał wystawy indywidualne w Zespole Przedbramia przy Langgasse (ul. Długa). W kwietniu 1898 w Kilonii wystawił portrety i studia wnętrz gdańskich kościołów. Członek Związku Malarzy Gdańskich (Verein der Danziger Maler).

Mieszkał w latach 1876–1907 przy Milchkannengasse 11 (ul. Stągiewna), w 1904– 1912 przy Kaninchenberg 13 (ul. Górka), 1913–1916 przy Langgasse 43 (ul. Długie Ogrody), 1916– w Oliwie przy Georgstrasse 24 (ul. Obrońców Westerplatte), w 1926 przy Danziger Strasse 48 (al. Grunwaldzka 494), od 1934 we własnej willi przy Bachstrasse 15 (ul. Subisława 12). Zaginął w nieznanych okolicznościach w drodze z Oliwy na Siedlce. MJB

























































Bibliografia:

Allgemeines Künstler-Lexicon. Leben und Werke der berühmtesten bildenden Künstler, hrsgb. Hans Wolfgang Singer, Frankfurt am Main 1922, s. 11.
Ricardo, Emil Bahl contra Dr. Blavier, „Danziger Volksstimme”, nr 272 z 21 XI 1929, s. 3.

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania