KORSZ ANDRZEJ JAKUB, proboszcz Kaplicy Królewskiej

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

ANDRZEJ JAKUB KORSZ (Corsz, Korsch; 1661 Reszel – 16 IV 1719 Stare Szkoty), misjonarz, proboszcz i oficjał gdański, teolog, prawnik. Kształcił się od 1680 w kolegium jezuickim w Reszlu, od 1682 w prowadzonym przez misjonarzy św. Wincentego à Paulo seminarium duchownym w Chełmnie. W 1683 wstąpił do zakonu. W 1685 został profesorem w seminarium w Chełmnie, następnie jego dyrektorem. W latach 1689–1698 przebywał w Wilnie, gdzie odbył uwieńczone doktoratem studia teologiczne; od 1693 był superiorem tamtejszego domu misjonarzy. Po opuszczeniu na własną prośbę zakonu został księdzem diecezjalnym, kanonikiem inflanckim i proboszczem w Dusiatach koło Dyneburga (obecnie Daugavpils na pograniczu Litwy i Łotwy).

W 1704 przeniósł się do diecezji włocławskiej i został proboszczem w Lęborku. W 1710 mianowano go kanonikiem włocławskim i sekretarzem biskupa Konstantego Felicjana Szaniawskiego, w 1712 objął w Gdańsku probostwo Kaplicy Królewskiej. Był jednocześnie oficjałem gdańskim i pomorskim, generalnym wikariuszem pomorskim, protonotariuszem apostolskim, proboszczem w Miłobądzu i Subkowach, a ponadto kanonikiem warszawskim. W 1714 doprowadził do założenia w kompleksie plebanii pierwszej od czasów reformacji katolickiej szkoły parafialnej w Gdańsku ( szkolnictwo), wzmacniając tym samym pozycję gdańskich katolików. To współpracując, to znowu spierając się z pracującymi przy Kaplicy Królewskiej jezuitami (w 1715 pragnął w ich miejsce osadzić w Gdańsku kapucynów), ostatecznie pogodził się z Towarzystwem Jezusowym i przyczynił się do założenia w obrębie plebanii stałej jezuickiej stacji misyjnej. Wydał w Gdańsku księgę sakramentów i innych obrzędów liturgicznych Rituale sacramentorum ac aliarum Ecclesiae ceremonianum (1716). SK

⇦ WRÓĆ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania