ŁOKNICKI KRZYSZTOF, opat oliwski

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Dedykacja dla opata Krzysztofa Łoknickiego z dzieła jezuity Wojciecha Tylkowskiego, wydanego w drukarni oliwskiej, 1676

KRZYSZTOF KAROL ŁOKNICKI (zm. 7 XI 1683 Oliwa), opat klasztoru cystersów w Oliwie. Syn Stanisława Aleksandra (zm. 1637) herbu Nieczuja, dziedzica Łoknic i innych dóbr w ziemi bielskiej (Bielsk Podlaski), od 1627 wojskiego brzeskiego (Brześć Litewski) i podleśniczego bielskiego, oraz Anny Teodory, córki Wojciecha Umiastowskiego, która powtórnie wyszła za mąż za Floriana Sapiehę i po raz kolejny za wojskiego lidzkiego Jerzego Jurzyca. Brat Jerzego (1628 – 25 III 1677 Wilno), po nowicjacie w kolegium jezuickim w Wilnie (od 1644) i na studiach w Pradze (1655–1658), m.in. rektora kolegium jezuickiego w Nowogródku. Siostra Anna od 1651 była żoną szlachcica Nikodema Skindera.

Kiedy wstępował do klasztoru cystersów w Oliwie w 1645, sprzedał przypadającą mu część rodzinnych majątków stryjowi Janowi. Oprotestowała to jego matka Anna Teodora, sprawa pozostawała nierozstrzygnięta jeszcze w 1647. W klasztorze oliwskim po raz pierwszy wzmiankowany był 18 VIII 1646, kiedy przeor konwentu kazał zamknąć go w klasztornym więzieniu za napisanie paszkwilu przeciwko przełożonym. We wrześniu 1653, podczas panującej na Pomorzu epidemii, znalazł się w grupie zakonników, wysłanych na jej przeczekanie do oliwskiej posiadłości w Radostowie. W 1664 był przeorem i koadiutorem (pomocnikiem z prawem następstwa) opata Aleksandra Kęsowskiego.

Od 21 III 1667 opat oliwski. Dbał o rozwój wiedzy teologicznej zakonników, w 1671 zaprosił w celach edukacyjnych specjalnego nauczyciela, bernardyna Franciszka Licherskiego. Troszczył się również o majątki klasztorne – m.in. w 1674 nakazał założenie w majątkach oliwskich cechu młynarzy, w 1679 z jego inicjatywy opracowano statut dla kowali pracujących w kuźni klasztornej. Za jego rządów uruchomiono drukarnię opactwa, na ten sam czas datuje się też początek kultu opata Adama Trebnica. Był słabego zdrowia, często chorował, zastępował go m.in. kolega z nowicjatu Ludwik Łoś, od 1679 opat pelpliński, który w Pelplinie przyjmował m.in. śluby zakonne nowych zakonników oliwskich. W 1679 na jego koadiutora wybrano Michała Antoniego Hackiego. Pochowany został 13 XII 1683 w klasztornym kościele, mszę żałobną odprawił Ludwik Łoś.







Bibliografia: Iwicki Zygmunt, Konwent oliwski (1186–1831). Leksykon biograficzny, Gdańsk–Pelplin 2010, s. 124–125.
Tęgowski Jan, Rodzina Łoknickich herbu Nieczuja na Podlasiu i w województwie brzesko-litewskim do połowy XVII wieku, „Rocznik Lituanistyczny” 2019, t. 5, s. 137–139.

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania